Θεσσαλονίκη: Την Κυριακή 7 Νοεμβρίου το απόγευμα στο Προσκύνημα του Αγίου Νεκταρίου στα Κύμινα Θεσσαλονίκης πραγματοποιήθηκε η υποδοχή της Τιμίας Κάρας της Αγίας Υπομονής από την Ιερά Μονή Οσίου Παταπίου Λουτρακίου Κορινθίας.
Στη συνέχεια τελέστηκε Αρχιερατικός Εσπερινός χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμονος, ο οποίος κήρυξε τον θείο λόγο και εξέφρασε τις θερμές ευχαριστίες του προς τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κορίνθου κ. Διονύσιο για την άδεια και την ευλογία του αλλά και προς την Καθηγουμένη της Ιεράς Μονής του Οσίου Παταπίου Γερόντισσα Χρυσοβαλάντη για την πρόθυμη ανταπόκρισή της στο αίτημα της Ιεράς μας Μητροπόλεως να μεταφερθεί η Τιμία Κάρα της Αγίας Υπομονής με την ευκαιρία της πανηγύρεως του Θαυματουργού Αγίου.
Στο τέλος πραγματοποιήθηκε βράβευση των επιτυχόντων μαθητών της ενορίας.
Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Υπομονής θεοστηρίκτου τήν ομώνυμον καί βασιλίδων θεοσόφων τήν υπέρτιμον ανευφημήσωμεν».
Μέ πολλή κατάνυξη υποδεχθήκαμε πρό ολίγου τήν χαριτόβρυτο κάρα τής αγίας Υπομονής εδώ, στόν ιερό προσκυνηματικό ναό τού αγίου Νεκταρίου, μέ τήν ευκαιρία τής εγγιζούσης εορτής τού αγίου μας, γιά νά λαμπρύνει τήν πανήγυρη, αλλά καί γιά νά έχουμε τήν ευκαιρία νά τήν προσκυνήσουμε καί νά λάβουμε τήν ευλογία καί τή χάρη της.
Γι’ αυτό καί οφείλουμε άπειρες ευχαριστίες καί ευγνωμοσύνη στόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κορίνθου κ. Διονύσιο, μέ τήν άδεια καί τήν ευλογία τού οποίου μεταφέρθηκε η τιμία κάρα τής αγίας Υπομονής από τήν Ιερά Μονή τού οσίου Παταπίου Λουτρακίου, στήν Ιερά Μητρόπολή μας, καθώς καί στήν Καθηγουμένη τής Μονής Γερόντισσα Χρυσοβαλάντη, η οποία ανταποκρίθηκε μέ πολλή αγάπη στήν παράκλησή μας, νά δεχθούμε τήν ευλογία τού χαριτοβρύτου λειψάνου καί νά παραδειγματισθούμε από τή ζωή τής αγίας Υπομονής.
Η αγία Υπομονή γεννήθηκε τόν 14ο αιώνα, καί ως θυγατέρα τού βασιλέως τών Σέρβων, Κωνσταντίνου, έφερε τό όνομα τής αγίας Ελένης, τής μητέρας τού Μεγάλου Κωνσταντίνου. Δέν έφερε όμως τό όνομα τής αγίας αυτής βασιλίσσης. Μιμήθηκε καί τίς αρετές της, τήν ευσέβειά της, τήν ταπεινοφροσύνη της, τήν αγάπη της πρός τόν Θεό καί τή φιλανθρωπία της, αρετές τίς οποίες καλλιέργησε έμπρακτα, όταν έγινε καί η ίδια σύζυγος τού αυτοκράτορος τού Βυζαντίου Μανουήλ Παλαιολόγου καί αυτοκράτειρα. Μέ τόν λόγο της, γράφει ο εγκωμιαστής της, δίδασκε η ευσεβής βασίλισσα πάντοτε τήν αρετή καί μέ τά έργα της επιβεβαίωνε τήν αλήθεια τών λόγων της, ώστε κανείς νά μήν αμφιβάλλει γιά τό τί έπρεπε νά κάνει.
Οι αρετές της αυτές τήν βοήθησαν νά κατακτήσει καί μία ακόμη αρετή, τήν αρετή τής υπομονής, η οποία είναι περιεκτική πολλών αρετών. Καί παρότι συνήθως είναι δύσκολο νά βρεί κανείς ανθρώπους σέ υψηλές θέσεις καί αξιώματα νά διαθέτουν αυτή τήν αρετή, η ευσεβής αυτοκράτειρα δέν άφηνε ούτε τήν εξουσία πού διέθετε ούτε τή δύναμη πού είχε νά τήν επηρεάσουν. Οτιδήποτε καί άν συνέβαινε γύρω της, η αγία τό αντιμετώπιζε μέ υπομονή καί εμπιστοσύνη στόν Θεό, γνωρίζοντας ότι η αντίδραση γιά όσα δέν μάς ικανοποιούν ή γιά όσα μάς ενοχλούν ή μάς θλίβουν ή μάς πονούν δέν ωφελεί, ενώ η υπομονή είναι αυτή πού μάς βοηθά νά υπερβούμε τή δυσκολία καί τή δοκιμασία, αλλά καί νά δώσουμε τήν ευκαιρία σέ όσους μάς πείραξαν άδικα ή δοκίμασαν τίς αντοχές μας νά κατανοήσουν τό σφάλμα τους καί νά διορθωθούν.
