Το να γίνει κανείς Μοναχός, δεν σημαίνει να φύγει από τους ανθρώπους και τον κόσμο, αλλά να αφήσει τον εαυτό του, να φύγει από τα θελήματα της σάρκας και να πάει στην κατάσταση, την έρημη από πάθη. Ξέρεις τι θα πει μοναχός;
Σοφότεροι από τούς πολλούς είναι, όσοι αποχωρίστηκαν από τον κόσμο και αφιερώθηκαν στον Θεό. (Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος)
Εάν κανείς δεν απαρνηθεί όλα τα εγκόσμια, δεν μπορεί να γίνει μοναχός. Τον μοναχό δεν τον κάνει η κουρά, ούτε το ράσο, αλλά ο ουράνιος πόθος που τον κατέχει. (Άγιος Εφραίμ ο Σύρος)
Οι εργασίες του μοναχού είναι: α) η ησυχία, η οποία έχει τρόπο ζωής απερίσπαστο, που είναι μακριά από κάθε βιοτική μέριμνα, ώστε να μπορέσει με την απομάκρυνση από τους ανθρώπους, να προσκολληθεί στον Θεό β) η πρέπουσα νηστεία, δηλαδή να τρώει κανείς μια φορά κάθε μέρα απλές τροφές, χωρίς να χορταίνει γ) η πρέπουσα αγρυπνία δηλαδή το να διαθέτει τη μισή νύχτα σε ψαλμωδία και στεναγμούς και δάκρυα δ) η ψαλμωδία δηλαδή η σωματική προσευχή με ψαλμούς και γονυκλισίες ε) η πνευματική προσευχή, που γίνεται με τον νου και που είναι μακριά από κάθε σκέψη στ) η ανάγνωση από τους βίους των Αγίων Πατέρων και ζ) η ερώτηση εμπείρων, σχετικά με κάθε λόγο και κάθε προσπάθεια, για να μην οδηγηθεί στην απώλεια, σκεπτόμενος και κάνοντας τα αντίθετα από απειρία και εμπιστοσύνη στον εαυτόν του. (Άγιος Εφραίμ ο Σύρος)
Οι μοναχοί των κοινοβίων σώζονται κατά χιλιάδες, ενώ της ιδιορρύθμου ζωής, ένας στους χίλιους. (Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης)
Όποιος βοηθάει τα μοναστήρια (με διάφορους τρόπους), έχει διπλό μισθό επί της γης και πολλαπλάσιο εν ουρανοίς. (Άγιος Νεκτάριος)
Το να γίνει κανείς Μοναχός, δεν σημαίνει να φύγει από τους ανθρώπους και τον κόσμο, αλλά να αφήσει τον εαυτό του, να φύγει από τα θελήματα της σάρκας και να πάει στην κατάσταση, την έρημη από πάθη. (Άγιος Νικήτας ο Στηθάτος)
Μοναχός είναι ο νους που απαρνήθηκε την αίσθηση και δεν καταδέχεται ούτε και να δει έναν λογισμό ηδονής. (Όσιος Θαλάσσιος)
Παρακινείται να γίνει κάποιος μοναχός, για τους εξής 3 παρακάτω αιτίες: α) είτε για την μέλλουσα Βασιλεία β) είτε για τα πολλά του αμαρτήματα και γ) είτε για την αγάπη του Θεού. Εάν κάποιος γίνει μοναχός, χωρίς να τον έχει παρακινήσει μία από τις παραπάνω αιτίες, τότε η αναχώρησή του είναι παράλογη… (Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος)
Ξέρεις τι θα πει μοναχός; Πρώτον να αγαπάς τον Θεό και δεύτερο να κλαις και να θρηνείς σε όλη σου τη ζωή για την ανθρωπότητα. (Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης)
Το σχήμα των μοναχών ονομάζεται αγγελικό, για την αγγελική ζωή που πρέπει να ζουν οι μοναχοί. Και όπως οι Άγγελοι στον Ουρανό δεν κάνουν άλλο έργο, παρά να δοξολογούν απαύστως τον Θεό, έτσι παρομοίως και οι μοναχοί στη γη πρέπει να έχουν ακατάπαυστο έργο, το να προσεύχονται και να δοξολογούν το Θεό. (Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης)
