Την Κυριακή 14 Φεβρουαρίου ο σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων τέλεσε αρχιερατική θεία Λειτουργία και κήρυξε το θείο λόγο στον ιερό ναό αγίου Μηνά Ναούσης.
Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ
«Γενηθήτω σοι ως θέλεις».
Έναν από τους πιο συγκλονιστικούς διαλόγους του Χριστού, τους οποίους μας παραδίδουν οι ιεροί ευαγγελιστές, ακούσαμε, αδελφοί μου, στο σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα. Τον διάλογο με την Χαναναία, μία γυναίκα που δεν ήταν Ισραηλίτισσα, κι όμως ζητουσε από τον Χριστό ένα θαύμα. Ζητούσε τη θεραπεία της θυγατέρας της που βρισκόταν υπό την επήρεια του διαβόλου. Ζητούσε το έλεός του με τρόπο πιεστικό, τρεχοντας πίσω από τον Χριστό και φωνάζοντας σε τέτοιο βαθμό, ώστε οι μαθητές του ενοχλήθηκαν και του ζήτησαν να της κάνει τη χάρη για να απαλλαγούν από την παρουσία της.
Ο Χριστός όμως που την άκουε και που ήξερε, ως παντογνώστης, το πρόβλημά της, ανθίσταται. Όχι γιατί δεν την συμπονά, όχι γιατί δεν θέλει να τη βοηθήσει, αλλά γιατι θέλει να αναδείξει περισσότερο τη δύναμη της πίστεώς της. Γι᾽ αυτό και προβάλλει ως επιχείρημα ότι ήρθε στον κόσμο μόνο για «τα απολωλότα πρόβατα οικου Ισραηλ».
Και όμως η Χαναναία επιμένει, ακόμη και όταν ο Χριστός αρνείται να ανταποκριθεί στο αίτημά της και της λέγει ότι δεν είναι καλο να πάρει κανείς τον άρτο από τα παιδιά του και να τον ρίξει στα κυνάρια. Επιμένει και στο τέλος κερδίζει. Κάμπτει τη φαινομενική σκληρότητα του Χριστού, που σκοπο έχει να διδάξει πως ο Θεός ευχαρίστως υπακούει τα τέκνα του, όταν εμπιστεύονται την αγάπη του, όταν επικαλούνται το έλεος του. Επιμένει και στο τέλος λαμβάνει η Χαναναία όχι μόνο τη θεραπεία της θυγατέρας της αλλά και τον έπαινο της δικής της πιστεως. Ακούει τον Χριστό να την εγκωμιάζει λέγοντας: «ω γυναι, μεγάλη σου η πίστις· γενηθήτω σοι ως θέλεις».
Ποιος μεγαλύτερος έπαινος από αυτόν για την Χαναναία, αλλά και ποιο μεγαλύτερο μάθημα για ολους μας, αδελφοί μου, από το μαθημα της πίστεως. Και ο Χριστός το επαναλαμβάνει συχνα στους μαθητές του, γιατί θελει να το αφομοιώσουν. Θέλει να κατανοήσουν το νόημα της πιστεως, που δεν είναι άλλο από την απόλυτη και αδιάκριτη εμπιστοσυνη στον Θεό.
Και δεν έχει άδικο που το επαναλαμβάνει, γιατί ακόμη και εμείς που λέμε ότι πιστεύουμε στον Θεό, δεν έχουμε αυτό το μέγεθος και αυτη την ποιότητα της πίστεως που θέλει ο Θεός να έχουμε. Γιατί η πίστη δεν είναι μία λογική προσέγγιση του Θεού, δεν είναι μία ταύτιση με μία θρησκεία ή με μία διδασκαλία που διδαχθηκαμε καποτε στην οικογένεια ή σχολείο μας. Δεν είναι πίστη, γενικη και αφηρημένη, σε μία υπέρτατη δυναμη ούτε ακόμη και στον Θεό, έτσι όπως ορίζεται και περιγράφεται από τη διδασκαλία της Εκκλησίας μας. Πίστη είναι ο προσωπικός σύνδεσμος του ανθρωπου με τον Θεό. Πίστη είναι η εναρμονιση της ζωής μας με τις εντολές και το θέλημα του Θεού. Πίστη ειναι η απόλυτη παράδοσή μας στο θέλημα του.
Δεν μπορούμε να λέμε ότι πιστεύουμε στον Θεό, αλλά στη συνέχεια να ζούμε όπως νομίζουμε· να λέμε ότι πιστεύουμε στον Θεό και στη συνέχεια να εφαρμόζουμε τις εντολές του επιλεκτικά. Δεν μπορούμε να λέμε ότι πιστεύουμε στον Θεό αλλά στη συνέχεια να υπακούουμε σε άλλα κελεύσματα, αντίθετα προς το θέλημά του.
Δεν μπορούμε να λέμε ότι πιστεύουμε στον Θεό και στη συνέχεια να αναζητούμε βοήθεια αλλού, να καταφεύγουμε σε προσωπα που δεν έχουν σχέση με τον Θεό και να περιμένουμε τη βοήθειά τους.
Και ακόμη δεν μπορούμε να λέμε ότι πιστεύουμε στον Θεό, αλλά τον παρακαλούμε με μισή καρδιά για όσα μας απασχολούν. Να τον παρακαλούμε μία φορά και να περιμένουμε να ανταποκριθεί στο αίτημά μας. Να τον παρακαλούμε μία φορά και στη συνέχεια να απογοητευόμαστε, όταν βλέπουμε ότι δεν μας το εκπληρώνει και να αρχιζουμε να κλονιζόμαστε και να αμφιβάλλουμε.
Ας διδαχθούμε σήμερα, αδελφοί μου, από το παράδειγμα της Χαναναίας. Ας διδαχθούμε από την πιστη και την επιμονή της. Ας διδαχθούμε από την εμπιστοσύνη της στον Θεό, και ας μαθουμε και εμείς να τον εμπιστευόμαστε απόλυτα ως τον μόνο δυνατό να μας δώσει τη λύση στα προβλήματα που μας απασχολούν. Ας μάθουμε να αναθέτουμε στην αγάπη του τη ζωή μας, αποδεικνυοντας την πιστη μας με την υπακοή μας στις εντολές του. Ας μάθουμε να στρεφομαστε στον Θεό και να διεκδικούμε με την πίστη μας τη βοήθειά του για ο,τι μας απασχολεί είτε προσωπικά ειτε συλλογικά στην κρίσιμη αυτή εποχή και για την πατρίδα μας και για τον κοσμο.
Και να είμαστε βεβαιοι ότι ο Θεός δεν θα παραβλεψει τα αιτήματά μας, αλλά θα ανταμείψει την πιστη και την επιμονή μας με το θαύμα του, και θα ακούσουμε και εμείς, όπως και η Χαναναία, το «γενηθήτω σοι ως θέλεις».
){kind=link}