Γιατί χαρακτήρισε το Σαράγεβο “Ιερουσαλήμ της Ευρώπης”
Ο Πάπας Φραγκίσκος αφίχθη σήμερα το πρωί στο Σεράγεβο για μια μονοήμερη επίσκεψη στην πρωτεύουσα της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.
Σε ένα τηλεγράφημα του προς τον Ιταλό Πρόεδρο Sergio Mattarella όσο ο ίδιος πετούσε πάνω από την ιταλική χερσόνησο στο δρόμο του για το Σαράγεβο, ο Πάπας δήλωσε ότι ελπίζει η επίσκεψή του στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη να ενθαρρύνει “τις συναντήσεις και το διάλογο μεταξύ διαφορετικών πολιτισμών και θρησκειών, να ενισχύσει το δρόμο προς τη χριστιανική ενότητα και να επιβεβαιώσει επιβεβαιώστε την πίστη της καθολικής κοινότητας”.
Ο ποντίφικας απηύθυνε επίσης χαιρετισμό προς τον ιταλικό λαό και πρόσφερε τη “φλογερή ελπίδα ” του για την πνευματική, πολιτική και κοινωνική πρόοδο της χώρας
Μετά την άφιξή του στο Σαράγεβο και την υποδοχή από τις αρχές της χώρας, ο Πάπας επιβιβάστηκε στο ειδικό όχημά του και χαιρέτισε το πλήθος.
Στην πρώτη του ομιλία μεταξύ άλλων ανέφερε:
“Για αιώνες σε αυτά τα εδάφη, διαφορετικές κοινότητες ήταν παρούσες που ανήκαν σε διαφορετικές θρησκείες σε διαφορετικές εθνοτικές και πολιτισμικές ομάδες, αλλά με καθεμία να διαθέτει τα δικά της πλούσια χαρακτηριστικά, κάθε μια να προωθεί τις δικές της παραδόσεις, χωρίς οι διαφορές αυτές να παρεμποδίζουν ποτέ τη δημιουργία αμοιβαίας αδελφικής και εγκάρδιας σχέσης.
Η ίδια η αρχιτεκτονική και η διαρρύθμιση του Σεράγεβο αποκαλύπτει ορατά και ουσιαστικά χαρακτηριστικά αυτών των διαφορετικών κοινοτήτων, αφού σε μικρή απόσταση η μία από την άλλη διατηρούν – συναγωγές, εκκλησίες και τζαμιά – σε τέτοιο βαθμό που Σεράγεβο έχει ονομαστεί «Η Ιερουσαλήμ της Ευρώπης».
Πράγματι, αποτελεί ένα σταυροδρόμι πολιτισμών, εθνών και θρησκειών, μια κατάσταση η οποία απαιτεί την κατασκευή νέων γεφυρών, διατηρώντας παράλληλα και την αποκατάσταση παλαιότερων, εξασφαλίζοντας έτσι τις λεωφόρους της επικοινωνίας(..)
Πρέπει να επικοινωνούμε μεταξύ τους, να ανακαλύψουμε τα δώρα του κάθε ατόμου, για να προωθήσουμε αυτό που μας ενώνει, και να αντιμετωπίζουμς τις διαφορές μας ως μια ευκαιρία να αναπτυσόμαστε με αμοιβαίο σεβασμό. Η υπομονή και η εμπιστοσύνη είναι βασικές σε ένα τέτοιου είδους διάλογο.
Με τον τρόπο αυτό, ακόμα και οι βαθιές πληγές του πρόσφατου παρελθόντος θα επουλωθούν, έτσι ώστε το μέλλον να μπορεί να αντιμετωπιστεί με ελπίδα. Είδα αυτή την ελπίδα σήμερα σε εκείνα τα παιδιά που με υποδέχτηκαν στο αεροδρόμιο: Μουσουλμάνοι, Ορθόδοξοι, Εβραίοι, Καθολικοί, και μέλη των άλλων μειονοτήτων, όλοι μαζί χαρούμενοι. Αυτή είναι η ελπίδα. Ας στοιχηματίσετε σε αυτό”
