Ι.Μ. ΒΕΛΓΙΟΥ: Κατά τήν έναρξιν τής πορείας μας πρός τό Άγιον Πάσχα, επλησιάσαμε ο ένας τόν άλλον διά νά λάβουμε καί προσφέρουμε συγχώρηση, πρώτο βήμα εις τήν οδόν τής μετανοίας.
Σήμερον εορτάζοντες τήν ολοκλήρωσιν τής πορείας αυτής, εορτάζουμε τήν συγχώρησιν, προερχομένην εκ τού κενού μνημείου, συγχώρησιν η οποία κρημνίζει τά τείχη τού χωρισμού καί μάς προσκαλεί νά αγκαλιάσουμε φίλους καί εχθρούς χάρις εις Εκείνον, ο Οποίος μάς προσκαλεί νά συμμετάσχουμε εις τήν θείαν φύσιν Του.
Χωρίς νά είναι τελετή παρελθόντων γεγονότων, η διακήρυξίς μας διά τήν Ανάστασιν τού Χριστού βασίζεται εις γεγονός τό οποίον υπερβαίνει τόν χώρον καί τόν χρόνον. Ως εκ τούτου συμμετέχουμε κυριολεκτικώς εις μίαν διαρκώς παρούσαν πραγματικότητα, η οποία δέν γνωρίζει «δύσιν», η οποία ενώνει τό παρελθόν, τό παρόν καί τό μέλλον, εις μίαν διαχρονικήν διάστασιν τής εμπειρίας τής τελείας αγάπης, η οποία αποκαλύφθηκε εις τήν ανθρωπότητα. Ευρισκόμεθα μαζί μέ τίς γυναίκες εις τήν είσοδο τού τάφου καί συγχρόνως μπροστά εις τήν Βασιλεία τού Θεού. Οι καρδιές μας φωτίζονται. Τά μάτια μας ανοίγουν καθώς ο Αναστάς Κύριος καί Σωτήρας μάς καλεί νά στρέψουμε τό βλέμμα μας πέρα από τίς ανησυχίες καί θλίψεις αυτού τού κόσμου, εις τίς υποσχεμένες χαρές στήν ζωή τού μέλλοντος κόσμου. Οι επιθυμίες καί τά πάθη μας, η υπερηφάνεια καί τά μίση δέν έχουν νόημα καθώς συμμετέχουμε εις τήν χαρά τής νίκης τής αιώνιας ζωής, η οποία προσφέρεται τόσο γενναιόδωρα από τόν Κύριο ημών Ιησού Χριστό, τόν αιώνιο νικητή.
Ακριβώς όπως η πορεία μας άρχισε μέ τήν πρόσκληση γιά συγχώρηση, η αληθινή χαρά τού Πάσχα ολοκληρώνεται επίσης μέ τήν συγχώρηση. Ο Κύριος καί Σωτήρας μας δέν κάνει στό σημείο αυτό κανένα σχετικό συμβιβασμό. Οι Άγιοι Πατέρες τής Εκκλησίας μάς υπενθυμίζουν ότι τό φώς τής αγάπης τού Θεού μάς καθαρίζει όταν προσεγγίζουμε ο ένας τόν άλλον μέ αγάπη. Από τήν άλλη, αυτό τό φώς μάς καίει άν οι καρδιές μας παραμένουν σκληρές, όταν, ενώ ζητούμε συγχώρηση, δέν τήν προσφέρουμε κι εμείς, όταν αρνούμαστε νά εναγκαλιστούμε τούς άλλους μέ τόν ιερό ασπασμό τής συγχωρήσεως, ακόμη καί γιά τήν περίοδο τής Αναστάσεως.
Εις τήν Ανάστασιν τού Χριστού ευρίσκουμε τήν απάντηση όλων τών προβλημάτων τά οποία απασχολούν τόν άνθρωπο. Ακόμη καί διά τό νόημα τού πόνου καί τού θανάτου. Αναρωτιόμαστε σχετικά ειδικά στίς δύσκολες ημέρες κατά τήν διάρκεια τής πανδημίας. Δέν καταλαβαίνουμε πάντοτε διατί ο Κύριος επέτρεψε νά γνωρίσουμε αυτή τήν δοκιμασία. Αλλά τώρα γνωρίζουμε μέ σιγουριά ότι ο Χριστός Ανέστη καί έχουμε τήν ευκαιρία νά συμμετάσχουμε στό φώς τής Αναστάσεώς Του. Είναι τό φώς τού κόσμου «πού δέν μπορεί ποτέ νά καλυφθή από τό σκοτάδι». Καί μάς καλεί νά τό αφήσουμε νά λάμψη μπροστά σέ όλη τήν ανθρωπότητα. Άς γίνουμε άξιοι μάρτυρες αυτού τού Φωτός καί έτσι αυτό τό Πάσχα μπορεί νά είναι εποχή μεγάλης χαράς, ελπίδος καί φωτός γιά τόν καθένα μας!
Εδώ καί ενάμισυ χρόνο δέν μπορούμε νά ζήσουμε κανονική ζωή. Γιαυτό είμαστε τώρα πιό ενωμένοι μέ τόν Αναστάντα Κύριο, γιατί τό φώς τής Αναστάσεως τού Χριστού φέρνει φώς στίς δυσκολίες, καί ελπίζουμε σύντομα νά επιστρέψουμε στήν κανονικότητα. Άς κάνουμε ακόμη λίγο υπομονή!
Μέ πατρικές ευχές καί τήν εν Χριστώ Αναστάντι αγάπη μου.
+ ο Βελγίου Αθηναγόρας
Έξαρχος Κάτω Χωρών καί Λουξεμβούργου
