Στις 14/03/94 ημέρα Τρίτη, ο Θωμάς Τ. ξεκίνησε με το αυτοκίνητό του από τη Θεσσαλονίκη και συγκρούστηκε μετωπικά με άλλο αυτοκίνητο στην Εθνική Οδό προς Αθήνα κοντά στη Στυλίδα, μπροστά από τις κατασκηνώσεις του ΟΣΕ.
Τραυματίστηκε βαριά, είχε 5 πλευρά σπασμένα και του δημιουργήθηκε πνευμονικό οίδημα.
Ήταν αναίσθητος από τις 8 το πρωί μέχρι τις 12 το μεσημέρι, οπότε και διακομίσθηκε στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» των Αθηνών, αφού του είχαν παρασχεθεί οι πρώτες βοήθειες στο νοσοκομείο της Λαμίας και του είχαν βάλει μηχάνημα Bilao τρυπώντας το στήθος του, για να έχει καθαρό οξυγόνο, δεδομένου ότι οι πνεύμονές του δεν λειτουργούσαν φυσιολογικά και είχαν τρυπηθεί από τα πλάγια.
Την Παρασκευή το μεσημέρι ο Γέροντας Αμβρόσιος πήγε με κάποιο άλλο πνευματικό του παιδί στον «Ευαγγελισμό» και κάθισε πλάι του στο κρεβάτι. Του είπε:
– Σε έσωσε ο Αιμιλιανός. Σε έφερε στη ζωή και σου πήρε παράταση ζωής για άλλα 42 χρόνια.
Ήταν έτσι. Δύο ώρες μετά το ατύχημα, είχε τηλεφωνήσει η γυναίκα του Θωμά στη Σιμωνόπτερα ζητώντας τον Γέροντα Αιμιλιανό και ο Πατήρ Μύρων της είχε πει: «Αυτή τη στιγμή ο Γέροντας προσεύχεται για τον άνδρα σου, γιατί έχει πάρει μήνυμα από Άγγελο ότι πεθαίνει».
Έπειτα ο Γέροντας Αμβρόσιος έβαλε το χέρι του πάνω στο κεφάλι του ασθενούς για τουλάχιστον μια ώρα, ψιθυρίζοντας διάφορες προσευχές. Έφυγε λέγοντας ότι όλα θα πάνε καλά και ότι σύντομα δεν θα θυμάται τίποτα.
Μετά από λίγη ώρα, φοβεροί πόνοι διαπερνούσαν όλο το κορμί του άνδρα και νόμιζε ότι πέθαινε. Εκείνη όμως τη στιγμή κολλούσαν τα κόκαλά του. Μετά από λίγο μπορούσε να κινείται και να αναπνέει χωρίς πόνο και χωρίς την παραμικρή δυσκολία, με αποτέλεσμα οι γιατροί να απορούν για το θαύμα. Του έκαναν ακτινογραφία και διαπίστωσαν ότι όλα ήταν κολλημένα στη σωστή θέση. Τη Δευτέρα πήρε εξιτήριο και πήγε στη Θεσσαλονίκη, ενώ έλεγαν οι γιατροί, χρειάζονταν περίπου 42 ημέρες να κολλήσουν τα πλευρά του, όσα δηλαδή ήταν και τα χρόνια του…
«Παναγία η Γαυριώτισσα»
