Σε μια μικρή συνάθροιση με λαικούς, ένας ευλαβής νέος είπε στο γέροντα Αρσένιο…
– Παππού, σε παρακαλώ να εύχεσαι για μένα.
– Πως σε λένε; Με λένε Ανδρέα.
Εγώ να εύχομαι για τον Ανδρέα, αλλά για να πιάσει η δική μου προσευχή πρέπει να ενδιαφέρεται και να εύχεται κι ο Ανδρέας για τον εαυτό του. Ο άγιος Αντώνιος λέει, «ούτε εγώ σ` ελεώ ούτε ο Θεός σ` ελεεί, αν δεν ελεήσεις πρώτα εσύ τον εαυτό σου».
– Δηλαδή, Γέροντα;
– Μα δεν το καταλαβαίνεις; Καλά, τότε να σου πω κάτι που συνέβη επί των ημερών μου. Πέρασε ένας προσκυνητής από την έρημο ψάχνοντας άγιους, όπως και εσύ τώρα, για να του κάνουν προσευχή. Βρίσκει ένα ασκητή και του λέει: «σε παρακαλω γεροντα, προσευχήσου για μένα, έχω σοβαρά προβλήματα».
Ο ασκητής τον λυπήθηκε και κάθε βράδυ στην αγρυπνία, δώστου προσευχή για τον κοσμικό.Μια νύχτα ενώ προσευχόταν, βλέπει έξω από το κελί του τον σατανά, να γελά σαρκαστικά και να κοροιδεύει.
Του λέει ο Μονάχος «γιατι ρε καταραμένε μου χαλάς την ησυχία;», κι ο σατανάς «χα, χα, χα γελώ που αγρυπνάς άδικα για τον δικό μου (τον Γιάννη).
Κι αυτός αγρυπνά αλλά στα στέκια τα δικά μου (εννοώντας ασφαλώς τα κέντρα διαφθοράς)».
Ε, τώρα κατάλαβες τι θέλω να πω;
-Ναι , Γέροντα, τώρα κατάλαβα ότι πρέπει κι εμείς να ζούμε χριστιανικά και να προσπαθούμε όσο μπορούμε
Ο ΓΕΡΩΝ ΑΡΣΕΝΙΟΣ Ο ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ(1886 – 1983) ΣΥΝΑΣΚΗΤΗΣ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΙΩΣΗΦ ΤΟΥ ΗΣΥΧΑΣΤΟΥ
ΗΛΙΑΣ ΧΑΙΝΤΟΥΤΗΣ 4 ΔΕΚ 2012
