Μια μέρα, εκεί που ο μεγάλος φιλόσοφος έκανε τον περίπατό του στην Ακρόπολη, συνάντησε κάποιο γνωστό του, ο οποίος του ανακοίνωσε ότι έχει να του πει κάτι πολύ σημαντικό, που άκουσε για κάποιο μαθητή του.
Ο Σωκράτης του είπε ότι θα ήθελε, πριν του πει τι είχε ακούσει, να κάνουν τον έλεγχο της «τριπλής διυλίσεως».
-Τριπλή διύλισις; ρώτησε με απορία ο γνωστός του.
-Ναι. Πριν μου πεις τι άκουσες, θα καθίσουμε για ένα λεπτό να φιλτράρουμε αυτό που θέλεις να μου πεις.
Το πρώτο φίλτρο είναι αυτό της αλήθειας. Είσαι εντελώς σίγουρος ότι αυτό που πρόκειται να μου πεις είναι αλήθεια;
-Ε… όχι ακριβώς, απλά το άκουσα και…
-Μάλιστα. Άρα δεν έχεις ιδέα αν αυτό που θέλεις να μου πεις είναι αλήθεια ή ψέματα.
-Ας δοκιμάσουμε τώρα το δεύτερο φίλτρο, αυτό της αγαθότητας.
Αυτό που πρόκειται να μου πεις για τον μαθητή μου είναι κάτι καλό;
-Καλό; Όχι, το αντίθετο μάλλον…
-Άρα, συνέχισε ο Σωκράτης, θέλεις να πεις κάτι κακό, αν και δεν είσαι καθόλου σίγουρος ότι είναι αλήθεια.
Ο γνωστός του έσκυψε το κεφάλι από ντροπή και αμηχανία.
-Παρ’ όλα αυτά, συνέχισε ο Σωκράτης, μπορείς ακόμα να περάσεις τον έλεγχο, γιατί υπάρχει και το τρίτο φίλτρο.
Το φίλτρο της χρησιμότητας.
Αυτό που θέλεις να μου πεις για τον μαθητή μου μπορεί να μου χρησιμεύσει σε κάτι;
-Όχι, δε νομίζω…
-Άρα λοιπόν, αφού αυτό που θα μου πεις δεν είναι ούτε αλήθεια ούτε καλό ούτε χρήσιμο, γιατί θα πρέπει να το ακούσω;
Ο γνωστός του έφυγε ντροπιασμένος, έχοντας πάρει ένα καλό μάθημα…
Μήπως είναι καιρός να εφαρμόσουμε κι εμείς αυτό το σοφό κριτήριο στη ζωή μας;
