Μας έδειξες, Κύριε, τη μεγάλη και δυνατή αγάπη Σου, παραδίνοντας στο θάνατο τον Υιό Σου, για τη σωτηρία μας. Γι’ αυτό, ευχαριστούντες, κραυγάζομε: δόξα στη δύναμη της αγάπης Σου, Κύριε!
Σε Σένα στέλνω τη σκέψη μου την ώρα του όρθρου, τον Δημιουργό του πάντος, την ειρήνη, που ξεπερνά κάθε νου, γιατί είναι φως τα προστάγματά Σου, και σε παρακαλώ σ’ αυτά να μ’ οδηγήσεις.
Ο Χριστός είναι η δύναμη, ο Θεός κι’ ο Κύριός μου, ψάλλει η σεπτή Εκκλησία θεοπρεπώς, από καθαρή διάνοια, έχοντας γιορτή Κυρίου.
Στο φλογισμένο καμίνι οι τρεις Παίδες άστραφταν με την ομορφιά της ευσεβείας περισσότερο από το χρυσάφι, που καθαρίζεται στο χωνευτήρι, και έλεγαν ευλογείτε όλα τα έργα Κυρίου, τον Κύριον υμνείτε και υπερυψούτε εις πάντας τους αιώνας.
Συ που φώτισες με την έλλαμψη της παρουσίας Σου Χριστέ και χαροποίησες με τον Σταυρό Σου του κόσμου τα πέρατα, φώτισε με το φως της θεογνωσίας Σου τις καρδιές μας, που ορθόδοξα σ’ ανυμνούν.
Είναι αδύνατο στους ανθρώπους να δουν τον Θεό, που δεν τολμούν να τον κυττάξουν των αγγέλων τα τάγματα. Με σένα όμως, Πάναγνε, φάνηκε στους θνητούς ανθρώπους Λόγος με σάρκα ανθρώπινη. Αυτόν δοξολογούντες, μαζί με τις ουράνιες στρατιές, σε μακαρίζομε, Παναγία Θεοτόκε.
Άγιος Ιωάννης, ο Δαμασκηνός
