Ρεπορτάζ για το Ραδιόφωνο της Εκκλησίας: Μάκης Αδαμόπουλος-Φωτογραφίες: Χρήστος Μπόνης
Να μοιράσει τον εαυτό του και να προσφέρει σε όσους είναι σε δύσκολη θέση κάλεσε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος τον νεοχειροτονηθέντα π. Αλέξανδρο Καριώτογλου, κατά το μυστήριο της χειροτονίας του στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Ραγκαβά σήμερα το πρωί.
Ο Αρχιεπίσκοπος τέλεσε το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Ραγκαβά και συλλειτούργησε ο Μητροπολίτης Σάμου και Ικαρίας κ. Ευσέβιος. Κατά την Θεία Λειτουργία τελέσθηκε η χειροτονία σε Πρεσβύτερο του θεολόγου Αλέξανδρου Καριώτογλου.
Ο π. Αλέξανδρος ανέφερε μεταξύ άλλων πως η πολυετής πορεία του στον χώρο της εκπαίδευσης, της οικογένειας και της ενορίας τον έκανε να βλέπει πόσο τσακισμένος είναι ο νέος, ο ώριμος και ο ηλικιωμένος σύγχρονος άνθρωπος, πόσο φυλακισμένος παραμένει σε ιδεοληψίες, σε αγκυλώσεις και σε προλήψεις, παρά τις νεωτερικές προτάσεις διαφυγής που του προσφέρονται. «Χωρίς να εξαιρώ τον εαυτό μου διαπιστώνω τα ψυχικά κενά, το ακούσιο πένθος και την έλλειψη ουσιαστικής χαράς που ταλαιπωρούν όλους μας» τόνισε ο π. Αλέξανδρος και προσέθεσε «αναρωτιέμαι αν ένας πρεσβύτερος της Εκκλησίας μας έχει το σθένος σήμερα να αντιμετωπίσει όλα αυτά τα αγκάθια που μας τυραννούν.
Όμως, ο λόγος του Κυρίου είναι κοφτερό μαχαίρι για να μας ξυπνήσει να κάνουμε κάτι, γιατί δεν πάει άλλο. Είναι, βέβαια, εύλογο να αναρωτηθεί κανείς πόσο μπορείς να πετύχεις και να υλοποιήσεις τα ταπεινά σου σχέδια. Ο Αββάς Βαρσανούφιος μας δίνει την απάντηση. Όσο για την χειροτονία, ποιος τολμά να ονομάσει τον εαυτό του άξιο; Μόνον όποιος είναι παράφρων και γι’ αυτό ακριβώς δεν έχει συνείδηση, ούτε ελέγχει τον εαυτό του. Κατακρίνοντας τον εαυτό σου πρόσφερε τη λειτουργία σου προς τον Θεό σύμφωνα με τον βαθμό της ιερωσύνης που σου δόθηκε με τη χειροτονία σου και είναι δικό του το έλεος, η βοήθεια και η δύναμη. Μην φοβάσαι, δεν σε εγκατέλειψε ο Θεός. Είναι αλήθεια ότι δεν μας εγκαταλείπει αν δεν τον εγκαταλείψουμε πρώτοι εμείς, αφού θέλημά του είναι να μετανιώσουμε και να σωθούμε.
Όσο για το ιμάτιο σου συνιστώ να αποκτήσεις την πνευματική χλαμύδα με την οποία ευαρεστείται ο Θεός. Η πνευματική αυτή χλαμύδα είναι δύο στοιχεία όπως τα συνιστά ο Αββάς Βαρσανούφιος στον Αββά Δωρόθεο και σε κάθε πρεσβύτερο. Το αψήφιστον, δηλαδή με πολύ επιμέλεια να φροντίζεις, ώστε οι άλλοι να μην σε υπολογίζουν ως άξιο και απαραίτητο για τίποτα, και το απαρρησίαστον, δηλαδή να βγάλεις από τη συμπεριφορά σου κάθε ίχνος παρρησίας, αδιαντροπιάς και υψηλοφροσύνης δικαιωματικής. Αυτήν την ύψιστη σε ιερότητα στιγμή ακούω έντονα τον λόγο του Κυρίου, «όποιος θέλει να έλθει πίσω μου, ας απαρνηθεί τον εαυτό του, ας σηκώσει τον Σταυρό του και ας με ακολουθήσει». Η μόνη εξουσία που μπορούμε να έχουμε απάνω στους ανθρώπους είναι η εξουσία της αγάπης, η οποία αποτελεί το θαύμα στην ζωή των ανθρώπων και κοσμεί τον πνευματικό οδηγό με την ύψιστη μορφή της αυθεντίας, την αυθεντία που διακονεί και θυσιάζεται, την αυθεντία του λεντίου.
