Στην ανάγκη να έρθουμε κοντά στον Χριστό που δίνει νόημα στη ζωή μας τονίζει στο Χριστουγεννιάτικο μήνυμά του ο Μητροπολίτης Γερμανίας κ.Αυγουστίνος.
Εύχεται να «δώσουμε την αρχική της λάμψη κι ομορφιά στη σφραγίδα της αγάπης του Χριστού».
Αναλυτικά όσα αναφέρει:
«Βάλε με σαν σφραγίδα στην καρδιά σου…
γιατ᾽ είναι δυνατή σαν θάνατος η αγάπη»
(Ασμα Ασμάτων 8,6)
Αγαπητοί μου Χριστιανοί Ορθόδοξοι της Γερμανίας!
Η νύχτα της γέννησης του Χριστού είναι μια νύχτα σαν όλες τις άλλες•κι όμως μια νύχτα τόσο διαφορετική! Αθόρυβα μπαίνει ο Ιησούς στην Ιστορία και ακολουθεί τα βήματα των ανθρώπων, που ᾽ναι γεμάτα σκιές, στο πέρασμα των αιώνων. Αυτός που μίλησε αργότερα για τον εαυτό του και μας είπε πως είναι το Φως. Το Φως που θέλει να μας ελευθερώσει από το σκοτάδι, το τόσο άφθονο μέσα μας και γύρω μας…
Και σήμερα γεννάται ο Χριστός. Και είναι η νύχτα της ανθρωπότητας μεγάλη. Γιατί, και στους δικούς μας τους καιρούς, φαίνεται πως λιγοστεύουν πια εκείνοι που θεωρούν τη σωτηρία τους σπουδαίο πράγμα. Ολοένα και πιότεροι άνθρωποι αρνούνται τον Σωτήρα ή, τουλάχιστον, αναρωτιούνται αν και από τι θα πρέπει να σωθούν. Κι αυτή η απόρριψη τους αφήνει ολομόναχους στην απελπισία που προκαλεί μια ανθρωπότητα ποτισμένη κυριολεκτικά μέσα στον πόνο, απ᾽ άκρη σ᾽ άκρη, σ᾽ όλη τη γη. Ολομόναχους μες στη σκληρή πραγματικότητα ενός κόσμου, όπου περίσσεψαν οι εξαρτήσεις, το άγχος, η θλίψη, η κατάθλιψη κι ο φόβος• πιότερο ίσως ο φόβος του θανάτου.
Αλλά ο Χριστός γεννάται. Γεννάται σήμερα. Και μας σώζει δίνοντας νόημα στη ζωή μας, προσφέροντάς μας λόγο για να υπάρχουμε και να χαιρόμαστε. Μας βεβαιώνει πως ο Θεός μάς αγαπά, μας αποδέχεται όπως είμαστε. Και μας απαλλάσσει, στη συνέχεια, απ᾽ όλα αυτά που μας κλέβουν τη ζωή και ψαλιδίζουν τη δύναμη του σώματος και του πνεύματός μας.
Αν η αγάπη είναι δυνατή σαν θάνατος, όπως το γνωρίζουμε από παλιά, η αγάπη του Χριστού είναι πιο δυνατή κι από τον θάνατο! Τον καταργεί και σώζει, έτσι, την αξία της μοναδικότητας του καθενός από εμάς. Σπάζει όλους τους φραγμούς που περιορίζουν τη ζωή μας σε μια άχαρη μηχανική λειτουργία, με ημερομηνία λήξης και με προδιαγεγραμμένο τέλος τη βιολογική διάλυσή μας στο χώμα ή – στους (μετα-) μοντέρνους πια καιρούς μας – την απανθράκωσή μας στα κρεματόρια της προόδου μας.
Ο Χριστός γεννήθηκε για να μας σώσει. Μας αγάπησε και μας έκανε φίλους Του. Μας γνώρισε την Βασιλεία Του με τον λόγο και το παράδειγμά Του, με τον Σταυρό και την Ανάστασή Του. Σ᾽ αυτά τα πράγματα, τα μόνα αληθινά, μετέχουμε κι όλοι εμείς, όσοι αφήσαμε την αγάπη Του να μας σφραγίσει την καρδιά, επιλέγοντας να λεγόμαστε και να είμαστε δικοί Του.
Στα φετινά Χριστούγεννα τούτη είν᾽ η ευχή μου: ας δώσουμε την αρχική της λάμψη κι ομορφιά στη σφραγίδα της αγάπης του Χριστού•στη σφραγίδα αυτή που βρίσκεται ασφαλισμένη στις καρδιές μας. Μ᾽ αυτήν την αγάπη, την κι απ᾽ τον θάνατο πιο δυνατή, ίσως γενούμε κι εμείς μικροί φωτοδότες, μεταφέροντας κατανυκτικά, στο σκοτάδι του πανανθρώπινου πόνου, το φως της ελπίδας που έχει όνομα και λέγεται Εμμανουήλ! Ο Χριστός γεννήθηκε, χαρά στον κόσμο!
Βόννη, Χριστούγεννα 2014
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΑΣ
+ ο Γερμανίας Αυγουστίνος
