του αρχιμ.Ιακώβου Κανάκη
Υπάρχουν κάποια κείμενα που όταν τα μελετάς δεν μπορείς να τα χαρείς μόνος σου, αλλά θέλεις να τα γνωρίσουν και άλλοι. Είναι σαν να βρήκες ένα μαργαριτάρι στο βυθό και θέλεις να το δούν και να το θαυμάσουν και όλοι.
Είναι κείμενα που δεν χρειάζονται προλόγους και απόπειρα καταγραφής συμπερασμάτων. Απλά λοιπόν παραθέτουμε το κείμενο και αφήνουμε τον καθένα να το προσεγγίσει κατά την καρδία του. Από τον άγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό είναι το ακόλουθο κείμενο:
« Πάσα τοίνυν Γραφή θεόπνευστος πάντως ωφέλιμος» (Β´ Τιμ.3,16)
Κατά συνέπεια είναι πολύ ωραίο πράγμα και ωφέλιμο για την ψυχή η έρευνα των Θείων Γραφών. Γιατί, όπως είναι το φυτεμένο δέντρο κοντά στα νερά που τρέχουν, έτσι και η ψυχή όταν ποτίζεται με την Θεία Γραφή ανπτύσσεται και δίνει ώριμο καρπό, πίστη ορθόδοξη, και στολίζεται με παντοτινά πράσινα φύλλα, εννοώ με θεάρεστες πράξεις από τις άγιες Γραφές παίρνουμε ρυθμό για πράξη ενάρετη και θεωρία αθόλωτη.
Σ᾽αυτές βρίσκουμε προτροπή για κάθε αρετή και δύναμη ανατροπής κάθε κακίας. Αν λοιπόν είμαστε φιλομαθείς, θα είμαστε και πολυμαθείς γιατί όλα κατορθώνονται με επιμέλεια και κόπο και με τη χάρη του δωρητή. <Ο γαρ αιτών λαμβάνει και ο ζητών ευρίσκει και τω κρούοντι ανοιγήσεται> (Μτ.7,8). Ας χτυπήσουμε λοιπόν την πόρτα του ωραίου παραδείσου των Γραφών, που είναι ευωδιαστός, γλυκύτατος, απερίγραπτα όμορφος, που περιβάλλει τα αυτιά μας με ποικίλα κελαηδήματα νοερών και θεοφόρων πουλιών, που αγγίζει την καρδιά μας, που την παρηγορεί σαν λυπείται, ενώ την απαλύνει σαν οργίζεται, και τη γεμίζει με παντοτινή χαρά, που αναβάζει τη διάνοιά μας στα χρυσαφένια και αστραφτερά νώτα της θείας περιστεράς και στα φωτεινά της φτερά, που μας πηγαίνει προς τον μονογενή Υιό και τον κληρονόμο αυτού που φύτεψε το νοητό αμπέλι και μας παρουσιάζει διά μέσου αυτού στον Πατέρα των φώτων.
Κατά συνέπεια είναι πολύ ωραίο πράγμα και ωφέλιμο για την ψυχή η έρευνα των Θείων Γραφών. Γιατί, όπως είναι το φυτεμένο δέντρο κοντά στα νερά που τρέχουν, έτσι και η ψυχή όταν ποτίζεται με την Θεία Γραφή ανπτύσσεται και δίνει ώριμο καρπό, πίστη ορθόδοξη, και στολίζεται με παντοτινά πράσινα φύλλα, εννοώ με θεάρεστες πράξεις από τις άγιες Γραφές παίρνουμε ρυθμό για πράξη ενάρετη και θεωρία αθόλωτη.
Σ᾽αυτές βρίσκουμε προτροπή για κάθε αρετή και δύναμη ανατροπής κάθε κακίας. Αν λοιπόν είμαστε φιλομαθείς, θα είμαστε και πολυμαθείς γιατί όλα κατορθώνονται με επιμέλεια και κόπο και με τη χάρη του δωρητή. <Ο γαρ αιτών λαμβάνει και ο ζητών ευρίσκει και τω κρούοντι ανοιγήσεται> (Μτ.7,8). Ας χτυπήσουμε λοιπόν την πόρτα του ωραίου παραδείσου των Γραφών, που είναι ευωδιαστός, γλυκύτατος, απερίγραπτα όμορφος, που περιβάλλει τα αυτιά μας με ποικίλα κελαηδήματα νοερών και θεοφόρων πουλιών, που αγγίζει την καρδιά μας, που την παρηγορεί σαν λυπείται, ενώ την απαλύνει σαν οργίζεται, και τη γεμίζει με παντοτινή χαρά, που αναβάζει τη διάνοιά μας στα χρυσαφένια και αστραφτερά νώτα της θείας περιστεράς και στα φωτεινά της φτερά, που μας πηγαίνει προς τον μονογενή Υιό και τον κληρονόμο αυτού που φύτεψε το νοητό αμπέλι και μας παρουσιάζει διά μέσου αυτού στον Πατέρα των φώτων1.
Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ, Ἔκδοσις Ἀκριβής τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως-περί Γραφῆς, Θεσσαλονίκη 1992, σσ.397- 399.
