Ευαγγέλιο: ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Δ´ 38 – 44 – 38 Αναστάς δε εκ της συναγωγής εισήλθεν εις την οικίαν Σίμωνος. η πενθερά δε του Σίμωνος ην συνεχομένη πυρετώ μεγάλω, και ηρώτησαν αυτόν περί αυτής.
39 και επιστάς επάνω αυτής επετίμησε τώ πυρετώ, και αφήκεν αυτήν· παραχρήμα δε αναστάσα διηκόνει αυτοίς. 40 Δύνοντος δε του ηλίου άπαντες όσοι είχον ασθενούντας νόσοις ποικίλαις ήγαγον αυτούς προς αυτόν· ο δε ενί εκάστω αυτών τας χείρας επιτιθείς εθεράπευεν αυτούς.
41 εξήρχετο δε και δαιμόνια από πολλών κραυγάζοντα και λέγοντα ότι Σύ εί ο Χριστός ο υιός του Θεού. και επιτιμών ουκ εία αυτά λαλείν, ότι ήδεισαν τον Χριστόν αυτόν είναι. 42 Γενομένης δε ημέρας εξελθών επορεύθη εις έρημον τόπον· και οι όχλοι επεζήτουν αυτόν, και ήλθον έως αυτού, και κατείχον αυτόν του μη πορεύεσθαι απ’ αυτών. 43 ο δε είπε προς αυτούς ότι Και ταις ετέραις πόλεσιν ευαγγελίσασθαί με δεί την βασιλείαν του Θεού· ότι επί τούτο απέσταλμαι. 44 και ην κηρύσσων εις τας συναγωγάς της Γαλιλαίας.
Ερμηνευτική απόδοση Παναγιώτη Ν. Τρεμπέλα
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Δ´ 38 – 44
38 Όταν δε εξεκίνησεν από την συναγωγήν, εμβήκεν εις το σπίτι του Σίμωνος. Η πενθερά δε του Σίμωνος υπέφερεν από μεγάλον πυρετόν. Και τον παρεκάλεσαν δι’ αυτήν, να την θεραπεύση. 39 Και αφού ήλθε και εστάθη απ’ επάνω της, έδωκε διαταγήν εις τον πυρετόν και την αφήκεν. Αμέσως δε εκείνη, μη αισθανομένη πλέον ούτε την παραμικράν εξάντλησιν, εσηκώθη και τους υπηρέτει. 40 Όταν δε ο ήλιος ευρίσκετο εις την δύσιν του και είχε πλέον περάσει η ημέρα του Σαββάτου, όλοι όσοι είχαν αρρώστους, που έπασχον από διαφόρους νόσους, τους έφερον προς αυτόν. Αυτός δε αφού έθετεν επάνω εις ένα έκαστον από αυτούς τας χείρας του, τους εθεράπευσεν όλους.
41 Έβγαιναν δε και τα δαιμόνια από πολλούς, τα οποία εφώναζαν δυνατά και έλεγαν, ότι σύ είσαι ο Χριστός, ο υιός του Θεού. Και ο Ιησούς τα επέπληττε και δεν τα άφινε να ομιλούν, διότι εγνώριζαν, ότι αυτός είναι ο Χριστός και εμαρτύρουν περί τούτου, είτε διά να φαίνωνται σύμμαχοι και συνεργάται του και ύπουλα να ελκύουν την εμπιστοσύνην του κόσμου, είτε και διά να προκαλέσουν παράκαιρον συναγερμόν του λαού υπέρ του Ιησού προς βλάβην και ζημίαν του έργου του. 42 Όταν δε έγινεν ημέρα, ο Ιησούς εβγήκε και επήγεν εις έρημον τόπον. Και τα πλήθη του λαού έψαχναν να τον εύρουν, και ήλθαν έως εκεί που ήτο. Και προσεπάθουν με παρακλήσεις να τον κρατήσουν, ώστε να μη αναχωρήση από την πόλιν των.
43 Αλλ’ αυτός τους είπεν, ότι σύμφωνα με το προκαθωρισμένον σχέδιον του Πατρός μου πρέπει και εις άλλας πόλεις να κηρύξω το χαρμόσυνον μήνυμα, ότι μετ’ ολίγον ο Θεός θεμελιώνει και επί της γης την βασιλείαν του· διότι δι’ αυτό ακριβώς έχω αποσταλή από τον Πατέρα μου, διά να κηρύξω όχι μόνον εις τους κατοίκους της Καπερναούμ, αλλ’ εις όλους τους Ισραηλίτας. 44 Και εξηκολούθει να κηρύττη εις τας συναγωγάς της Γαλιλαίας.
