Βέροια: Την Κυριακή 22 Μαρτίου, (Δ´των Νηστειών), ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Ναό του Οσίου Αντωνίου του Νέου, Πολιούχου Βεροίας.
Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας τελέστηκε το καθιερωμένο μνημόσυνο της μακαριστής μεγάλης ευεργέτιδος του Ιερού Ναού Ευδοξίας Μαλακούση, η οποία υπήρξε καθοριστική μορφή για την ανοικοδόμηση του Ιερού Ναού μετά την καταστροφική πυρκαγιά του 1898.
Η μακαριστή Ευδοξία Μαλακούση ανέλαβε τη δαπάνη για την ανέγερση του σημερινού ναού, ο οποίος εγκαινιάστηκε τον Σεπτέμβριο του 1904 από τον τότε Μητροπολίτη Βεροίας και Ναούσης, Κωνστάντιο Ισαακίδη.
Ομιλία Σεβασμιωτάτου
«Ισχυράν παράκλησιν έχωμεν οι καταφυγόντες κρατήσαι της προκειμένης ελπίδος· ην ως άγκυραν έχομεν της ψυχής ασφαλή τε και βεβαίαν».
Πολλοί παρομοιάζουν τη ζωή του ανθρώπου με μία πορεία και άλλοι με ένα πέλαγος, το οποίο καλείται ο άνθρωπος να διαπλεύσει. Οι παρομοιώσεις αυτές δεν διαφέρουν από εκείνες που χρησιμοποιεί η Αγία μας Εκκλησία για την περίοδο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, την οποία διερχόμεθα και κατά την οποία νηστεύουμε, αγωνιζόμεθα, προσευχόμεθα, μετανοούμε για τις αμαρτίες και τις αδυναμίες μας και προσπαθούμε να καθάρουμε τον εαυτό μας, προκειμένου να εορτάσουμε πνευματικά την Ανάσταση του Κυρίου μας, αλλά και να προσεγγίσουμε τον Θεό, ώστε να αξιωθούμε της σωτηρίας.
Υπάρχουν όμως και άνθρωποι γύρω μας, οι οποίοι σκέπτονται κάποιες φορές: «Ποιος μού εγγυάται ότι, εάν θα νηστεύσω, εάν θα ασκηθώ στην εγκράτεια, στην πραότητα, στην υπομονή και στις άλλες αρετές, εάν μετανοήσω για τις πράξεις και τις σκέψεις μου, εάν ζητήσω συγχώρηση από τον Θεό για τα σφάλματά μου, θα εορτάσω καλύτερα το Πάσχα; Άρα, γιατί να τα κάνω;».
Και υπάρχουν και άνθρωποι, ίσως και ανάμεσά μας, στον νού των οποίων μπορεί ο πονηρός να βάζει τον λογισμό: «Αξίζει να υποβάλλεσαι σε κόπους, θυσίες και στερήσεις για να ζήσεις σύμφωνα με το θέλημα του Θεού και να κερδίσεις την αιώνια ζωή; Είσαι βέβαιος ότι υπάρχει ο Θεός και θα σου την δώσει;»
Σε αυτές τις σκέψεις και σ᾽ αυτούς τους λογισμούς που προσπαθούν να μας απομακρύνουν από τον Θεό και την Εκκλησία, που επιδιώκουν να μας πείσουν να εγκαταλείψουμε την προσπάθεια και τον αγώνα να ζήσουμε την εν Χριστώ ζωή, απαντά με το σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα ο πρωτοκορυφαίος απόστολος Παύλος, ο ιδρυτής της τοπικής μας Εκκλησίας.
Και η απάντησή του εδράζεται στην υπόσχεση του Θεού προς τον πατριάρχη Αβραάμ, όταν του ζήτησε ο Θεός να εγκαταλείψει τη γη του και να πορευθεί στη γη την οποία θα του υποδείκνυε Εκείνος.
