Ι.Μ. ΒΕΡΟΙΑΣ: Το Σάββατο 16 Οκτωβρίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Ναό του Οσίου του Νέου πολιούχου Βεροίας με την ευκαιρία της εορτής της Συνάξεως πάντων των εν Βεροία διαλαμψάντων Αγίων.
Στο τέλος τελέστηκε Δοξολογία για την 109η επέτειο της απελευθερώσεως της πόλεως από τον τουρκικό ζυγό παρουσία των τοπικών πολιτικών και στρατιωτικών αρχών.
Ακολούθησε τρισάγιο και κατάθεση στεφάνων στο ηρώο της πόλεως, ενώ η καθιερωμένη στρατιωτική και μαθητική παρέλαση δεν πραγματοποιήθηκε εξαιτίας των ειδικών υγειονομικών μέτρων.
Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: Ο Ελληνισμός όπου γής τιμά φέτος τήν επέτειο τών 200 χρόνων από τήν έναρξη τής Ελληνικής Επαναστάσεως. Τιμά τό ψυχικό σθένος τών προγόνων του νά αποφασίσουν νά ξεσηκωθούν γιά νά αποτινάξουν τή σκλαβιά καί νά αποκτήσουν τήν ελευθερία.
Δέν είχαν ζήσει ελεύθεροι ούτε οι ίδιοι ούτε οι πατέρες καί οι πατέρες τών πατέρων τους, όμως γνώριζαν τί σημαίνει σκλαβιά, τί σημαίνει νά είσαι υπόδουλος καί μάλιστα σέ έναν αλλόθρησκο δυνάστη. Γνώριζαν τί σημαίνει ο κατακτητής νά αγωνίζεται νά σέ κάνει νά ξεχάσεις ποιός είσαι καί τί πιστεύεις, γιά νά ξεχάσεις στή συνέχεια ότι είσαι σκλαβωμένος.
Γι’ αυτό ακριβώς καί επαναστάτησαν οι πρόγονοί μας. Μπορεί οι δικοί τους πατέρες νά μήν είχαν κατορθώσει νά τούς χαρίσουν τήν ελευθερία, τούς είχαν κληροδοτήσει όμως τίς προϋποθέσεις γιά νά τήν διεκδικήσουν: τήν πίστη στόν Χριστό καί τήν εθνική συνείδηση.
Γι’ αυτό καί αγωνίσθηκαν όχι μόνο μέχρι νά ελευθερώσουν ένα μέρος τής σκλαβωμένης πατρίδος, αλλά μέχρι νά ελευθερώσουν όσο μπορούσαν μεγαλύτερο τμήμα τής Ελληνίδος γής, όσο μπορούσαν περισσότερους υπόδουλους Έλληνες.
Η εκατοστή ενάτη επέτειος τών ελευθερίων τής πόλεώς μας πού πανηγυρικά εορτάζουμε σήμερα εντάσσεται, λοιπόν, χωρίς αμφιβολία στό πλαίσιο τών αγώνων πού ξεκίνησαν οι πρόγονοί μας, όταν σήκωσαν τά λάβαρα τής επαναστάσεως στίς 25 Μαρτίου τού 1821. Ο αγώνας πού ξεκίνησε τότε μέ τή συμπαράσταση αγωνιστών καί από τή Μακεδονία, όπως τού ηρωικού γέρο-Καρατάσου από τή γειτονική Δοβρά, συνεχίσθηκε μέχρι τό 1912, όταν ο ελληνικός στρατός, άνδρες από τή νότια Ελλάδα καί τήν Κρήτη, εισήλθαν τό ξημέρωμα τής 16ης Οκτωβρίου τού 1912 στήν πόλη τής Βεροίας, γιά νά τήν απαλλάξουν από τόν βαρύ τουρκικό ζυγό καί νά διώξουν οριστικά τό σκοτάδι τής σκλαβιάς πού τήν πλάκωνε γιά σχεδόν πεντακόσια χρόνια.
