Τόσα έχουν γραφτεί για το Δημογραφικό της Ελλάδος. Στοιχεία ανησυχητικά και επείγοντα. Αλλά στο τέλος της ημέρας, ποιος έχει ασχοληθεί επί της ουσίας; Μόνο η Εκκλησία. Το ερώτημα είναι αμείλικτο: Θα υπάρχει η πατρίδα μας μετά από 100 χρόνια;
Η χώρα μας έχει από τους χαμηλότερους δείκτες γεννήσεων στην Ευρώπη, περίπου 1,3-1,4 παιδιά ανά οικογένεια. Το ποσοστό αυτό είναι πολύ χαμηλότερο από το 2,1 που είναι ο δείκτης που απαιτείται για να μένει ο πληθυσμός σταθερός.
Την ίδια στιγμή, ο πληθυσμός της Ελλάδας γερνάει, και γερνάει πολύ γρήγορα. Τις επόμενες δεκαετίες προβλέπεται σημαντική μείωση του συνολικού πληθυσμού μας.
Τη δημογραφική πληγή επουλώνει μόνο η Εκκλησία, σε όλα τα επίπεδα. Η Εκκλησία και μπορεί και πρέπει, και κάνει ήδη αρκετά πράγματα. Προωθεί την αξία της οικογένειας, της γονεϊκότητας, μέσα από τα κηρύγματα ενισχύει την προστασία του παιδιού και της οικογενειακής εστίας, τιμά και στηρίζει τους νέους γονείς, παντού, σε όλες τις Μητροπόλεις.
Και μη γελιόμαστε. Η Εκκλησία έχει εκτεταμένο δίκτυο φιλανθρωπικών οργανισμών που στηρίζουν οικονομικά ευάλωτες οικογένειες. Ας μην ξεχνάμε ότι στην περίοδο της κρίσης, στις πόλεις εκτός των Αθηνών, οι άνθρωποι με προβλήματα στις ενορίες των Μητροπόλεων έβρισκαν και φαγητό και φροντίδα. Είχαν μια ελπίδα.
Το επίδομα τρίτου τέκνου επίσης, δεν έχει σταματήσει να καταβάλλεται από τις Μητροπόλεις των ακριτικών περιοχών, στη Θράκη και αλλού. Στην Αλεξανδρούπολη μάλιστα, εδώ και ένα μήνα η Μητρόπολη σχεδόν διπλασίασε το ποσό που δίνει στις τρίτεκνες.
Τι πρέπει να γίνει
Το Δημογραφικό όμως δεν λύνεται με ευχολόγια, αλλά με έργα: με πιο προσβάσιμους παιδικούς σταθμούς, με στήριξη μονογονεϊκών οικογενειών, με δημιουργία χώρων απασχόλησης παιδιών, με οικονομικά προγράμματα για νέα ζευγάρια. Και ναι, όλα αυτά θα μπορούσαν να είναι πεδία όπου η Εκκλησία θα είχε ενεργή συμμετοχή.
Ωστόσο, η Εκκλησία δεν μπορεί να κάνει τα πάντα. Και δεν αρκεί μόνο η δική της προσπάθεια, διότι το Δημογραφικό είναι πρώτα από όλα κοινωνικό πρόβλημα -και οικονομικό.
Οι νέοι δεν κάνουν παιδιά επειδή δεν έχουν οικονομική ασφάλεια. Πώς θα κάνουν τα νέα ζευγάρια οικογένεια, όταν το κόστος στέγασης έχει πολλαπλασιαστεί, όταν δεν έχουν που να αφήσουν τα παιδιά τους, όταν δεν έχουν εξασφαλισμένη εργασία;
Ίσως λοιπόν ήρθε η στιγμή να περάσουμε από την ευχή στο έργο. Γιατί όσο κι αν το… σταυρώνουμε, το δημογραφικό δεν πρόκειται να λυθεί ως εκ θαύματος.
«Μελχισεδέκ»
*Αναδημοσίευση από την εφημερίδα «Ορθόδοξη Αλήθεια»