Έτσι μέ τή ζωή της απετέλεσε παράδειγμα υπομονής γιά όλους τούς ανθρώπους γύρω της καί μέ αυτήν ανταπεξήλθε καί στίς δυσκολίες πού αντιμετώπιζε τόσο η ίδια όσο καί τό Βυζάντιο, πού εκείνη τήν εποχή διήρχετο μία εξαιρετικά δύσκολη καί κρίσιμη περίοδο τής ιστορίας του.
Ίσως αυτός ήταν καί ο λόγος γιά τόν οποίο, όταν μετά τήν κοίμηση τού συζύγου της, αυτοκράτορος Μανουήλ Παλαιολόγου καί τήν ανάληψη τής εξουσίας από τόν γιό της, τόν Ιωάννη Παλαιολόγο, έγινε μοναχή στήν Κωνσταντινούπολη, στή Μονή τής κυρα-Μάρθας, έλαβε τό όνομα Υπομονή, μέ τό οποίο ανεγράφη αργότερα καί στό Αγιολόγιο τής Εκκλησίας μας αλλά καί τιμάται, ιδιαιτέρως στήν περιοχή τού Λουτρακίου, όπου ευρέθη καί φυλάσσεται η τιμία Κάρα της.
Καθώς, λοιπόν, σήμερα έχουμε τήν ιδιαίτερη ευλογία νά τήν προσκυνούμε καί νά λαμβάνουμε καί εμείς τή χάρη τής αγίας Υπομονής, άς διδαχθούμε από αυτή τή μεγάλη αρετή της, η οποία αρκεί γιά νά μάς εξασφαλίσει τή σωτηρία, κατά τόν λόγο τού Κυρίου μας, «ο υπομείνας εις τέλος σωθήσεται». Διότι, χωρίς αμφιβολία, έχουμε καί εμείς ανάγκη νά καλλιεργήσουμε τήν υπομονή. Ιδιαιτέρως στήν εποχή μας, όπου συχνά γινόμαστε μάρτυρες αντιπαραθέσεων καί συγκρούσεων, οι οποίες οφείλονται τίς περισσότερες φορές σέ ασήμαντα θέματα, καταλήγουν όμως εντελώς διαφορετικά, γιατί δέν τά αντιμετωπίζουμε μέ υπομονή. Καί δέν τά αντιμετωπίζουμε μέ υπομονή, γιατί δέν διαθέτουμε ταπείνωση. Έτσι δέν μπορούμε νά ανεχθούμε τίποτε, δέν μπορούμε νά διαχειρισθούμε δοκιμασίες καί προβλήματα πού συναντούμε στήν καθημερινή μας ζωή, δέν μπορούμε νά συνειδητοποιήσουμε ότι δέν μπορεί νά συμβαίνουν τά πάντα όπως θά θέλαμε, μέ αποτέλεσμα νά αδημονούμε, νά εκνευριζόμεθα, νά απογοητευόμεθα, καί κάποιες φορές νά γογγύζουμε ίσως καί εναντίον τού Θεού, γεγονός πού φέρει αντίθετα αποτελέσματα από αυτά πού επιδιώκουμε.
Γι’ αυτό, άς προσπαθήσουμε νά μιμηθούμε τό παράδειγμα τής υπομονής τής αγίας Υπομονής, αλλά καί τού αγίου μας, τού αγίου Νεκταρίου, ο οποίος είναι κατ’ εξοχήν ο άγιος τής υπομονής, έτσι ώστε δι’ αυτής καί διά τών πρεσβειών τής αγίας Υπομονής καί τού αγίου Νεκταρίου νά ζήσουμε εν ειρήνη τή ζωή μας στή γή καί νά αξιωθούμε νά σώσουμε διά τής υπομονής καί τήν ψυχή μας.
Η περίοδος τήν οποία διερχόμεθα είναι μία περίοδος δύσκολη. Όλοι γνωρίζουμε τόν πειρασμό ο οποίος ταλαιπωρεί όχι μόνο τήν πατρίδα μας αλλά καί όλο τόν κόσμο. Καί καταλαβαίνετε πόσο έχει δυσκολεύσει η ζωή μας. Ζούμε καθημερινά απώλειες ανθρώπων, γνωστών καί αγνώστων. Όλα αυτά θέλουν υπομονή μεγάλη καί υπακοή σέ ό,τι λέγουν οι ειδικοί γιά νά μπορέσουμε νά ξεπεράσουμε τήν περίοδο αυτή καί νά μήν θρηνούμε καί άλλα θύματα. Επομένως, αδελφοί μου, «υπομονής χρείαν έχομεν».
Έχουμε εδώ τήν αγία Υπομονή, τήν κάρα της· έχουμε τόν άγιο τής υπομονής, τόν άγιο Νεκτάριο. Όταν η Εκκλησία μας τόν καθιέρωσε ως άγιο, βρέθηκε κάποιος ο οποίος διερωτάτο πώς ο Νεκτάριος έγινε άγιος; Καί παρουσιάσθηκε στόν ύπνο του ο άγιος καί τού είπε: «άκουσε, αδελφέ, συκοφαντήθην, υπέμεινα καί εσώθην». Επομένως χρειάζεται υπομονή από όλους μας. Άς έχουμε τή χάρη καί τή βοήθεια καί τής αγίας Υπομονής καί τού αγίου Νεκταρίου.
ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
