Το Σάββατον, 14ην /27ην Σεπτεμβρίου 2014, εωρτάσθη υπό του Πατριαρχείου συμφώνως προς την τυπικήν διάταξιν και το προσκυνηματικόν καθεστώς αυτού η εορτή της Παγκοσμίου Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού.Κατά την εορτήν ταύτην το Πατριαρχείον τιμά την εν τω Γολγοθά σταυρικήν ύψωσιν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού διά την σωτηρίαν ημών και την ύψωσιν του σταυρού του Κυρίου μετά την εν τω Γολγοθά ανεύρεσιν αυτού υπό της Αγίας Ελένης και του Αρχιεπισκόπου Ιεροσολύμων Μακαρίου το 336 μ.Χ. και την ύψωσιν αυτού υπό του αυτοκράτορος Ηρακλείου επί του Φρικτού Γολγοθά μετά την νίκην αυτού κατά των Περσών, το 629 μ.Χ.
Α’ . Ο Εσπερινός
Ο εορτασμός του παγκοσμίου γεγονότος τούτου ήρχισε το εσπέρας της Παρασκευής, 13ης /26ης Σεπτεμβρίου 2014, διά της αναγνώσεως της Θ’ Ώρας εις τον μοναστηριακόν Ναόν των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, της καθόδου εν συνεχεία, των κωδώνων κρουομένων, εις τον Πανίερον Ναόν της Αναστάσεως, της προσκυνήσεως και του θυμιάματος εις την Αγίαν Αποκαθήλωσιν και τον Πανάγιον Τάφον, της προσκυνήσεως υπό των Αγίων Συνοδικών εις τον Φρικτόν Γολγοθάν, του θυμιάματος υπό των διακόνων εις τον Πανάγιον Τάφον και ανά τα προσκυνήματα, διαρκούσης της κρούσεως των σημάντρων, και εν συνεχεία διά του Μεγάλου Εσπερινού μετ’ Αρτοκλασίας εις το Καθολικόν, προεξάρχοντος της Α.Θ.Μ. του Πατρός ημών και Πατριάρχου Ιεροσολύμων κ.κ. Θεοφίλου και ψάλλοντος του πρωτοψάλτου του Πανιέρου Ναού της Αναστάσεως Αρχιμανδρίτου π. Αριστοβούλου και βοηθών εξ Ελλάδος ιεροψαλτών.
Μετά την ακολουθίαν του Εσπερινού, η Αγιοταφιτική συνοδεία ακολουθουμένη και υπό των συμμετασχόντων εις την ακολουθίαν του Εσπερινού προσκυνητών, ανήλθεν εις την Μονήν της μετανοίας αυτής εν τοις Πατριαρχείοις.
Β’. Η θεία Λειτουργία.
Την πρωΐαν της παγκοσμίου ταύτης εορτής, η Πατριαρχική Αγιοταφιτική συνοδεία ήρξατο, των κωδώνων κρουομένων, να κατέρχεται προς τον Πανίερον Ναόν της Αναστάσεως.
Ενταύθα προ της Αγίας Αποκαθηλώσεως εγένετο η προϋπάντησις και η προσκύνησις υπό του Μακαριωτάτου και εν συνεχεία η εις τον Άγιον Τάφον ένδυσις Αυτού διά του μανδύου.
Εισελθών εις το Καθολικόν ο Μακαριώτατος και ευλογήσας, ανήλθεν επί του Θρόνου, ένθα ελθόντες οι ιερείς «έλαβον καιρόν», διά να ενδυθούν τα άμφια αυτών, εν ω τα σήμαντρα εκρούοντο. «Λαβών καιρόν» και ο Μακαριώτατος, εισήλθεν εις τον Ιερόν, ένθα μετά τον Αρχιερατικόν ασπασμόν ενεδύθη Ούτος, ως και οι Αρχιερείς.
Μετά τούτο οι ιερείς, οι Αρχιερείς και ο Μακαριώτατος εξήλθον εις το Καθολικόν και ήρξατο η θεία Λειτουργία διά του «Ευλογημένη η Βασιλεία».
