Δαμασκηνού Στουδίτου – Μητροπολίτου Άρτης
«…Πρώτον λοιπόν ζήτημα έχομεν πόσες ήταν οι Μυροφόρες γυναίκες οι οποίες επήγαν εις τον Τάφον του Χριστού με τα μύρα;
Καί λέγομεν εις αυτό ότι πολλές και διάφοροι είναι αι Μυροφόρες πλην οι κυριώτερες Μυροφόρες γυναίκες ήταν επτά. Αυτές δε ήταν οι εξής:
Πρώτη είναι Μαρία η Μαγδαληνή από την οποία ο Χριστός έβγαλε επτά δαιμόνια και διά την ευεργεσίαν αυτήν ακολουθούσε και αγαπούσε τον Χριστόν. Μαγδαληνή δε ονομάζετο η Μαρία διότι εκατάγετο από τα Μάγδαλα. Μετά δε την Ανάληψιν του Χριστού επήγεν εις την Ρώμην, προς τον Αυτοκράτορα Τιβέριον, ο οποίος έπασχε από τον ένα οφθαλμόν και τον εθεράπευσε. Διά την ευεργεσίαν αυτήν της Μαρίας της Μαγδαληνής ο Τιβέριος έφερε εις την Ρώμη τους Αρχιερείς των Ιουδαίων και τον Πόντιον Πιλάτον και αφού τους εδίκασε, τους κατεδίκασε εις θάνατον, επειδή εσταύρωσαν έναν αθώον, τον Ιησούν Χριστόν. Τέλος η Μαρία απέθανεν εις την Έφεσον όπου και την έθαψεν ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος. Αργότερον ο Βασιλεύς Λέων ο Σοφός έφερε το άγιον λείψανόν της εις την Κωνσταντινούπολιν.
Δεύτερη Μυροφόρος είναι η Σαλώμη, περί της οποίας λέγουσι κάποιοι ότι ήτο η νόμιμη γυναίκα του Ιωσήφ του Μνήστορος. Άλλοι δε λέγουν ότι ήταν θυγατέρα του Ιωσήφ του Μνήστορος, το οποίον είναι αληθέστερον, διότι ο Ιωσήφ ο Μνήστωρ είχε επτά παιδιά. Τέσσερα αγόρια, τον Ιάκωβον (ο οποίος ονομάζετο μικρός) τον Ιωσήν, τον Σίμωνα και τον Ιούδα, όχι τον προδότην, αλλά τον λεγόμενον Αδελφόθεον. Είχε δε και τρεις θυγατέρες, την Εσθήρ, την Θάμαρ και την Σαλώμην την γυναίκα του μικρού Ζεβεδαίου. Ώστε όταν ακούεις αυτό που λέγεται στο Ευαγγέλιο «Μαρία η του Ιακώβου του μικρού και Ιωσή μήτηρ» (Μαρκ. ιε΄, 40) την Παναγία Θεοτόκον νόμιζε ότι λέγει, διότι ως μήτηρ των τέκνων του Ιωσήφ εφαίνετο η Παναγία. Εκ τούτου δε προκύπτει ότι ο Ιωάννης ο Θεολόγος και ο Χριστός ήταν ανεψιός και θείος. Ο μεν Χριστός θείος, ο δε Ιωάννης ανεψιός.
Τρίτη Μυροφόρος είναι η Ιωάννα, η οποία ήταν γυναίκα του Χουζά, ο δε Χουζάς αυτός ήτο επίτροπος και οικονόμος εις τον οίκον του βασιλέως Ηρώδου.
Τέταρτη Μυροφόρος είναι η Μαρία η αδελφή του Λαζάρου, η οποία και προτύτερα εις τον οίκον της ήλειψε το Χριστόν με το Μύρον, όταν ανέστησε τον αδελφόν της τον Λάζαρον, καθώς το αναφέρει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης λέγων: «Η ούν Μαρία λαβούσα λίτραν μύρου νάρδου πιστικής» ( Ιω. ιβ΄, 3).
Πέμπτη Μυροφόρα είναι η Μάρθα η αδελφή της Μαρίας και του Λαζάρου, η οποία και πολλήν προθυμίαν έδειξε προς τον Χριστόν από την αρχήν, διότι αυτή τον υπηρέτει εις όλα τα σωματικά.
Έκτη Μυροφόρος είναι η Μαρία η γυναίκα του Κλωπά. Κλωπάν δε κάποιοι τον Κλεόπαν ονομάζουσιν. Αυτή την Μαρία ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, αδελφήν της Θεοτόκου την ονομάζει, λέγων εις την Σταύρωσιν αυτό: «Ειστήκεσαν δε παρά τω Σταυρώ του Ιησού η μήτηρ αυτού και η αδελφή της μητρός αυτού, Μαρία η του Κλωπά» (Ιω. ιθ΄, 25).
Πως δε ήταν αδελφή της Παναγίας ακούσατε. Ο Ιωακείμ ο πατήρ της Παναγίας, είχεν αδελφό, όστις απέθανε χωρίς να αποκτήσει τέκνον, κατά δε τον Νόμον του Μωϋσέως επήρε την νύμφην του διά γυναίκα και έκαμε από εκείνην αυτήν την Μαρίαν. Από δε την Άννα έκαμε την Παναγίαν Θεοτόκον. Ώστε λοιπόν αδελφή της Παναγίας μας ήταν από τον πατέρα μόνον.
Εβδόμη Μυροφόρος είναι η Σωσσάνα.
Ήσαν δε και άλλες πολλές ως το λέγει ο Ευαγγελιστής Λουκάς «αίτινες ήσαν διακονούσαι αυτώ» (Λουκ. η΄, 3 και Ματθ. κζ΄, 55) δηλαδή τον Χριστόν, αλλά οι Ευαγγελιστές δεν έγραψαν τα ονόματα όλων διότι δεν υπήρχε λόγος.
Εδιαλύσαμεν με την βοήθεια του Θεού το πρώτον ζήτημα. Ας έλθωμεν τώρα και εις το δεύτερον»…
(Ο ΜΕΓΑΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΤΟΜΟΣ ΙΔ΄, σελ. 38.
Όρα και «Θησαυρός Δαμασκηνού» σελ. 130)