Οι πατέρες καί οι μητέρες μας, πού ξεχύθηκαν εκείνη τήν ημέρα στούς δρόμους τής Βεροίας γιά νά υποδεχθούν τόν ελευθερωτή ελληνικό στρατό καί ξεδίπλωσαν τίς φυλαγμένες γιά αυτή τή μεγάλη στιγμή ελληνικές σημαίες καί έτρεξαν νά κτυπήσουν χαρμόσυνα τίς καμπάνες τών εκκλησιών, απέδειξαν μέ τή στάση τους ότι οι θυσίες καί τά μαρτύρια τόσων γενεών σκλαβωμένων Ελλήνων, προκειμένου νά μήν χάσουν τήν πίστη τους στόν Χριστό, νά μήν χάσουν τήν εθνική τους ταυτότητα, νά μήν χάσουν τήν ελπίδα τους ότι «η λευτεριά σάν τής αυγής τό φεγγοβόλο αστέρι» θά φέρει καί γι’ αυτούς «τής νύχτας τό ξημέρωμα», δέν πήγαν χαμένα, αλλά έφεραν τό ποθητό αποτέλεσμα, έφεραν τή χαρμόσυνη ημέρα τής ελευθερίας τους αλλά καί τής δικής μας ελευθερίας.
Γι’ αυτό καί εμείς σήμερα εορτάζοντας καί τιμώντας τήν απελευθέρωση τής πόλεώς μας, εορτάζοντας καί τιμώντας τούς αγώνες καί τίς θυσίες τών πατέρων μας, γιά νά ζούμε εμείς σήμερα ως ελεύθεροι Έλληνες, ακολουθούμε τά βήματά τους. Βγαίνουμε στούς δρόμους τής πόλεως μας, όπως καί οι πατέρες μας, γιά νά υποδεχθούμε τόν στρατό μας, πού παρελαύνει τιμητικά, σέ ανάμνηση τής εισόδου τού ελληνικού στρατού στίς 16 Οκτωβρίου τού 1912 τή Βέροια ελευθερώνοντάς την από τούς Τούρκους. Συρρέουμε στούς ιερούς ναούς μας γιά νά δοξάσουμε τόν Θεό καί νά προσευχηθούμε γιά τήν ανάπαυση τών ψυχών τών υπέρ τής πίστεως καί τής πατρίδος πεσόντων πατέρων καί αδελφών μας, όπως καί εκείνοι, καί χτυπούμε πανηγυρικά τίς καμπάνες τών εκκλησιών μας, συμμετέχοντας στό χαρμόσυνο γεγονός τής απελευθερώσεως τής πόλεώς μας.
Η σημαντικότερη όμως τιμή πού οφείλουμε νά απονείμουμε στούς πατέρες μας, οι οποίοι θυσιάσθηκαν γιά νά μάς χαρίσουν τήν ελευθερία, είναι νά ακολουθήσουμε τό παράδειγμά τους, τό παράδειγμα τής ζωής τους. Εκείνοι μέ κόπους καί θυσίες κατόρθωσαν νά διατηρήσουν, όπως είπαμε, καί τήν πίστη καί τήν εθνική τους συνείδηση, κάτω από τραγικές συνθήκες καταπιέσεως καί διωγμών από τόν Τούρκο δυνάστη. Μέ τήν πίστη όμως καί τή συναίσθηση τής ελληνικότητός τους κατόρθωσαν νά κερδίσουν καί τήν ελευθερία.
Εμείς έχουμε τήν ελευθερία πού εκείνοι μάς χάρισαν· γι’ αυτό καί έχουμε μεγαλύτερο χρέος νά διατηρήσουμε όσα αποτελούν τήν εθνική μας ιδιοπροσωπία: τήν πίστη καί τήν εθνική μας συνείδηση. Η εποχή μας είναι κρίσιμη, καί τό χρέος μας είναι μεγάλο: νά σταθούμε αντάξιοι τών πατέρων μας, διατηρώντας τήν πίστη στόν Θεό, στόν οποίο οφείλουμε τήν ελευθερία μας, καί φυλάσσοντας τήν ελληνική μας ταυτότητα, τή γλώσσα μας καί τήν ιστορία μας, πού είναι αλληλένδετα μέ τήν πίστη μας στόν Θεό. Καί παρακαλώντας τον σήμερα νά αναπαύσει τίς ψυχές τών ηρωικών νεκρών μας, άς τόν παρακαλούμε καί σήμερα καί πάντοτε νά διαφυλάττει τήν πατρίδα ελεύθερη στούς αιώνες.
ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
){kind=link}