Ι.Μ. ΒΕΡΟΙΑΣ – Το πρωί της Κυριακής, 19ης Μαίου, στην πανηγυρίζουσα Ιερά Μονή Παντοκράτορος της Επισκοπής Αλεξανδρείας και Τελεορμάν του Πατριαρχείου Ρουμανίας τελέστηκε λαμπρό Πολυαρχιερατικό Συλλείτουργο για την εορτή της Αγίας Μαρίας της Μαγδαληνής, η μνήμη της οποίας εορτάζεται πανηγυρικά στην Ιερά Μονή κατά την Γ᾽ Κυριακή του Πάσχα.
Στο Πολυαρχιεραρικό Συλλείτουργο προεξήρχε και κήρυξε τον θείο λόγο ο Ποιμενάρχης μας, Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων και συμμετείχαν οι Πανιερώτατοι Επίσκοποι Σλομποζίας και Καλαράσι κ. Βικέντιος, Αλεξανδρείας και Τελεορμάν κ. Γαλακτίων, Τούλτσεα κ. Βησσαρίων, Σαλάζ κ. Πετρώνιος, Νέβας και Χουνεντοάρας κ. Νέστωρ και Δακίας Φήλιξ κ. Ιερώνυμος.
Πλήθος ευσεβών πιστών από όλη τη Ρουμανία κατέκλυσε την Ιερά Μονή για να προσκυνήσει το χαριτόβρυτο Ιερό Λείψανο του Αγίου Λουκά του Ιατρού, το οποίο μετέφερε προ ημερών από τον ομώνυμο υπό κατασκευή Ιερό Ναό του Αγίου Λουκά της Ιεράς Μονής Παναγίας Δοβρά Βεροίας, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παντελεήμων, ανταποκρινόμενος σε ευγενή πρόσκληση. Παράλληλα τίθεται σε προσκύνηση η Δεξιά Χείρα του Αγίου Ιωάννου του Ρώσου από την Ιερά Μονή του Αγίου Παντελεήμονος Αγίου Όρους.
Τον Ποιμενάρχη μας συνοδεύουν στην εκκλησιαστική αποστολή ο Αρχιερατικός Επίτροπος περιχώρων Βεροίας Αρχιμ. Σωσίπατρος Πιτούλιας, ο Αρχιμ. Γρηγόριος Μάζα, ως επίσημος μεταφραστής, ο Αρχιδιάκονος Παντελεήμων Παπαεμμανουήλ και εκ μέρους του Γραφείου Τύπου της Ιεράς Μητροπόλεως μας ο Ιεροδιάκονος Κοσμάς Καραγιάννης.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παντελεήμων κηρύττοντας τον θείο λόγο ευχαρίστησε για την ευγενή πρόσκληση και ανέφερε μεταξύ άλλων: «Υπάγετε, είπατε τοις μαθηταίς αυτού και τω Πέτρω ότι προάγει υμάς εις την Γαλιλαίαν· εκεί αυτόν όψεσθε, καθώς είπεν υμίν».
Δεύτερη Κυριακή από του Πάσχα και οι Πατέρες της Εκκλησίας μας όρισαν να τιμούμε κατά την ημέρα αυτή τα πρόσωπα εκείνα, τα δευτερεύοντα φαινομενικά, τα οποία όμως διαδραμάτισαν πρωτεύοντα ρόλο στα γεγονότα του Πάθους και της Αναστάσεως του Κυρίου μας.
Και τα πρόσωπα αυτά δεν είναι οι ένδεκα μαθητές του Χριστού, τους οποίους είχε επιλέξει ο ίδιος και τον γνώριζαν περισσότερο από κάθε άλλον. Δεν είναι ούτε οι τρεις μαθητές, οι οποίοι αξιώθηκαν να τον δούν μεταμορφωμένο στο όρος Θαβώρ και να ατενίσουν την αίγλη της Θεότητός του. Είναι κάποιες γυναίκες, οι οποίες ακολουθούσαν τον Χριστό με δική τους επιλογή, όπου και αν πήγαινε, διακριτικά και αθόρυβα, αλλά σταθερά και με πιστότητα, αφού έφθασαν μέχρι τον Γολγοθά και τόλμησαν να επισκεφθούν τον τάφο του «τη μια των Σαββάτων», για να αλείψουν το σώμα του Διδασκάλου τους με πολύτιμα μύρα.
Είναι ακόμη δύο εκ των αρχόντων των Ιουδαίων, ο ευσχήμων βουλευτής Ιωσήφ ο από Αριμαθαίας και ο Νικόδημος, οι οποίοι επίσης δεν ανήκαν στον στενό κυκλο των μαθητών του, αλλά πλησίασαν τον Χριστό με δική τους πρωτοβουλία και τον πίστευσαν. Και όταν οι άλλοι μαθητές ήταν κλεισμένοι στο υπερώο «διά τον φόβον των Ιουδαίων», αυτοί τολμησαν να υπερασπισθούν τον Χριστο, τόλμησαν να δηλώσουν στην πιο κρίσιμη στιγμή την πίστη τους σε Εκείνον, ζητώντας από τον Ποντιο Πιλάτο το νεκρό σώμα του για να το ενταφιάσουν.
Αυτές τις ιερές μορφές, τις μυροφόρες γυναίκες μαζί με τον Ιωσήφ και τον Νικόδημο, τους δύο βουλευτες, τιμά σήμερα η Εκκλησία μας και ιδιαιτέρως η Ιερά αυτή Μονή, γιατί με τη μεγάλη αγάπη τους προς τον Χριστό έδειξαν τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να τον πλησιάζουμε και εμείς, αλλά και έδειξαν πως ο Κύριός μας τιμά και ανταποδίδει αυτή την αγάπη.