Της θείας Λειτουργίας προεξήρξεν η Α.Θ.Μ. ο Πατήρ ημών και Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, συλλειτουργούντων Αυτώ των Σεβασμιωτάτων Αρχιερέων του Πατριαρχείου Μητροπολίτου Καπιτωλιάδος κ. Ησυχίου Πατριαρχικού Επιτρόπου, Μητροπολίτου Βόστρων κ. Τιμοθέου, Αρχιεπισκόπου Γεράσων κ. Θεοφάνους, Αρχιεπισκόπου Αβήλων κ. Δωροθέου, Αρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης κ. Αριστάρχου, Αρχιεπισκόπου Θαβωρίου κ. Μεθοδίου, Αρχιεπισκόπου Σεβαστείας κ. Θεοδοσίου, Αρχιεπισκόπου Λύδδης κ. Δημητρίου και των παρεπιδημούντων Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών Ξάνθης κ. Παντελεήμονος και Σερρών κ. Θεολόγου εκ της Εκκλησίας της Ελλάδος, Μητροπολίτου Κιτίου κ. Χρυσοστόμου της Εκκλησίας της Κύπρου, Μητροπολίτου Νικολάεφ κ. Πιτιρίμ, Μητροπολίτου Περεγιασλάβ κ. Αλεξάνδρου, Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Ιρμπίν κ. Κλήμεντος και Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Γκόμεχ κ. Στεφάνου, Αγιοταφιτών Ιερομονάχων και Ιερέων εκ των Ορθοδόξων Εκκλησιών Ελλάδος, Ρωσσίας, Ρουμανίας και Ουκρανίας, ψάλλοντος του πρωτοψάλτου του Ναού της Αναστάσεως Αρχιμανδρίτου π. Αριστοβούλου ελληνιστί και ρωσσιστί, βοηθούντος του πρωτοψάλτου Κοζάνης κ. Σωτηρίου Αρβανίτου, παρουσία του Γενικού Προξένου της Ελλάδος εις τα Ιεροσόλυμα κ. Γεωργίου Ζαχαριουδάκη, μετεχόντων δε εν ευλαβεία πολλών προσκυνητών εξ Ελλάδος, Ρωσίας, Ουκρανίας, Ρουμανίας και Κύπρου.
Μετά την θείαν Κοινωνίαν και την απόλυσιν της θείας Λειτουργίας ο Μακαριώτατος ηυλόγησε την «αγίαν είσοδον» από του σολέως του Καθολικού και ήρξατο, εν ψαλμωδία των Καταβασιών «Σταυρόν χαράξας Μωσής», η λιτανεία, ήτις διελθούσα προ της Αγίας Αποκαθηλώσεως ήλθεν εις το παρεκκλήσιον της ευρέσεως του Τιμίου Σταυρού. Ενταύθα κατά την εν τω τυπικώ διάταξιν έλαβε χώραν η προς τα τέσσαρα σημεία του ορίζοντος ύψωσις του Τιμίου Σταυρού μετά των δεήσεων και ακολούθως, των τροπαρίων ψαλλομένων, η προσκύνησις αυτού εις τον τόπον, εν ω ευρέθη υπό της αγίας Ελένης.
Της υψώσεως ενταύθα τελεσθείσης, η λιτανία διά του Επτακαμάρου περιήχθη τρις πέριξ του Αγίου Κουβουκλίου, διελθούσα δε διά της Αγίας Αποκαθηλώσεως ανήλθεν εις τον Φρικτόν Γολγοθάν.
Ενταύθα εν τω τόπω, εν ω ανυψωθείς επί ξύλου ετύθη υπέρ ημών ο Κύριος και επί τω τόπω, εν ω το 629 μ.Χ. ανύψωσε τον Τίμιον Σταυρόν ο αυτοκράτωρ Ηράκλειος, ο Μακαριώτατος ανύψωσε τον Τίμον Σταυρόν κατά το τυπικόν της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τα τέσσερα σημεία του ορίζοντος, ακολούθως δε εναπέθεσεν αυτόν επί της αγίας Τραπέζης άνωθεν της οπης, εν η πάλαι ποτέ εφυτεύθη ο σταυρός, εν ω επάγη ο Σωτήρ ημών Κύριος ημών Ιησούς Χριστός.
Εκ του τόπου του Φρικτού Γολγοθά μετά την προσκύνησιν του Μακαριωτάτου, των Αρχιερέων, του Γενικού Προξένου και μετά την λήψιν κλώνων βασιλικών ηγιασμένων διά του σταυρού υπό των πιστών, η Πατριαρχική Συνοδεία της λιτανείας κατήλθε διά των εσωτερικών βαθμίδων από του Γολγοθά εις το Ιερόν Βήμα του Καθολικού, ένθεν των κωδώνων κρουομένων, εγένετο η άνοδος εις τα Πατριαρχεία.