Μοναχός είναι εξαγνισμένο σώμα και καθαρό στόμα και φωτισμένος νους. Μοναχός σημαίνει, αδιάκοπη έκσταση του νου και ακατάπαυστη λύπη για την παρούσα ζωή. Μοναχός είναι μία συνεχής βία της ανθρωπίνης φύσεως και μία αδιάκοπη φυλακή των αισθήσεων. Μοναχός σημαίνει, άνθρωπος που έγινε ένα με τις αρετές, όπως ένας άλλος έγινε ένα με τις ηδονές. Μοναχός σημαίνει, άβυσσος ταπεινώσεως που γκρέμισε και έπνιξε μέσα της κάθε πονηρό πνεύμα. (Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος)
Αν ο Θεός σε καλέσει και γίνεις Μοναχός, αυτά τα 2 να έχεις μέσα σου: την ταπείνωση και την αγάπη. Γιατί αυτά θα μας πάνε στον Παράδεισο. (Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης)
Οι μοναχοί, αυτοί οι φωστήρες της οικουμένης, σαν ανατείλει ο ήλιος, μάλλον προς της Ανατολής του ηλίου, αφού σηκωθούν από το κρεβάτι τους υγιείς, γεμάτοι πνευματική διαύγεια και νηφαλιότητα, στήνουν ψαλμικό χορό και όλοι μαζί με χαρούμενη τη συνείδηση και με ένα στόμα, ψέλνουν ύμνους στον ουράνιο Θεό των πάντων. Τον δοξολογούν και Τον ευχαριστούν, για όλες τις ευεργεσίες Του στο άτομό τους, αλλά και σε όλο τον κόσμο. (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)
Μοναχός είναι αυτός, που απομάκρυνε τον νου του από κάθε υλικό πράγμα. (Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής)
Μοναχός είναι ο τηρητής των εντολών του Χριστού, ο τέλειος Χριστιανός, ο μιμητής και μέτοχος του πάθους του Κυρίου, ο καθημερινός μάρτυρας, ο εκούσιος νεκρός, που πρόθυμα νεκρώνεται με τους πνευματικούς αγώνες. Μοναχός είναι ο στύλος της υπομονής, το βάθος της ταπεινώσεως, η πηγή των δακρύων, ο χλευαστής όλων όσα θεωρούνται λαμπρά, ένδοξα και ελκυστικά σ’ αυτόν τον κόσμο. Μοναχός είναι μια ψυχή γεμάτη πένθος, διαρκώς απασχολημένη με την μνήμη του θανάτου, είτε είναι ξύπνια είτε κοιμάται. Μοναχός είναι μια συνεχής βία της ανθρωπίνης φύσεως και μια αδιάκοπη φυλακή των αισθήσεων. Μοναχός είναι τάξη και κατάσταση των ασωμάτων (αγγέλων), αν και βρίσκεται μέσα σε υλικό σώμα, που συλλογίζεται σε κάθε ώρα και τόπο μόνο, ό,τι είναι Θεϊκό. (Όσιος Παΐσιος Βελιτσκόφσκυ)
Το μοναχικό Σχήμα φανερώνει, ότι ο μοναχός που το φοράει είναι νεκρός ή μάλλον ζωντανός – νεκρός. Είναι νεκρός για την παρούσα ζωή και ζωντανός για την μέλλουσα. Πάνω στο Σχήμα είναι κεντημένος ένας μεγάλος σταυρός. Αυτό σημαίνει, πως ο μοναχός είναι καρφωμένος, δηλαδή νεκρός για τον κόσμο, την αμαρτία και τα πάθη. Αν θέλετε να γίνετε μοναχός, πρέπει να βιώνετε βαθιά και μόνιμα το αίσθημα της αυτοσταυρώσεως. Διαφορετικά, μην βιαστείτε να λάβετε το Σχήμα. (Άγιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος)
