Χαραλάμπης Μ. Μπούσιας, Μέγας Υμνογράφος της των Αλεξανδρέων Εκκλησίας
Καθημερινά όλοι μας ενσυνείδητα η ασυνείδητα αγωνιζόμαστε στο στάδιο της ζωής και έχουμε, άλλοι μικρή, άλλοι μεγάλη, πείρα αγωνιστική.
Αγωνιζόμαστε, όμως, όχι πάντοτε νόμιμα, για τούτο και δεν οδηγούμαστε σε νίκες, σε θριάμβους, σε επιτυχίες. Και ο αγώνας είναι της επιβιώσεως, της βελτιώσεως των αυριανών συνθηκών ζωής μας. Αν, λοιπόν, ο αγώνας ο βιοτικός μας θέλει αγωνιστές, μας θέλει νόμιμους αθλητές, πόσο αθλητές μας θέλει ο πνευματικός αγώνας, το στάδιο των αρετών που ανοίγει σήμερα και μας καλεί να εισέλθουμε σε αυτό;
Ο αγώνας ο πνευματικός είναι ο αγώνας που οδηγεί με τη βοήθεια του νικοποιού μας Χριστού κοντά Του, στη θριαμβευτική νίκη της αιωνιότητος, στην όντως ζωή. Άλλωστε Αυτός είναι ο δίκαιος αγωνοθέτης και στεφοδότης μας Κύριος. Στο στάδιο της επιβιώσεως αγωνιζόμαστε άλλοτε εγωιστικά αυτονομούμενοι και άλλοτε επικαλούμενοι τη Θεία Χάρη. Άλλοτε πρόθυμα και άλλοτε ράθυμα. Άλλοτε με επιτυχίες και άλλοτε με αποτυχίες. Στο πνευματικό όμως στάδιο τι κάνουμε; Παραμένουμε αδρανείς νομίζοντας ότι δεν θα τα καταφέρουμε να αγωνισθούμε μέχρι τέλος επιτυχώς, σπεύδουμε να κερδίσουμε το στεφάνι χωρίς να έχουμε επίγνωση των δυνάμεών μας, οπότε η κόπωση δεν μας φέρνει ποτέ σο επιθυμητό τέλος η αγωνιζόμαστε με όλες μας τις δυνάμεις, για να νικήσουμε ακούοντας τα λόγια του Ευαγγελίου: «Ουδείς στεφανούται εάν μη νομίμως αθλήση;».
Ανοιξε το στάδιο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και ο καλός Θεός μας μας καλεί να αγωνισθούμε νόμιμα. Μας θέλει αθλητές ο Κύριος, αθλητές της αρετής. Δεν τον ενδιαφέρει αν θα βγούμε πρωταθλητές· τον ενδιαφέρει να αγωνιζόμαστε. Την πρόθεσή μας θέλει ο Θεός και Εκείνος μας ενδυναμώνει, αφού μας είπε: «Χωρίς εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν».
[irp posts=”552393″ name=”Λάρισα: Πρόγραμμα Ιερών Ακολουθιών Μεγ. Τεσσαρακοστής στον Άγιο Αχίλλιο”]
Έχετε ιδεί, αδελφοί μου, κανένα αθλητή να μπαίνει στο στάδιο χωρίς προετοιμασία; Όλοι, ανάλογα με τις ικανότητές τους προπονούνται για μεγάλο χρονικό διάστημα και μετά εισέρχονται στο στάδιο για να αγωνισθούν. Η προετοιμασία, η προγύμναση του αθλητή είναι βασικό γνώρισμα της επιτυχίας του. Στο πνευματικό στάδιο προγύμναση είναι η εγρήγορση, η προθυμία, η επιθυμία του καλού αγώνος. Με την προγύμναση, που προϋποθέτει ιδρώτες δυναμώνει ο πνευματικός μυοσκελετικός οργανισμός των αθλητών, σπάζουν τα άλατα των αρθρώσεων και δημιουργούνται ευέλικτα σώματα, ικανά να διαγωνισθούν και να επιδιώξουν τα τρόπαια της νίκης.
Δεν θα ιδείτε, αγαπητοί μου, κανένα αθλητή να εισέρχεται στο στάδιο του αγώνος με γεμάτο στομάχι, ούτε με τα ενδύματα που κυκλοφορεί καθημερινά στον κόσμο. Για να εισέλθει στο στάδιο απεκδύεται τα ενδύματά του και ενδύεται τη στολή της αθλήσεως. Για το πνευματικό στάδιο ο αθλητής νηστεύει, αποτοξινώνεται, απέχει από φαγητά που τέρπουν μεν τη σάρκα, αλλά φθείρουν το πνεύμα, φθείρουν την ψυχή. Επίσης απεκδύεται τα ενδύματα της φθοράς και της αμαρτίας και ενδύεται χιτώνα αγαλλιάσεως με τα πνευματικά αγωνίσματα, την αγρυπνία, την ανάγνωση ψυχωφελούν βιβλίων, τις μετάνοιες, τη σκληραγωγία του σώματος και φυσικά την φιλανθρωπία, αφού η Εκκλησία μας θεωρεί την ελεημοσύνη ως την περικεφαλαία των αρετών.
Ο πνευματικός αγωνιστής επί πλέον ζητεί τη βοήθεια του Θεού, με την προσευχή, η οποία όχι μόνο τον τονώνει, αλλά και του χαρίζει την ευλογία, που οδηγεί στο νικηφόρο τέλος. Μη λησμονούμε τον Άγιο Νέστορα, που εισήλθε στο στάδιο και νίκησε με την ευχή και την ευλογία του Αγίου Δημητρίου.
Άλλο βασικό στοιχείο της πνευματικής προετοιμασίας των αθλητών είναι η εξεύρεση του κατάλληλου, προπονητή, του κατάλληλου αλείπτη, όπως έλεγαν στα χρόνια των ολυμπιονικών. Ο αλείπτης άλειφε με λάδι τα σώματα των αθλητών, για να γλυστρούν από τα χέρια των αντιπάλων τους στο αγώνισμα της πάλης. Σήμερα στην πάλη μας με τους νοητούς εχθρούς, με το διάβολο, χρείαζεται ο άριστος προπονητής, που δεν είναι άλλος από τον πνευματικό μας πατέρα. Αυτός μας καθοδηγεί, αυτός γνωρίζει τα ελλαττώματά μας και τα τρωτά σημεία μας, την αχίλειο πτέρνα μας, και μας προφυλάσσει από τα βέλη των πολεμίων. Με την ευχή λοιπόν και την ευλογία του πνευματικού μας Γέροντος ας αγωνισθούμε και να είμαστε βέβαιοι ότι η νίκη θα είναι δική μας. Εμείς θα βάλλουμε την προθυμία, την καλή εξομολόγηση και την επιμονή κατά τη διάρκεια του αγώνος, ούτως ώστε να περατώσουμε επιτυχώς τον αγώνα μας και να στεφανωθούμε από τον αγωνοθέτη Χριστό μας, ο οποίος μας προσμένει στο τέλος για να μας ειπεί: «Ευ, δούλε, αγαθέ και πιστέ, είσελθε εις την χαράν του Κυρίου σου». Καλό στάδιο!