Ενταύθα, μετά την μικράν αναψυχήν, ο Μακαριώτατος προσεφώνησε διά της κάτωθι προσφωνήσεως Αυτού ελληνιστί:
«Σήμερον ο Σταυρός υψούται και δαίμονες φυγαδεύονται. Σήμερον η κτίσις πάσα εκ της φθοράς ηλευθέρωται πάντα γαρ διά Σταυρού επέλαμψεν ημίν τα χαρίσματα∙ διό γηθόμενοι πάντες, προσπίπτομέν σοι λέγοντες∙ως εμεγαλύνθη τα έργα σου Κύριε, δόξα Σοι», αναφωνεί ο μελωδός της Εκκλησίας.
Άγιοι Πατέρες και αδελφοί,
ευσεβείς Χριστιανοί και ευλαβείς προσκυνηταί,
Εκλαμπρότατε Γενικέ Πρόξενε της Ελλάδος,
Δοξάζομεν τον Κύριον και Θεόν ημών, Τον αξιώσαντα ημάς να εωρτάσωμεν σήμερον εν τω Πανιέρω Ναώ της Αναστάσεως την Παγκόσμιον Ύψωσιν του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού.
Το όντως παγκόσμιον τούτο γεγονός της τιμίας εορτής της Υψώσεως του Σταυρού έχει ιδιαιτέραν σημασίαν διά την Εκκλησίαν Ιεροσολύμων, ως και διά την Γεραράν Αγιοταφιτικήν ημών Αδελφότητα, η οποία διά μέσου της μακραίωνος αυτής παρουσίας και διακονίας εν τη αγία Γη διαφυλάσσει λατρευτικώς και θυσιαστικώς τους τόπους της ευρέσεως και της υψώσεως του ζωηρρύτου ξύλου του Σταυρού του Λυτρωτού του Σωτήρος ημών Χριστού.
Επ’ αυτών τούτων των τόπων της ευρέσεως και υψώσεως του ζωοποιού Σταυρού ετελέσαμεν σήμερον την ύψωσιν αυτού, δηλονότι του Σταυρού υπέρ ου ο θείος Παύλος καυχάται λέγων: «εμοί δε μη γένοιτο καυχάσθαι ει μη εν τω Σταυρώ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, δι’ ου εμοί κόσμος εσταύρωται καγώ τω κόσμω», (Γαλάτ. 6,14).
Καυχάται δε ο Απόστολος Παύλος εν τω Σταυρώ του Κυρίου, διότι η χάρις του Αγίου Πνεύματος, η δοθείσα αυτώ επενεργούσε διά της δυνάμεως του Σταυρού, ως κηρύττει λέγων: «Ο λόγος γαρ ο του σταυρού τοις απολλυμένοις μωρία εστι, τοις δε σωζομένοις ημίν δύναμις Θεού εστιν», (Α’ Κορινθ. 1,18).
Επειδή ακριβώς ο Σταυρός του Χριστού αποτελεί πηγήν θείας δυνάμεως και ζωής αιωνίου, προσκυνούμεν και κρατούμεν αυτόν καύχημα. «Έστι γαρ, -λέγει ο Άγιος Κοσμάς ο μελωδός-σωτηρίαν ημίν τούτο το ξύλον όπλον ειρήνης, αήττητον τρόπαιον». Καί τούτο αληθεύει, διότι εν τω Σταυρώ και διά μέσου του Σταυρού προσκυνούμεν τον ίδιον τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν, Τον επ’ αυτώ τω ξύλω του Σταυρού προσπαγέντα και παθόντα, «ίνα λυτρώσηται ημάς από πάσης ανομίας και καθαρίση εαυτώ λαόν περιούσιον» κατά τον σοφόν Παύλον, (Τιτ,. 2,14).
Διά τούτο, αδελφοί μου, ευχαρίστως βοήσωμεν μετά του υμνωδού λέγοντες: «Κύριε, ο υψωθείς εν τω Σταυρώ και δι’ αυτού συνανυψώσας ημάς της ουρανίου χαράς και ειρήνης αξίωσον τους υμνούντας Σε», Αμήν.
Καί αραβιστί ίδε ηλεκτρονικόν σύνδεσμον: http://www.jp-newsgate.net/ar/2014/09/27/7497
Καί έλαβε χώραν ο αδελφικός ασπασμός και ο ασπασμός της χειρός του Μακαριωτάτου και εσφραγίσθη δι’ ευχαριστίας προς τον Θεόν η εορτή της παγκοσμίου υψώσεως του Τιμίου Σταυρού.
){kind=link}