Του Γιώργου Ζερβού
Μία ακόμη ήτταν εγνώρισεν η Εκκλησία μας υπό του Πολιτικού κόσμου. Ο τελευταίος επέβαλε την λειτουργίαν των καταστημάτων και κατά τας Κυριακάς. Εις τας αποφάσεις του έχει την συμπαράστασιν των ΜΜΕ, τα οποία ελέγχονται από εθνικούς εργολάβους, εθνικούς προμηθευτάς, εθνικούς «πετρελαιάδες», εθνικούς εφοπλιστάς, και εθνικούς μεταφορείς φυσικού αερίου.
Ήτοι απ᾽ όλους εκείνους, οι οποίοι έχουν εις την «δούλεψιν» των πολιτικούς, δημοσιογράφους, καλλιτέχνας, πλαστογράφους της ιστορίας, επαγγελματίας κακοποιητάς της γλώσσης, υπερμάχους του τρίτου φύλου, αθέους και χλευαστάς της διδασκαλίας του Χριστού και των Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας μας.
Εις τας ενεργείας των επιδοκιμάζονται από τους εκπροσώπους πολυεθνικών εταιρειών εις την Ελλάδα, αι οποίαι έχουν ισοπεδώσει μισθούς, εργασιακά και εργατικά δικαιώματα, συλλογικάς συμβάσεις, κεκτημένα. Αντιδρούν οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίαι και εκπρόσωποι όλων —σχεδόν— των εμπορικών συλλόγων. Ουδείς τους ακούει. Προέχει η «μεταρρύθμισις εις την αγοράν», η οποία θα οδηγήση μακροπροθέσμως εις το κλείσιμον κι άλλων εμπορικών καταστημάτων, εις μεγαλυτέραν οικονομικήν ύφεσιν και ανεργίαν.
Ματαίως ο εμπορικός κόσμος και οι εργαζόμενοι εις τα εμπορικά των μεγάλων αστικών κέντρων προσεπάθησαν να κινητοποιήσουν την Διοικούσαν Εκκλησίαν. Ήρχισαν τους αγώνας των με το σύνθημα ότι η Κυριακή είναι η αργία διά την εξασφάλισιν της οικογενειακής συνοχής αλλά και της προσευχής. Ελάχιστοι Σεβ. Μητροπολίται αντέδρασαν. Η πλειοψηφία της Διοικούσης Εκκλησίας έμεινεν άφωνος. Προφανώς συν αρπάζονται από τα συνθήματα των πολιτικών, οι οποίοι λέγουν ότι εις ολόκληρον τον πολιτισμένον Ευρωπαικόν και Δυτικόν χώρον τα καταστήματα είναι ανοικτά τας Κυριακάς.
Η απάντησις της Διοικούσης Εκκλησίας (συλλογικώς) έπρεπε να ήτο πως η Ελλάς είναι η Ευρωπαική και Δυτική χώρα της Ορθοδοξίας. Καί η Ορθόδοξος Εκκλησία έχει Αγίους, οι οποίοι εμαρτύρησαν επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, διότι αντέστησαν εις την κατάργησιν της Κυριακής αργίας.
Ο μεγαλύτερος εξ αυτών ήτο: ο Άγιος των Σκλάβων, ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός. Το σύνθημά του «ποτέ την Κυριακή» τα καταστήματα ανοικτά είχε μεγάλο ιδεολογικόν Ορθόδοξον – θρησκευτικόν υπόβαθρον. Έλεγε: Οι μουσουλμάνοι προσεύχονται την Παρασκευήν, οι Εβραίοι το Σάββατον (Εκλειναν τα καταστήματά των) οι σκλάβοι Ορθόδοξοι και άλλοι Χριστιανοί, διατί να λειτουργούν τα καταστήματά των κατά την Κυριακήν, η οποία είναι ημέρα της Αναστάσεως του Χριστού και Προσευχής. Το κήρυγμά του υιοθετήθη όχι μόνον από τους Έλληνας Ορθοδόξους Χριστιανούς, αλλά και απ᾽ όλους τους Χριστιανούς της Ευρώπης.
Τότε η σκλαβωμένη Ελλάς διετήρησε την συνοχήν της χάρις εις την Ορθόδοξον πίστιν της και την ομολογίαν των Νεομαρτύρων Αγίων της Εκκλησίας μας. Σήμερον η ελευθέρα Ελλάς έπαυσε να έχη τα γνωρίσματα της περιόδου της Τουρκοκρατίας. Είναι περισσότερον πολυφυλετική, πολιτισμική, άρριζος (κοινωνία η οποία δεν πιστεύει εις τας κοινάς ρίζας των Ελλήνων), άνευ κοινής πίστεως, παραδόσεως, γλώσσης, ηθών και εθίμων. Σήμερον οι «Άγιοι Κοσμάδες» είναι ανύπαρκτοι. Το έργον των και η διδασκαλία των δεν αποτελεί οδηγόν διά την Διοικούσαν Εκκλησίαν. Αύτη συμπεριφέρεται ως συμβιβασμένη, συμπλέουσα με την πολιτικήν εξουσίαν και εις ωρισμένας περιπτώσεις δίδει την εντύπωσιν ότι είναι εξηρτημένη από την πολιτικήν εξουσίαν. (Η πλειοψηφία πάντοτε των Μητροπολιτών).
Αυτό συμβαίνει και σήμερον. Ο εμπορικός κόσμος και οι εργαζόμενοι εις αυτόν εκυκλοφόρησαν αφίσσας με το σύνθημα του Αγίου Κοσμά: «Ποτέ την Κυριακήν». Αλλά αυτό δεν έγινεν «όπλον» εις τα επικοινωνιακά επιτελεία της Διοικούσης Εκκλησίας ή εις τα χείλη των Μητροπολιτών. Προτιμάται η σιωπή και η σύμπλευσις με την πολιτικήν εξουσίαν. Η Διοικούσα Εκκλησία δεν παρακολουθεί τας αντιδράσεις του εμπορικού κόσμου, ο οποίος λέγει ότι το μέτρον είναι καταστροφικόν, διότι πολλαπλασιάζει τα έξοδα, λειτουργεί υπέρ των μεγάλων εμπορικών κέντρων και υποχρεώνει καταστηματάρχας και εργαζομένους να ευρίσκωνται εις το κατάστημα και τας Κυριακάς καθ᾽ όλην την περίοδον του φθινοπώρου, του χειμώνος και της ανοίξεως, με αποτέλεσμα αυτό να έχη επιπτώσεις εις την ψυχικήν υγείαν και εις την συνοχήν της οικογενείας.
Η Διοικούσα Εκκλησία οφείλει να αντιδράση, έχουσα ως οδηγόν εις τας αποφάσεις της τον Άγιον Κοσμάν τον Αιτωλόν, τον οποίον, κατά τα άλλα, θα τιμήση τον Αύγουστον.