Ο Άγιος Ισαάκ ο Σύρος είναι σαφής πάνω στο θέμα της άσκησης εξουσίας και δανείζομαι το λόγο του για να ορίσω το είδος της διακονίας που εύχομαι να μου χαρίσει ο Θεός: «μην ελέγξεις κανέναν, ούτε να τον ντροπιάσεις. Ακόμη και τους πολύ κακούς για τον τρόπο με τον οποίο ζουν. Άπλωσε το μανδύα σου και σκέπασε αυτόν που έσφαλλε κι αν δε μπορέσεις να σηκώσεις τα λάθη του, τον παιδεμό του και την ντροπή του, υπόμεινε τουλάχιστον και μην τον καταισχύνεις. Γνώριζε καλά πως αν βγει φωτιά από σένα και κατακαύσει άλλους, από τα χέρια σου θα ζητήσει ο Θεός τις ψυχές τους. Ακόμη κι αν δεν βάλεις εσύ τη φωτιά, αλλά συμφωνείς με αυτούς που το κάνουν, γίνεσαι κοινωνός του κακού την ημέρα της κρίσεως». Ευχηθείτε, Μακαριώτατε, να διακονήσω τον λαό του Θεού κρατώντας ως εφόδιο και μόνο το λέντιον, κατά μίμηση του Σωτήρα Χριστού και των Αγίων».
Ο Αρχιεπίσκοπος απευθυνόμενος προς τον π. Αλέξανδρο τόνισε: «Σε καλεί ο Χριστός κοντά του για να προσφέρεις, να μοιράσεις τον εαυτό σου, να δώσεις σε εκείνους τους ανθρώπους που βρίσκονται σε δυσκολία. Ο Θεός έδωσε στον καθένα από μας τάλαντα και μας καλεί να τα αυξήσουμε και να τα διαθέσουμε για όλους τους ανθρώπους, για το κοινό καλό και όχι για τον εαυτό μας. Αυτή είναι και η δική σου πορεία, η οποία είναι και εύκολη και δύσκολη. Εξαρτάται από σένα και από το πόσο δυνατός είναι ο σύνδεσμός σου με τον Ιησού Χριστό. Θα αντιμετωπίσεις πολλές δυσκολίες και να ξέρεις πως πολλοί που σήμερα θα σε ασπαστούν και θα σου ευχηθούν, αύριο θα σε λιθοβολήσουν και θα σε πικράνουν. Εσύ, όμως, και στις χαρές και στις λύπες θα έχεις πάντοτε το βλέμμα σου και την ψυχή σου στραμμένα στο Θυσιαστήριο του Ιησού Χριστού».
Σε άλλο σημείο της ομιλίας του ο Αρχιεπίσκοπος μίλησε για αυτούς που κρίνουν τις φιλανθρωπικές δράσεις της Εκκλησίας λέγοντας πως «όταν μας πληγώνουν άνθρωποι που είναι έξω από την εκκλησία το αντιμετωπίζουμε με καλό και ήρεμο τρόπο, γιατί είναι αναμενόμενο. Όταν όμως τα εμπόδια και οι δυσκολίες έρχονται από τον χώρο της Εκκλησίας τότε ο πόνος και η πίκρα είναι πολύ μεγαλύτερα. Μέσα σε αυτήν την διακονία θα ακούσεις διάφορες φωνές. Για παράδειγμα ότι η εκκλησία δεν είναι για να δίνει τροφές και να κάνει πράξεις ευποιίας.
Αυτά τα κάνει το κράτος. Η Εκκλησίας είναι μόνο για προσευχή και για πνευματική καλλιέργεια. Δεν ξέρω από που διδάχτηκαν αυτοί οι άνθρωποι και τολμούν, με αυτήν την νοοτροπία, να πουν ότι κάποιος κληρικός θα ήταν καλύτερα να είναι διευθυντής μεγάλου οργανισμού ή υπάλληλος του Υπουργείου Πρόνοιας. Αυτό είναι η μία πλευρά και μακάρι να είναι καλοπροαίρετη.
Υπάρχει και η άλλη πλευρά, η σκληρή, που λέει: «τι τους θέλουμε αυτούς; δεν πιστεύουν. Δεν έχουν σχέση με την Εκκλησία;» Αυτό μας θυμίζει την Ευαγγελική περικοπή κατά την οποία ο Χριστός είπε στους μαθητές πως τα ζιζάνια θα ριχτούν στην φωτιά κατά την ώρα του θερισμού, όταν θα τα ξεχωρίσουν από τον καρπό».
Ολοκληρώνοντας την ομιλία του ο Αρχιεπίσκοπος υπογράμμισε πως «σήμερα είναι ευκαιρία να σκεφτούμε ποια είναι τα αγκάθια στην πορεία μας. Είναι αγκάθια που είναι απέξω ή μέσα στην Εκκλησία; Πρέπει να μας απασχολήσει αυτό, διότι έρχεται η φωτιά και τα καίει όλα, ό,τι είναι από χορτάρι, από καλάμι ή ξύλο, ενώ ό,τι έγινε με άργυρο, με χρυσό, με ιδρώτα θα μείνει στη ζωή μέχρι τα έσχατα. Αυτήν την συγκινητική ώρα» επεσήμανε ο Αρχιεπίσκοπος «ευχόμαστε μέχρι τα έσχατα να σε ενισχύει ο Κύριος κι όταν θα έρθει η φωτιά για τα έργα όλων μας να μην είναι περισσότερη η στάχτη από τα χορτάρια και τα ζιζάνια, αλλά να είναι περισσότερος ο καρπός από χρυσάφι και άργυρο».
){kind=link}