Τι μου είπε ο Γέροντας Νεκτάριος Βιτάλης, όταν η ψυχή του βγήκε από το σώμα του,και ανέβηκε στον ουρανό και πως κατά παραίνεση του Αγίου Νεκταρίου , ο Κύριος μας του έδωσε λίγη παράταση ζωής….
Τον επισκέφτηκα ,στο Λαύριο .Ήταν κλινήρης πια και πολύ άρρωστος.Τον ρώτησα πώς είναι και μου απάντησε ότι πλησιάζει ο καιρός που θα έφευγε στους ουρανους…Απλώνει το χεράκι του και παίρνοντας αυτή την φωτογραφία που βλέπετε, μου την έδωσε,λέγοντας μου , πάρε αυτή την εικόνα για ευλογία. Θέλεις παιδί μου να σου πω για το θαύμα που μου έκανε ο Κύριος και ο Άγιος Νεκτάριος ? Αν δεν θα κουραστειτε και βέβαια θα ήθελα……και άρχισε να διηγείται….
Την Μ.Παρασκευη που πέρασε ακολουθούσα τον επιτάφιο όπως κάθε χρόνο σηκώνοντας τον Σταυρό του Κυρίου μας.Αισθανθηκα μια αδιαθεσία το λύγισαν τα γόνατα μου και αυτό που θυμάμαι παιδί μου ,ήταν ότι άρχισα να ανεβαίνω ψηλά με συνοδό μια φωτεινή φιγούρα που με κρατούσε από το χέρι…και ανεβαίναμε και όσο ανεβαίναμε τόσο δυνάμωνε το φώς.Αισθανομουν ανάλαφρος πολύ και όταν σταματήσαμε ,είδα μπροστά μου να μας περιμένει ο Άγιος Νεκτάριος, η φωτεινή φιγούρα έφυγε…..έσκυψα να του φιλήσω το χέρι και εκείνος άκουσα να λέει και συγχρόνως κοίταζε μια καταφωτεινη φιγούρα που εγώ από το πολύ φως δεν μπορούσα να διακρίνω το πρόσωπο Του Μπόρεσα να δω ότι φορούσε ένα κάτασπρο χιτώνα ποδήρη.Ακουσα τον Άγιο Νεκτάριο να του λέει …Κύριε σε παρακαλώ, δώστου λίγη παράταση ακόμη ..έχει να τελειώσει ορφανοτροφείο και γηροκομείο και άλλες υποχρεώσεις Σε παρακαλώ Κύριε εγώ ο Νεκτάριος (τα μάτια του γέροντα είχαν γεμίσει δάκρυα).και συνεχίζει ,ο Κύριος έκανε μια κίνηση με το χέρι Του δείχνοντας του ότι μπορεί να επιστρέψει ,λέγοντας του…Τέκνο μου αγαπημένο σου δίνω λίγη παράταση ακόμη…..
Άρχισα να κατεβαίνω στην αρχή με τον Άγιο Νεκτάριο και μετά μόνος μου και όσο κατέβαινα λιγόστευε αυτό το ουράνιο φως καιξαφνικά άρχισα να νιώθω το σώμα μου το χωμάτινο…Έκπληκτοι οι τρεις γιατροί που η επίσημη γνωμάτευση τους ήταν ότι είχε επέλθει ο θάνατος και είδα όταν άνοιξα τα μάτια μου και πολύ κόσμο , να είναι από πάνω μου….Όση ώρα μου μιλούσε μου κράταγε το χέρι ,και τα δάκρυα του είχαν βρέξει το μαξιλάρι του…Θέλω να το λες στο κόσμο ότι η πίστις μας είναι ολοζώντανη.
