Το απόγευμα της Κυριακής 6 Μαϊου 2018 πραγματοποιήθηκε στο χωριό Άφρα, η λιτάνευση της θαυματουργού εικόνος της Υ.Θ. Λαμποβιτίσσης, καθώς και της ιεράς εικόνος της Αναστάσεως. Της λιτάνευσης προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος.
Οπως αναφέρει ανακοίνωση της Μητρόπολης, στον λόγο του ο Σεβασμιώτατος τόνισε ότι η Παναγία μας αξιώθηκε να δει πρώτη, μαζί με τις Μυροφόρες γυναίκες, τον Υιό Της Αναστάντα εκ νεκρών. Μέσα σε αυτό το κλίμα της χαράς, της ελπίδας και του Φωτός, κατά την πασχαλινή περίοδο που διανύουμε, δεν μπορεί κανείς Ορθόδοξος Χριστιανός να μην διατρανώνει την πίστη του, η οποία είναι ριζωμένη μέσα στην καρδιά του. Ο χαιρετισμός Χριστός Ανέστη, Αληθώς Ανέστη, δεν είναι μια ευχή, αλλά ομολογία. Όλα αυτά σε αντιπαραβολή του πνεύματος της σύγχρονης εποχής, όπου ο άνθρωπος εφαρμόζει κατά γράμμα, το σχέδιο των σκοτεινών κέντρων εξουσίας, της Νέας Τάξεως Πραγμάτων, η οποία έχει στοχοποιήσει την Ορθόδοξη πατρίδα μας. Ο πολιτικός κόσμος της Ελλάδος έχει υποκύψει στα κελεύσματα της παγκοσμιοποίησης, χάριν δήθεν της υλικής, πνευματικής και ηθικής προόδου της κοινωνίας. Στην πραγματικότητα όχι μόνον δεν προήχθη η κοινωνία μας, αλλά τουναντίον υποβιβάστηκε και υλικά και πνευματικά και ηθικά.
Ακόμη ο Μητροπολίτης Κερκύρας στηλίτευσε τη στάση των μελών του κοινοβουλίου της Ελλάδος, με την ευκαιρία της τελευταίας ψήφισης του νομοσχεδίου, αναφορικά με την υιοθεσία παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια. Ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί δεν κατακρίνουμε κανέναν. Ο καθένας είναι ελεύθερος χωρίς τον Θεό να κάνει ό,τι θέλει. Αν υπάρξουν όμως οργανισμοί που θα δώσουν τα παιδιά, αυτά τα αγγελούδια, σε τέτοια χέρια, τότε η εγκληματικότητα θα αυξηθεί με γεωμετρική πρόοδο, διότι τα παιδιά αυτά θα γαλουχούνται με παρά φύσιν παραδείγματα.
Κλείνοντας ο κ. Νεκτάριος ζήτησε από τους πιστούς να παραμένουν εδραίοι στα νάματα της αμωμήτου Πίστεώς μας, καθότι μοναδική μας απαντοχή και ελπίδα είναι ο Αναστημένος Χριστός. Χρειάζεται σήμερα πνεύμα αντιστάσεως. Όπως μας διαβεβαιώνει το αψευδές στόμα του Κυρίου μας, “ ὁ δὲ ὑπομείνας εἰς τέλος, οὗτος σωθήσεται ”.
