Ι.Μ. ΛΕΡΟΥ: «Ιδού αποθώμεθα ούν τα έργα του σκότους, ήτοι της αμαρτίας και ενδυσώμεθα τα έργα του φωτός»
Αγαπητοί μου αδελφοί,
Η επί γης στρατευομένη του Χριστού Εκκλησία, δια της σημερινής ευαγγελικής περικοπής, καλεί τον κατ’ εικόνα Θεού άνθρωπον εις μετάνοιαν και αποστροφήν από τις αμαρτωλές πράξεις του, τις οποίες ποιεί εν λόγοις και έργοις.
Ο άνθρωπος έχει, ως το νόμισμα, δύο όψεις, την όψιν του ωραίου, του καλού και του αγαθού, αλλά και την όψιν της πολυσχιδούς αμαρτίας, της πλάνης και του κακού.
Μεγάλη όμως η δύναμη της μετανοίας, η οποία σώζει τον πλανόμενον άνθρωπον από τις φοβερές ορέξεις του και φέρει εις αυτόν τον ηθικώς ταλαιπωρημένον από τον πνευματικόν θάνατον, εις την ζωήν την αιώνιον.
«Πάτερ, ήμαρτον εις τον ουρανόν και ενωπιόν σου» αναφωνεί ο ελθών εις εαυτόν, ο άσωτος υιός, της σημερινής ευαγγελικής περικοπής, ήτοι της παραβολής του Ασώτου υιού, την οποία ακούσαμε σήμερα.
Αυτά τα σωτήρια της μετανοίας λόγια εξέρχονται από τα βάθη της καρδιάς του ασώτου υιού, ο οποίος επαναστάτησε κατά του πατρός του, και θέλησε να απομακρυνθή από την πατρική εστία, και την πατρική αγκαλιά, νομίζοντας ότι, ημπορεί μόνος του να ζήσει εις τον κόσμον.
Ο άσωτος υιός – απεδήμησεν εις χώραν μακράν, και εκεί έζησε ζωή άσωτη, εν μέσω πολλών παγίδων, φτώχειας, στερήσεων, πείνας και όλων εκείνων των κακών, τα οποία δημιουργούνται από μία αμαρτωλή ζωή.
Όμως ήλθεν εις εαυτόν, και σκέπτεται την προτέραν ζωήν του κοντά εις την πατρικήν αγκαλιάν, μέσα εις την πατρικήν εστίαν της αγάπης και επιστρέφει στο σπίτι του πατρός του με άλλη πλέον παρρησία, μετανοημένος, και ο καλός πατέρας αγκαλιάζει τον υιόν του και τον δέχεται.
Άπειρος η αγάπη και η ευσπλαχνία του πανοικτίρμονος Θεού, δια των οποίων καταδεικνύει τον μετανοούντα υιόν Θεού και κληρονόμον της ουρανίου βασιλείας.
Η ειλικρινής μετάνοια ανοίγει διάπλατα τον δρόμο προς σωτηρίαν του ανθρώπου της κάθε εποχής. H ιστορία και η έννοια της θαυμασίας αυτής παραβολής του Ασώτου υιού διδάσκει στον άνθρωπο της κάθε εποχής την ενοποιών δύναμιν της μετανοίας, αλλά και το μέγα ύψος της θείας ευσπλαχνίας.
Τόσον βαρυσήμαντος δια τον άνθρωπον της κάθε εποχής και όλως ιδιαιτέρως αυτής της βεβαρημένης εποχής, είναι δια της μετανοίας η ύπαρξις και η σωτηρία της πονεμένης και ταλαιπωρημένης ψυχής.
Κατά τους αψευδείς λόγους του Κυρίου, «τι γάρ ωφελήσει άνθρωπον εάν καρδίση τον κόσμον όλον και ζημιωθή την ψυχήν αυτού».
Είναι τοις πάσιν γνωστόν ότι η παρούσα ζωή είναι χρόνος προπαρασκευής και προετοιμασίας δια τον μέλλοντα αιώνα, είναι προθεσμία μετανοίας και διορθώσεως και όπως μας λέγει ο απόστολος των εθνών Παύλος, «Ιδού νυν καιρός ευπρόσδεκτος, ιδού ημέρα σωτηρίας».
Αδελφοί μου,
Αποθώμεθα και εμείς τα έργα του σκότους, ήτοι της πολυσχιδούς αμαρτίας και να ενδυθούμε τις άγιες αρετές δια να γίνουμε άξιοι κληρονόμοι της επουρανίου βασιλείας και να αγκαλιάση και εμάς ο ουράνιος Πατέρας μας, ως αγκάλιασε και τον άσωτον υιόν, της σημερινής ευαγγελικής περικοπής.
Ας μην αναβάλουμε, αδελφοί μου, καθότι δεν γνωρίζουμε το τέλος μας. Ας μετανοήσουμε, λοιπόν, και ας σπεύσουμε τάχιστα εις το ιαματικόν λουτρόν, εις το μυστήριον της μετανοίας και της εξομολογήσεως, και καθαροί ψυχή τε και σώματι να προσέλθουμε εις το Μυστήριον των Μυστηρίων, εις την Θείαν Κοινωνίαν και να γίνουμε σύσσωμοι και σύναιμοι Χριστού, «ου η δόξα και το κράτος εις τους αιώνας των αιώνων». ΑΜΗΝ.