Η εκπλήρωση αυτής της υποσχέσεως μας δίδει, λέγει ο απόστολος Παύλος, τη βεβαιότητα και την ελπίδα ότι θα ισχύσει και για εμάς το ίδιο. Ο Θεός δηλαδή θα εκπληρώσει και προς εμάς τις υποσχέσεις του, παρέχοντάς μας την άφεση, όταν μετανοούμε· παρέχοντάς μας τη χάρη και την ευλογία του, όταν του την ζητούμε και βαδίζουμε σύμφωνα με το θέλημά του· παρέχοντάς μας τη δύναμή του, όταν τον επικαλούμεθα· παρέχοντάς μας τη σωτηρία και την αιώνιο ζωή, όταν τον ακολουθούμε και αγωνιζόμεθα να ζήσουμε την εν Χριστώ ζωή.
Ο Θεός δεν αθετεί τις υποσχέσεις του, μας βεβαιώνει ο μέγας απόστολος, και μπορούμε να βασίζουμε τη ζωή μας στην ελπίδα ότι θα τις πραγματοποιήσει και για εμάς. Μπορούμε να έχουμε αυτή την ελπίδα, της εκπληρώσεως δηλαδή των υποσχέσεων του Θεού, «ως άγκυραν ασφαλή τε και βεβαίαν», ώστε να διαπλεύσουμε χωρίς αμφιβολίες και χωρίς αγωνίες το πέλαγος όχι μόνο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής αλλά και της ζωής μας, έχοντας τη βεβαιότητα ότι οτιδήποτε και εάν μας συμβεί στην πορεία μας, δεν θα βυθισθούμε αλλά θα φθάσουμε στον τελικό μας προορισμό, για να ζήσουμε και εμείς την εκπλήρωση των υποσχέσεων του Κυρίου μας.
Είναι πολύ σημαντικό να έχουμε την ελπίδα μας στον Θεό και να έχουμε τη βεβαιότητα ότι ο Θεός δεν υπόσχεται, γιατί θέλει να κερδίσει κάτι από εμάς, αλλά γιατί θέλει να μας προσφέρει τα αγαθά του.
Πόσοι άνθρωποι γύρω μας ταλαιπωρούνται, βασανίζονται και αγωνιούν, γιατί παλεύουν μέσα στο πέλαγος της ζωής, μέσα στις τρικυμίες της, μόνοι, χωρίς ελπίδα και χωρίς άγκυρα. Και όταν κάποτε νομίζουν ότι βρήκαν κάποια ελπίδα σε έναν άνθρωπο, σε μία ιδεολογία η σε υλικά αγαθά, δεν αργούν να απογοητευθούν.
Όσοι όμως πιστεύουμε πραγματικά στον Θεό, έχουμε σε ποιόν να εναποθέσουμε την ελπίδα μας για το παρόν και το μέλλον, και δεν ανησυχούμε, όπως δεν ανησυχούσαν και οι άγιοι, και ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος, τον οποίο τιμούμε σήμερα, Δ´ Κυριακή των Νηστειών, ο οποίος ασκήτευσε επί πολλά χρόνια σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες στο όρος Σινά, αγωνιζόμενος για να ανέλθει την ουρανοδρόμο κλίμακα των αρετών, την οποία μας περιέγραψε στο έργο του «Κλίμαξ», και να συναντήσει τον Κύριό μας, για τον οποίο υπέμεινε τόσους κόπους και τόσες θυσίες.
Την ελπίδα της στον Θεό είχε και η μακαριστή ευεργέτις του ιερού ναού του πολιούχου μας οσίου Αντωνίου του Βεροιέως, η αείμνηστη Ευδοξία Μαλακούση.
Τελώντας σήμερα το μνημόσυνό της, ευχόμεθα για την ανάπαυση της ψυχής της κοντά στον Θεό, στον οποίο εμπιστεύθηκε τη ζωή της, διά πρεσβειών και του πολιούχου μας οσίου Αντωνίου, στον ναό του οποίου προσέφερε την περιουσία της.
Μπορείτε να δείτε τις φωτογραφίες πατώντας στον σύνδεσμο ΕΔΩ
