Γαστριμαργία: Ο κοιλιόδουλος άνθρωπος γίνεται άχρηστος για την παρούσα ζωή και ανίκανος να εκτελέσει κάποιο έργο αγαθό.
Εκείνοι που ζουν διαρκώς μέσα στις υλικές απολαύσεις καταλαμβάνονται από σοβαρά και αθεράπευτα νοσήματα.
Μη απληστεύου εν πάση τρυφή και μη εκχυθής επί εδεσμάτων. (Μην είσαι λαίμαργος και αχόρταγος στα πλούσια τραπέζια και μην ορμήσεις με βουλιμία σε όλα τα φαγητά). (Σοφία Σειράχ 37,29)
Η κύρια παρανομία των Σοδόμων ήταν, ότι ζούσαν μέσα στην αφθονία των τροφών και έπλεαν στο κρασί και ασώτευαν. (Ιεζεκιήλ 16,49)
Γαστριμαργία είναι, το να τρώμε πολύ και γρήγορα, χωρίς διάκριση, και πριν από την κατάλληλη ώρα, ενώ λαιμαργία είναι, το να ευχαριστιόμαστε με τα φαγητά. (Άγιος Νείλος ο Ασκητής)
Άρχοντας των δαιμόνων είναι ο Σατανάς, ενώ των παθών η γαστριμαργία. (Άγιος Νείλος ο Ασκητής)
Πολυφαγία είναι, το να μην έχει κάποιος μέτρο όταν τρώει επιπλέον φαγητά. Λαιμαργία είναι η μανία, το να γεμίζει κανείς τον λαιμό του. Και γαστριμαργία είναι, το να μην συγκρατείσαι ως προς την τροφή. (Άγιος Κλήμης Αλεξανδρείας)
Η γαστριμαργία είναι ο αρχηγός των παθών. Τα αίτιά της είναι η φύση των φαγητών και η συνεχή χρήση τους, η αναισθησία της ψυχής και η λησμοσύνη του θανάτου. Τα αποτελέσματά της είναι η πορνεία, η σκληροκαρδία, ο ύπνος, το πλήθος των ρυπαρών λογισμών, η οκνηρία, η πολυλογία, η αστειολογία και τα γέλια, η καύχηση, η παρρησία, η θρασύτητα, η σκληροτράχηλη διαγωγή και συμπεριφορά, η ανυπακοή, η αντιλογία, η αναισθησία, η υποδούλωση στα πάθη και η αγάπη του καλλωπισμού. Καταπολεμείται με την μνήμη των αμαρτημάτων μας και την μνήμη του θανάτου, αλλά δεν μπορεί να «καταστραφεί» τελειωτικά. (Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος)
Όταν η κοιλιά θλίβεται (πεινάει, στερείται), τότε η καρδιά ταπεινώνεται. Όταν όμως ικανοποιήσουμε (τις απαιτήσεις της κοιλιάς), τότε φουσκώνει (υπερηφανεύεται) ο λογισμός. (Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος)
Εάν το όριο της γαστριμαργίας είναι να πιέζει κανείς τον εαυτόν του να φάει και χωρίς να έχει όρεξη, τότε το όριο της εγκρατείας είναι και όταν πεινά, να συγκρατεί τη φύση του, παρόλο που δεν είναι ένοχη σε τίποτε. (Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος)
Ο δούλος της κοιλιάς σκέπτεται με τι είδους φαγητά θα εορτάσει, ενώ ο δούλος του Θεού με τι χαρίσματα θα πλουτίσει. Τα πολλά φαγητά ισχυροποιούν την γλώσσα (πολυλογία), ενώ αποξηραίνουν και τις πηγές των δακρύων. Θα διαπιστώσουμε πως όλα τα ηθικά μας ναυάγια, προέρχονται μόνο από την γαστριμαργία, γι’ αυτό ας κόψουμε πρώτα τα λιπαρά φαγητά, έπειτα τα ερεθιστικά και μετά τα εύγευστα. (Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος)
Όταν σε νικήσει η κοιλιά, δάμαζέ την με σωματικούς κόπους. Και αν αυτό σου είναι αδύνατο, για λόγους ασθενείας, πάλεψε εναντίον της με την αγρυπνία. (Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος)
Η γαστριμαργία είναι μητέρα της πορνείας και όποιος περιορίζει την κοιλιά του, μπορεί να περιορίσει και την γλώσσα του. (Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας)
Αν επισκεφθείς γιατρό και θελήσεις να ρωτήσεις, θα μάθεις ότι όλες σχεδόν οι αρρώστιες, έχουν αιτία την πολυφαγία. Αλλά και τα ψυχικά νοσήματα (μελαγχολία, νωθρότητα, ακολασία, πλεονεξία κ.ά.) έχουν τη ρίζα τους την πολυφαγία. (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)
Ο κοιλιόδουλος άνθρωπος γίνεται άχρηστος για την παρούσα ζωή και ανίκανος να εκτελέσει κάποιο έργο αγαθό. Εκείνοι που ζουν διαρκώς μέσα στις υλικές απολαύσεις καταλαμβάνονται από σοβαρά και αθεράπευτα νοσήματα. Επειδή νομίζουν ότι γεννήθηκαν σ’ αυτό τον κόσμο μόνο και μόνο για να ζήσουν μέσα στις υλικές απολαύσεις, γι’ αυτό, αφού «διαρρήξουν» την κοιλιά τους από την πολυφαγία και παχύνουν το σώμα τους, απέρχονται κατόπιν από την παρούσα ζωή, χωρίς να κατορθώσουν τίποτε άλλο, από το να προετοιμάσουν με τις σάρκες τους, πλουσιότερο τραπέζι για τους σκώληκες του τάφου. (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)
