Τα γαλόνια δεν είναι προσωπική περιουσία κανενός. Ακόμη κι αυτά που κερδίζονται με κόπο ,ιδρώτα και παλιότερα με αίμα. Γιατί υπάρχουν και τ΄ άλλα που κερδίζονται πολύ πιο εύκολα!Τα γαλόνια τα εμπιστεύεται η Πατρίδα σ΄ όσους έχουν χρέος να προστατεύουν τα κυριαρχικά της δικαιώματα και την ασφάλειά της απ΄ οποιαδήποτε εξωτερική απειλή .
Τα γαλόνια ήταν πάντα καθαρά και ξάστερα . Και οι λίγοι ανόητοι που τα λέρωσαν αποτελούν μια μαύρη παρένθεση στην ένδοξη ιστορία των Ενόπλων Δυνάμεων . Η οποία είχε ξεχαστεί μέσα στην μεταπολιτευτική ιστορία των ΕΔ.
Τα γαλόνια δεν πρόκειται να χάσουν την λάμψη τους στην κοινωνία απ΄ όσους θυμήθηκαν το 2014 το “Πατρίς ,Θρησκεία ,Οικογένεια” και εντάχθηκαν σε οργανώσεις – κόμματα που “λατρεύουν” ακόμη…το πουλί της χούντας.
Συνεπώς τα γαλόνια του κανένας δεν μπορεί να τα καταθέσει πουθενά όσο και να το φωνάζει. Όταν τα βγάζει τα επιστρέφει στην Πατρίδα. Και γι΄ αυτό μέχρι κάποια ηλικία παραμένει σε εφεδρεία.
Τα γαλόνια δεν είναι περιουσία κανενός και η αξία τους δεν κρίνεται στο τέλος από το “χρώμα” ,την λάμψη και τον αριθμό τους. Κρίνονται από το “βάρος” τους . Και αυτό δεν είναι ποτέ το ίδιο. Γιατί ο κάθε αξιωματικός που τα φορά ανάλογα με το πως και πόσο τα τιμά τους δίνει και το ανάλογο βάρος.
Τα γαλόνια πράγματι μπορεί να λερώθηκαν από μίζες,ρεμούλες και κλεψιές. Κάποιοι λίγοι, ελάχιστοι μπορεί να μην τα σεβάστηκαν. Αλλά δεν ακούσαμε κανέναν να παραιτείται γι΄ αυτό το λόγο όταν καταλάβαινε ότι δίπλα του γινόταν…πάρτυ! Παρέμεναν σιωπηλοί για να ανέβουν κι άλλο στην ιεραρχία. Την εποχή που το πάρτυ ήταν ξέφρενο και θορυβώδες.
Τα γαλόνια λερώνονται όμως και από τον φασισμό και όλα τα…παράγωγά του. Τα ελληνικά γαλόνια τουλάχιστον. Αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε.
Συνεπώς όποιοι και όσοι απόστρατοι επιθυμούν μπορούν να εμπλακούν με όποιο κόμμα ή όργανωση επιθυμούν μετά από την αποστρατεία τους. Όχι όμως επικαλούμενοι τα γαλόνια τους.
Δεν είναι για κανένα ενεχυροδανειστήριο. Πολύ περισσότερο για τα κομματικά “ανταλλακτήρια” που παίρνουν γαλόνια και σου δίνουν θέση σε βουλευτικό έδρανο.
