Χριστέ, το πλήρωμα της αληθείας, ανατειλάτω η αλήθειά σου εν ταις καρδίαις ημών, και κατά το θέλημα σου γνώμεν πορευθήναι εν τη οδώ σου
Κύριε, πλήρωσον την καρδίαν μου ζωής αιωνίου.
Κύριε, ο Θεός μου, συ φωτιείς το σκότος μου.
Κατά το θέλημά σου, Κύριε, ούτω γενέσθω εν εμοί.
Δόξα, Κύριε, τη χάριτί σου τη αμέτρω.
Ιδού, Κύριε, τα κύματα της χάριτός σου σιωπήσαι με εποίησαν.
Και ουκ απηλείφθη εν εμοί έννοια εξ εναντίας των ευχαριστιών σου.
[irp posts=”347147″ name=”Η επανάληψη στην προσευχή”]
Ποίοις στόμασιν εξομολογησόμεθά σοι , Βασιλεύ αγαθέ, ο αγαπών την ζωήν ημών;
Δόξα σοι επί τοις δυσί κόσμοις, οις εδημιούργησαν προς αύξησιν και τρυφήν ημών, άγων ημάς εκ πάντων ων εδημιούργησας προς γνώσιν της δόξης σου από του νυν και έως του αιώνος. Αμήν. (Ισαάκ ο Σύρος)
Λιμένα σε γινώσκω γαλήνιον, Δέσποτα, Δέσποτα Χριστέ, αλλ’ εκ των αδύτων βυθών της αμαρτίας και της απογνώσεως προφθάσας ρύσαι με.
*Από το « Αγιοπατερικό Προσευχητάρι »
