Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σύρου Δωρόθεος Β’, πληροφορηθείς την αποχώρηση του Σεβ. Φραγκίσκου Παπαμανώλη και την ονομασία σε Επίσκοπο Σύρου του Πανοσιώτατου Πέτρου Στεφάνου, προέβη στην ακόλουθη δήλωση:
«Σαράντα ακριβώς χρόνια, από την 27η Ιουνίου 1974, οπότε ονομάσθηκε από τον Πάπα Παύλο τον Στ΄ Επίσκοπος Σύρου, Θήρας και Αποστολικός Τοποτηρητής Κρήτης, ο αγαπητός μας αδελφός Φραγκίσκος Παπαμανώλης, κατά το Κανονικό Δίκαιο της Εκκλησίας του, παραδίδει τον οίακα της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας της Σύρου στον εκλεκτό διάδοχό του Πανοσιώτατο Πέτρο Στεφάνου
Η διακονία του, όλα αυτά τα χρόνια τον ανέδειξε ως άνθρωπο αγάπης και καταλλαγής, απλό, ευγενή και προσηνή και απέδειξε ότι επάξια διαχειρίστηκε αυτό που του δόθηκε.
Τα δώδεκα τελευταία χρόνια της κοινής μας συνοδοιπορίας, ως επικεφαλής των δύο συνοίκων δογμάτων του ευλογημένου μας νησιού, κατέδειξαν προς κάθε άνθρωπο καλής θέλησης, όχι μόνο τη σημασία, αλλά και τη δυνατότητα αρμονικής συνύπαρξης και δημιουργικής συνεργασίας ανθρώπων διαφορετικού δόγματος, σε τέτοιο σημείο, ώστε η εμπειρία αυτή να θεωρείται πρότυπο υπέρβασης διαχωριστικών γραμμών και διχαστικών αντιλήψεων, που, δυστυχώς, ταλανίζουν και στιγματίζουν, ακόμη και σήμερα, πολλές κοινωνίες στον πλανήτη μας.
Με πολύ συγκίνηση ενθυμούμαι την 19η Ιανουαρίου 2002, όταν αποβιβαζόμουν στη Σύρο, για την ενθρόνισή μου στην, Θείᾳ βουλήσει και ευδοκίᾳ, λαχούσαν μοι Επαρχία, ότι ο πρώτος ασπασμός που δέχτηκα ήταν από το Σεβασμιώτατο Φραγκίσκο, σαν ένδειξη αενάου φιλίας και αδιαταράκτου «άχρι τέλους» αγάπης.
Έχοντας υπ’ όψη την προτροπή του Αγίου Νεκταρίου ότι «Ἡ ἀγάπη οὐδέποτε χάριν δογματικῆς τινος διαφορᾶς πρέπον νά θυσιάζηται», συμπορευθήκαμε με τον αγαπητό αδελφό Φραγκίσκο σε κοινές δράσεις κοινωνικού και φιλανθρωπικού περιεχομένου, με τελευταία την κοινή μας δήλωση για το θέμα του ΝΕΩΡΙΟΥ, έχοντας στόχο πάντοτε την ομαλή συμβίωση και την ηθική και υλική πρόοδο των ευλογημένων κατοίκων του νησιού μας, για την αντιμετώπιση και την υπέρβαση των πολλών προβλημάτων, που, ιδιαίτερα σήμερα, αντιμετωπίζουν.
Αποχωρούντα από την ενεργό ποιμαντορία, τον συνοδεύουν οι ευγνώμονες ευχαριστίες μας και οι εγκάρδιες ευχές μας να παραμένει για πολλά ακόμα χρόνια ακμαίος και υγιής, σύμβολο αγάπης, σύνεσης και καταλλαγής, προσβλέποντας με χρηστές ελπίδες ότι στο πρόσωπο του αξίου διαδόχου του και εκλεκτού γόνου της Σύρου, εκλεγμένου Επισκόπου κ. Πέτρου θα βρούμε ένα γνήσιο αδελφό και καλό συνοδοιπόρο στο δρόμο, που, από κοινού με τον Σεβασμιώτατο Φραγκίσκο Παπαμανώλη, με πολλές προσπάθειες, αγώνες, πίκρες και αγωνίες, χαράξαμε!»
