Μία παλία ιστορία λέει ότι, τον περασμένο αιώνα ένας καμηλίερης έμπορος ξεκίνησε για το Κάϊρο,με σκοπό να επισκεφτεί έναν ξακουστό σοφό γέροντα…
Τελικά, συναντήθηκε με τον σοφό γέροντα,αφού χρειάστηκε να κάνει ένα μακρινό ταξίδι,διασχίζοντας ένα μεγάλο κομμάτι της ερήμου…
Ξαφνίαστηκε όμως όταν είδε ότι ο γέροντας ζούσε σε μία σκηνή,με μοναδικά έπιπλα ένα στρώμα πάνω στήν άμμο, ένα σοφρά,δύο σκαμνιά και πολλά βιβλία.
Γύρισε τότε προς τον σοφό και γεμάτος απορία τον ρώτησε:
-Πού είναι τα έπιπλά σου…;
Ο γέροντας κοίταξε τον καμηλίερη και του απάντησε με μία ερώτηση:
-Τα δικά σου που είναι…;
-Μα εγώ δεν έχω, είμαι περαστικός…!
-Και εγώ περαστικός είμαι…!
Οι περισσότεροι ζουν λες και θα μείνουν για πάντα εδώ…Ξέχασαν να γίνουν ευτυχισμένοι !
Η αξία των πραγμάτων δεν εξαρτάται από το χρόνο που διαρκούν,αλλά από την ένταση με την οποία γίνονται.
Γι’ αυτό υπάρχουν στιγμές αλησμόνητες,πράγματα ανεξήγητα και άτομα ασύγκριτα.
Κι εσύ μπορείς να γίνεις ευτυχισμένος σήμερα…αλλά και καθημερινά!”