Έδειξαν την αγάπη τους προς τον Χριστό, θέτοντάς τον πάνω από τον εαυτό τους, πάνω από την άνεση και την ασφάλειά τους, χωρίς να υπολογίσουν τις δυσκολίες και τις συνέπειες που είχε η επιλογή τους να παραμείνουν δίπλα του και να ομολογήσουν έμπρακτα τον συνδεσμό τους μαζί του, όχι όταν ο Χριστός έκανε θαύματα ή τον επευφημούσε το πλήθος, αλλά όταν όλοι τον είχαν καταδικάσει και ειχαν απομακρυνθεί από κοντά του.
Αυτή την αγάπη αντάμειψε και ο Χριστός με την εμφάνισή του στις μυροφόρες γυναίκες μετά την Ανάστασή του, αλλά και με το μηνυμα το οποίο ανέθεσε σε αυτές ο άγγελος να μεταφέρουν στους μαθητες του. «Υπάγετε, είπατε τοις μαθηταίς αυτού και τω Πέτρω ότι προάγει υμάς εις την Γαλιλαίαν· εκεί αυτόν όψεσθε, καθώς είπεν υμίν».
Το μήνυμα αυτό δεν αποτελεί μόνο επιβεβαίωση της Αναστάσεως του Κυρίου, αλλά και την επιβεβαίωση της διαρκούς αγάπης του Χριστού προς τους μαθητές του και του συνδέσμου του μαζί τους. Διότι ο Χριστός επιθυμεί να είναι μαζί μας, επιθυμεί να τον βλέπουμε, να τον αισθανόμαστε, να χαιρόμεθα με την παρουσία του στη ζωή μας.
Ο Χριστός δεν αναστήθηκε για να μας εγκαταλείψει. Δεν ανήλθε στους ουρανούς για να μας αφήσει μόνους στη γη, αλλά για να είναι διαρκώς μαζί μας, εφόσον και εμείς το επιθυμούμε και το επιδιώκουμε. Και μπορούμε να είμαστε μαζί του, όταν είμαστε μέσα στην Εκκλησία του, όπως μας διαβεβαιώνει λέγοντας «όπου δύο ή τρεις συνηγμένοι εν τω ονόματί μου εκεί ειμί καγώ εν μέσω αυτών». Μπορούμε να είμαστε μαζί του, όταν μετέχουμε των ιερών μυστηρίων του και κοινωνούμε δι᾽ αυτών της χάριτός του. Μπορούμε να είμαστε μαζί του, όταν είμαστε μαζί με τους αγίους του και μετέχουμε στη χάρη την οποία προσφέρουν με τα ιερά τους λείψανα και τις θαυματουργές τους εικόνες.
Και αυτήν την παρουσία του Χριστού ζούμε σήμερα μετέχοντας στην πανήγυρη της Ιεράς Μονής του Παντοκράτορος και έχοντας ενώπιόν μας το χαριτόβρυτο λείψανο του αγίου Ιωάννου του Ρώσου και του αγίου Λουκά, αρχιεπισκοπου Συμφερουπόλεως, του ιατρού και θαυματουργού, το οποίο μεταφέραμε από την Ιερά Μονή της Παναγίας Δοβρά, από τη Βεροια, ανταποκρινόμενοι στην παρακληση του Αγίου Καθηγουμένου και με την άδεια και ευλογία του Μακαριωτάτου Πατριάρχου Ρουμανίας κ.κ. Δανιήλ και του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Αλεξανδρείας και Τελεορμάν κ. Γαλακτίωνος, τους οποίους και ευχαριστώ θερμά.
Και αποτελεί αγαθή συγκυρία η παρουσία μας εδώ κατά τη σημερινη Κυριακή των Μυροφόρων, διότι και ο άγιος Ιωάννης ο Ρώσος, όπως και ο άγιος Λουκάς έδειξε την τόλμη και την αγάπη του Ιωσήφ και του Νικοδήμου και των αγίων μυροφόρων γυναικών. Γιατί επιλογή του να γίνει κληρικός και επίσκοπος σε μία εποχή στην οποία κυριαρχούσε η αθεία και εδιώκετο η πίστη στον Χριστό, ενώ ήταν διακεκριμένος ιατρός και καθηγητής Πανεπιστημίου, ήταν επιλογή αγάπης και τόλμης. Με αυτή την αγάπη και την τόλμη υπέμεινε όλους τους διωγμούς και τα μαρτύρια τα οποία υπέστη από το άθεο καθεστώς, αλλά και για αυτές έλαβε ως ανταμοιβή τόσο πλούσια τη χάρη του αναστάντος Κυρίου.
Αυτή τη χάρη μεταδίδει και σε μας με τα θαύματά του ο άγιος Λουκάς και ο άγιος Ιωάννης ο Ρώσος και αυτή τη χάρη εύχομαι να λαβετε και εσείς, όσοι προσήλθατε για να προσκυνήσετε το ιερό λείψανό του, αλλά και η Ιερά Αδελφότης της Ιεράς Μονής Παντοκράτορος, την οποία και ευχαριστώ από καρδίας με πρώτον τον Καθηγούμενό της, για την πρόσκληση την οποία μας απηύθυναν, αλλά και ιδιαιτέρως τον Μακαριώτατο Πατριάρχη Ρουμανίας κ.κ. Δανιήλ, για την άδεια και την ευλογία, η οποία απετέλεσε την αφορμή για να συνεορτάσουμε μαζί σας, μέσα στη χαρά της Αναστάσεως, την πανήγυρη της Ιεράς σας Μονής.
