Βαρύ πένθος σκόρπισε στον χώρο του ελληνικού ποδοσφαίρου η είδηση του θανάτου του Τάκη Γκώνια, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία μόλις 54 ετών, έπειτα από σοβαρό πρόβλημα υγείας.
Ρεπορτάζ: Κατερίνα Θεοχάρη
Η απώλειά του προκάλεσε συγκίνηση σε φιλάθλους, παλαίμαχους ποδοσφαιριστές, προπονητές και ανθρώπους που συνεργάστηκαν μαζί του κατά τη διάρκεια μιας πολυετούς διαδρομής στα ελληνικά και διεθνή γήπεδα.
Η είδηση έγινε γνωστή το πρωί της Τετάρτης, με την ΠΑΕ Λεβαδειακός να εκφράζει πρώτη τη βαθιά της θλίψη για τον άνθρωπο που έκανε τα πρώτα μεγάλα βήματα της ποδοσφαιρικής του καριέρας φορώντας τη φανέλα της ομάδας της Βοιωτίας.
Ο Τάκης Γκώνιας υπήρξε μία ιδιαίτερη προσωπικότητα του ελληνικού ποδοσφαίρου. Δεν ξεχώρισε μόνο για τις αγωνιστικές του ικανότητες αλλά και για τον ξεχωριστό τρόπο με τον οποίο προσέγγιζε το άθλημα, τόσο ως ποδοσφαιριστής όσο και αργότερα ως προπονητής.
Γεννημένος το 1971, ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του διαδρομή από τη Βοιωτία και σύντομα κατάφερε να κερδίσει τη θέση του στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Οι εμφανίσεις του με τον Λεβαδειακό τράβηξαν το ενδιαφέρον μεγάλων συλλόγων, οδηγώντας τον στον Ολυμπιακό, όπου πραγματοποίησε δύο διαφορετικές θητείες και γνώρισε σημαντικές στιγμές της καριέρας του.
Ακολούθησαν οι παρουσίες του στον Ηρακλή, τον Πανιώνιο, τον Πανηλειακό και συλλόγους του εξωτερικού. Η μεταγραφή του στην ισπανική Σπόρτινγκ Χιχόν αποτέλεσε σημαντικό σταθμό, ενώ στη συνέχεια αγωνίστηκε και στην Ιταλία με τις φανέλες της Μεσίνα και της Κροτόνε.
Συνολικά κατέγραψε 270 συμμετοχές και 36 γκολ ως ποδοσφαιριστής, αφήνοντας το αποτύπωμά του σε κάθε ομάδα στην οποία αγωνίστηκε. Ήταν ένας παίκτης με τεχνική κατάρτιση, αγωνιστική ευφυΐα και ιδιαίτερη αντίληψη του παιχνιδιού, στοιχεία που τον έκαναν να ξεχωρίζει στους αγωνιστικούς χώρους.
Μετά την ολοκλήρωση της ποδοσφαιρικής του πορείας δεν απομακρύνθηκε από τον αθλητισμό. Εργάστηκε ως τηλεοπτικός σχολιαστής, προσφέροντας τη δική του ανάλυση για το ποδόσφαιρο, ενώ ασχολήθηκε και με το γκολφ σε επαγγελματικό επίπεδο.
Ωστόσο, η μεγάλη του αγάπη παρέμενε το ποδόσφαιρο. Έτσι αποφάσισε να ακολουθήσει τον δρόμο της προπονητικής, επιδιώκοντας να μεταφέρει τη φιλοσοφία και τις ιδέες του στις νεότερες γενιές ποδοσφαιριστών.
Ξεκίνησε από τη Γλυφάδα και στη συνέχεια εργάστηκε στην Επισκοπή, στην Καλλιθέα και στον Εργοτέλη. Οι ομάδες που συνεργάστηκαν μαζί του συχνά αναφέρονταν στην ιδιαίτερη ποδοσφαιρική του φιλοσοφία, η οποία στηριζόταν στην ανάπτυξη του παιχνιδιού, στην κατοχή της μπάλας και στη δημιουργική έκφραση των ποδοσφαιριστών μέσα στον αγωνιστικό χώρο.
Ιδιαίτερη στιγμή της προπονητικής του πορείας θεωρείται η νίκη της Καλλιθέας επί του Ατρομήτου στο Κύπελλο Ελλάδας, αποτέλεσμα που είχε προκαλέσει αίσθηση εκείνη την περίοδο.
Στη συνέχεια εργάστηκε και στο εξωτερικό, αναλαμβάνοντας μεταξύ άλλων την αιγυπτιακή Πίραμιντς, όπου είχε δύο διαφορετικές θητείες. Η παρουσία του στην Αίγυπτο επιβεβαίωσε ότι το ποδοσφαιρικό του όνομα είχε αποκτήσει διεθνή αναγνώριση και εκτός ελληνικών συνόρων.
Η ανακοίνωση του Λεβαδειακού αποτύπωσε το κλίμα συγκίνησης που επικρατεί στον χώρο του αθλητισμού. Η ομάδα της Βοιωτίας έκανε λόγο για έναν άνθρωπο που υπηρέτησε το ποδόσφαιρο με ήθος, προσωπικότητα και πάθος, αφήνοντας μια σπουδαία παρακαταθήκη στις επόμενες γενιές.
Όσοι τον γνώρισαν κάνουν λόγο για έναν άνθρωπο με έντονη προσωπικότητα, ευθύ λόγο και βαθιά αγάπη για το άθλημα. Είχε πάντοτε άποψη για το ποδόσφαιρο, την οποία υποστήριζε με συνέπεια, ακόμη κι όταν αυτή ερχόταν σε αντίθεση με τις κυρίαρχες τάσεις της εποχής.
Ο πρόωρος θάνατός του αφήνει ένα μεγάλο κενό στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Πέρα από τις συμμετοχές, τα γκολ, τις προπονητικές παρουσίες και τις διακρίσεις, ο Τάκης Γκώνιας θα μείνει στη μνήμη πολλών ως ένας άνθρωπος που υπηρέτησε το ποδόσφαιρο με αυθεντικότητα και πάθος.
Το ελληνικό ποδόσφαιρο αποχαιρετά έναν άνθρωπο που αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή του στο άθλημα που αγάπησε. Η μνήμη του θα παραμείνει ζωντανή μέσα από τους αγώνες, τις στιγμές και τους ανθρώπους που σημάδεψε στη μακρά διαδρομή του.
Καλό ταξίδι, Τάκη Γκώνια.
