Σκέφτομαι πόσοι από μας τους λαϊκούς γνωρίζουμε μόνον με λόγια και με έννοιες την Αλήθεια του Χριστού. Εκεί μένουμε άπρακτοι και θαυμάζουμε.
Το είπα αυτό σε κάποιον Γέροντα με πίστι κι εκείνος πήρε από το ράφι το «Γεροντικόν» και μου διάβασε:
«Ένας αδελφός ερώτησε κάποιον Γέροντα:
– Ποια πρέπει να είναι η καλλιέργεια της ψυχής, για να καρποφορήση;
Κι ο Γέροντας απάντησε:
– Η καλλιέργεια της ψυχής είναι η ησυχία του σώματος, πολλή και επίμονη προσευχή σωματική και το να μην προσέχουμε στα πταίσματα των άλλων ανθρώπων, αλλά μόνο στα δικά μας. Εάν ο άνθρωπος επιμένη σ’ αυτά, τότε δεν θα αργήση να καρποφορήση η ψυχή του.»
– Το τελευταίο το καταλαβαίνω, πάτερ μου. Για τα άλλα δύο θα ήθελα κάποιαν εξήγησι. Τι είναι η ησυχία του σώματος και τι ή σωματική προσευχή;
– Η ησυχία του σώματος είναι το αντίθετον της ταραχής του σώματος από τα πάθη και την ανάπαυσι. Γιατί και η ανάπαυσι πάθος είναι. Όσον για την σωματική προσευχή διαφέρει από την νοερά, γιατί λέγεται με το στόμα, με λέξεις, με ψαλμούς, με μετάνοιες σωματικές, με σταυροπροσκύνησιν, με μόχθον αγάπης. Έτσι αγιάζεται το σώμα και πιο πολύ με την Θεία Μετάληψι και υποτάσσεται στην ψυχή και τα καθαρά της έργα. Κάνε μια δοκιμή και ύστερα έλα να μου πης…»
Από το βιβλίο: «Π.Μ. ΣΩΤΗΡΧΟΥ
“ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΖΩΗ
ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ”
Β’ ΤΟΜΟΣ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ “AΣΤΕΡΟΣ”
