Ευαγγέλιο: ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΙΑ´ 1 – 10 – 1 Και εγένετο εν τώ είναι αυτόν εν τόπω τινί προσευχόμενον, ως επαύσατο, είπέ τις των μαθητών αυτού προς αυτόν· Κύριε, δίδαξον ημάς προσεύχεσθαι, καθώς και Ιωάννης εδίδαξε τους μαθητάς αυτού.
2 είπε δε αυτοίς· Όταν προσεύχησθε, λέγετε, Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς· αγιασθήτω το όνομά σου· ελθέτω η βασιλεία σου· γενηθήτω το θέλημά σου, ως εν ουρανώ, και επί της γής· 3 τον άρτον ημών τον επιούσιον δίδου ημίν το καθ’ ημέραν· 4 και άφες ημίν τας αμαρτίας ημών· και γάρ αυτοί αφίεμεν παντί τώ οφείλοντι ημίν· και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν αλλά ῥύσαι ημάς από του πονηρού.
5 Και είπε προς αυτούς· Τίς εξ υμών έξει φίλον και πορεύσεται προς αυτόν μεσονυκτίου και ερεί αυτώ· φίλε, χρήσόν μοι τρείς άρτους, 6 επειδή φίλος μου παρεγένετο εξ οδού πρός με και ουκ έχω ο παραθήσω αυτώ· 7 κακείνος έσωθεν αποκριθείς είπη· μή μοι κόπους πάρεχε· ήδη η θύρα κέκλεισται, και τα παιδία μου μετ’ εμού εις την κοίτην εισίν· ου δύναμαι αναστάς δούναί σοι;
8 λέγω υμίν, ει και ου δώσει αυτώ αναστάς διά το είναι αυτού φίλον, διά γε την αναίδειαν αυτού εγερθείς δώσει αυτώ όσων χρήζει. 9 καγώ υμίν λέγω, αιτείτε, και δοθήσεται υμίν· ζητείτε, και ευρήσετε· κρούετε, και ανοιγήσεται υμίν· 10 πάς γάρ ο αιτών λαμβάνει και ο ζητών ευρίσκει και τώ κρούοντι ανοιχθήσεται.
Ερμηνευτική απόδοση Παναγιώτη Ν. Τρεμπέλα
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΙΑ´ 1 – 10
1 Και όταν ο Ιησούς εις κάποιο μέρος έκανε την προσευχήν του, άμα ετελείωσε, συνέβη να του είπη κάποιος από τους μαθητάς του· Κύριε, δίδαξέ μας και μάθε μας να προσευχώμεθα ορθώς και θεαρέστως, όπως και ο Ιωάννης ο Βαπτιστής εδίδαξε τους μαθητάς του.
2 Είπε δε προς αυτούς· Όταν προσεύχεσθε, να λέγετε· Πατέρα μας, που είσαι εις κάθε μέρος παρών, αλλ’ εξαιρετικά εις τους ουρανούς δεικνύεις την παρουσίαν σου, άς αναγνωρισθή η αγιότης σου, ώστε να δοξασθή και λατρευθή αξίως το όνομά σου· είθε να έλθη η βασιλεία σου διά της προθύμου και ελευθέρας υποταγής πάντων των ανθρώπων εις σέ, ώστε διά της υπακοής των εις τα προστάγματά σου να γίνουν ούτοι πραγματικοί και εξ ολοκλήρου αφωσιωμένοι υπήκοοί σου· είθε να γίνη το θέλημά σου, όπως γίνεται τούτο εις τον ουρανόν από τους αγγέλους και αγίους, ούτω να τηρήται και επί της γης από τους ανθρώπους.
3 Τον άρτον μας, τον αναγκαίον διά την συντήρησιν της ουσίας και υπάρξεώς μας, δίδε μας κάθε ημέραν. 4 Και συγχώρησέ μας τας αμαρτίας μας· διότι και ημείς συγχωρούμεν κάθε ένα, που μας έπταισε και μας είναι χρεώστης λόγω αδικίας, που μας έκαμε. Και μη επιτρέψης να πέσωμεν εις πειρασμόν, αλλά γλύτωσέ μας από τον πονηρόν, που μας πολεμεί.
5 Και διά να διδάξη πόσον αποτελεσματικόν είναι να επιμένωμεν εν τη προσευχή, είπε προς αυτούς· Ποίος από σας θα έχη φίλον και θα υπάγη εις αυτόν κατά τα μεσάνυχτα, και θα του είπη φίλε, δάνεισέ με τρία ψωμιά. 6 διότι κάποιος φίλος μου ήλθεν από ταξίδιον εις το σπίτι μου και δεν έχω τίποτε να του βάλω να φάγη· 7 ποίος θα έχη φίλον, εις τον οποίον θα είπη παρακλητικώς τους λόγους αυτούς, και εκείνος από μέσα θα του αποκριθή και θα του είπη· Μη με βάζης εις κόπους και ενόχλησιν· τώρα πλέον έχει κλεισθή η πόρτα μου και τα παιδιά μου είναι μαζί μου εις το στρώμα και κοιμώνται· δεν ημπορώ να σηκωθώ και να σου δώσω;
8 Σας διαβεβαιώ, ότι και εάν δεν σηκωθή να του δώση λόγω του ότι είναι φίλος του, τουλάχιστον όμως διά την αδιακρισίαν και την αναίδειαν, που έδειξεν εις τέτοιαν ώραν να τον ανησυχήση με το αίτημά του, θα σηκωθή και θα του δώση εκείνα, που του χρειάζονται.
9 Αφού λοιπόν η επίμονος αίτησις δεν μένει άνευ αποτελέσματος ούτε μεταξύ των ανθρώπων, και εγώ σας λέγω να ζητήτε από τον Θεόν και θα σας δοθή αυτό, που ζητείτε, αρκεί να μη είναι τούτο άτοπον η επιβλαβές εις σάς. Να γυρεύετε, όπως εύρετε το ζητούμενον, και θα το εύρετε, εφ’ όσον σας είναι ωφέλιμον· να κτυπάτε την θύραν της θείας προστασίας και θα σας ανοιχθή. 10 Διότι καθένας, που ζητεί από τον Θεόν, λαμβάνει, και καθένας που γυρεύει, ευρίσκει, και εις καθένα που κτυπά την θύραν της θείας προστασίας θα ανοιχθή αύτη.
