Του π. Αντωνίου Χρήστου
Δυστυχώς τα δύο τελευταία χρόνια οι δύο Μητροπόλεις δίνουν τον δικό τους αγώνα για επιβίωση!
Οι δύο Μητροπόλεις ιδρύθηκαν στην Νοτιοανατολική Ασία, σε μία περιοχή όπου δεν υπήρχαν Κοινότητες Ελλήνων ή άλλων Ορθοδόξων Χριστιανών.
Με πενιχρά μέσα και μεγάλες δυσκολίες, από το έτος 1996 μέχρι και σήμερα, αναπτύσσουν ευρύ ιεραποστολικό και φιλανθρωπικό έργο σε 23 χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας.
Και οι δύο Μητροπόλεις όμως στερούνται οικονομικών πόρων. Οι Κοινότητες δεν μπορούν να σηκώσουν το οικονομικό βάρος. Οι δωρεές μειώθηκαν δραστικά και σχεδόν μηδενίστηκαν.
Παρά τις αγωνιώδεις προσπάθειες, βρισκόμαστε πλέον μισό βήμα πριν το τέλος. Δεν θέλουμε να το πιστέψουμε αλλά η πραγματικότητα είναι αδυσώπητη.
32 κληρικοί παραμένουν απλήρωτοι τους τελευταίους μήνες…
Αδυνατούμε να πληρώσουμε τα πάγια έξοδα των Μητροπόλεων...
Στο Χονγκ Κονγκ και τη Σιγκαπούρη δεν έχουμε ιερέα και υπαλλήλους διότι δεν μπορούμε να τους μισθοδοτήσουμε…
Τα Ιδρύματα και τα φιλανθρωπικά προγράμματα κλείνουν το ένα μετά το άλλο…
Ο Αύγουστος είναι ο πλέον κρίσιμος μήνας. Τα περιθώρια στένεψαν. Αν δεν βρεθούν λύσεις τότε θα πρέπει να πάρουμε πολύ σκληρές αποφάσεις. Αποφάσεις που μας πληγώνουν και μας πονάνε αφάνταστα!
Αυτή η ανάρτηση είναι πιθανόν η τελευταία. Στα τέλη Αυγούστου, αν στεκόμαστε ακόμα στα πόδια μας, τότε θα επανέλθουμε!
