Του Σωτήρος: «Δεύτε αναβώμεν εις τό όρος Κυρίου, καί εις τόν οίκον τού Θεού ημών, καί θεασώμεθα τήν δόξαν τής Μεταμορφώσεως αυτού, δόξαν ως μονογενούς παρά Πατρός, φωτί προσλάβωμεν φώς, καί μετάρσιοι γενόμενοι τώ πνεύματι, Τριάδα ομοούσιον υμνήσωμεν εις τούς αιώνας». (Εις τήν Λιτήν, Δόξα Ήχος πλ. α)
Σήμερα, 6 Αυγούστου εορτάζουμε την ανάμνηση του πανίερου γεγονότος της Μεταμορφώσεως του Κυρίου μας.
Σήμερα, ο Χριστός «μετά δόξης, αστράψας εν τω όρει, τον κόσμον κατεφώτισεν».
Σήμερα, ο Χριστός στο όρος Θαβώρ «την του Αδάμ αμαυρωθείσαν φύσιν λαμπρύνας εθεούργησεν».
Η αιτία για την καθιέρωση της λαμπράς αυτής εορτής έχει ως εξής:
Ο Ιησούς Χριστός, μιλώντας στους μαθητές του για τους κινδύνους που θα ακολουθούσαν, την προδοσία, το Σταυρό και το θάνατο, τους αποκάλυψε το ηθελημένο πάθος, το θάνατό Του, αλλά και την Ανάσταση εκ των νεκρών.
Ακόμη, τους προετοιμάζει για το τι θα βίωναν και οι ίδιοι, στη συνέχεια, ως μιμητές τού σωτήριου έργου Του, τόσο από τους ειδωλολάτρες όσο και από τους εν γένει εχθρούς της χριστιανικής διδασκαλίας μέσα στους αιώνες.
Έτσι λοιπόν ο Σωτήρας Χριστός, θέλοντας να δώσει στους μαθητές του μία πρόγευση της αιώνιας ζωής λίγες ημέρες πριν το πάθος, παρέλαβε τρεις από τούς μαθητές του, τον Πέτρο, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη, και τους ανέβασε στο όρος Θαβώρ. Εκεί μεταμορφώθηκε και έλαμψε το πρόσωπό Του και φανερώθηκε όλος ανέσπερο φως. Και τότε εμφανίστηκαν οι προφήτες Μωυσής και Ηλίας, οι οποίοι συνομίλησαν μαζί με το Σωτήρα Χριστό.
Ο Θεάνθρωπος Κύριος πήρε μόνο τους τρεις μαθητές, Πέτρο, Ιάκωβο και Ιωάννη, διότι ο Πέτρος πίστευε βαθιά στο Χριστό, ο Ιωάννης Τον αγαπούσε σταθερά και μόνιμα, και ο Ιάκωβος επειδή είχε τη δύναμη να μαρτυρήσει αργότερα, επιβεβαιώνοντας τους λόγους του Κυρίου, πίνοντας το ποτήρι που ήπιε ο ίδιος ο Χριστός. Τους προφήτες Μωυσή και Ηλία τους έφερε, για να διορθώσει τις εντυπώσεις που υπήρχαν μέχρι τότε για το ποιος ήταν, αν ήταν δηλαδή ο Ηλίας, ο Ιωάννης ο Βαπτιστής ή κάποιος από τους προφήτες.
Επίσης, κατά τη θαυμαστή Μεταμόρφωση, ακούστηκε η φωνή του Πατρός μέσα από τη Νεφέλη: «Αυτός είναι ο Υιός μου ο αγαπητός, στόν οποίον ευδόκησα, Αυτόν νά ακούτε». Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς γράφει στο σημείο αυτό: «Όταν ήχησε από τήν νεφέλη η πατρική φωνή, έπεσαν, λέει, μέ τό πρόσωπο στήν γή οι μαθητές όχι εξ αιτίας τής φωνής, αφού καί άλλοτε πολλές φορές ακούσθηκε, όχι μόνο στόν Ιορδάνη αλλά καί στά Ιεροσόλυμα όταν πλησίαζε τό σωτήριο πάθος (), αλλά κανείς από αυτούς δέν έπεσε. Εδώ όμως όχι μόνο φωνή, αλλά καί φώς απεριόριστο συνάμα φάνηκε. Ευλόγως, λοιπόν, κατάλαβαν οι θεοφόροι Πατέρες ότι γι’ αυτόν τόν λόγο έπεσαν πρηνείς οι μαθητές, όχι γιά τήν φωνή, αλλά γιά τό παράξενο καί υπερφυές φώς. Διότι καί πρίν φθάσει η φωνή ήσαν φοβισμένοι, όπως λέει ο Μάρκος, σαφώς από τήν θεοφάνεια εκείνη».
Οι άγιοι Πατέρες όρισαν όπως εορτάζεται η Μεταμόρφωση του Σωτήρος σήμερα, 40 ημέρες πριν τη γιορτή της Παγκόσμιας ύψωσης του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού, στις 14 Σεπτεμβρίου.
«Προτυπών τήν Ανάστασιν τήν σήν, Χριστέ ο Θεός, τότε παραλαμβάνεις τούς τρείς σου μαθητάς, Πέτρον καί Ιάκωβον καί Ιωάννην, εν τώ Θαβώρ ανελθών. Σού δέ Σωτήρ μεταμορφουμένου, τό Θαβώριον όρος φωτί εσκέπετο. Οι Μαθηταί σου Λόγε, έρριψαν εαυτούς εν τώ εδάφει τής γής, μή φέροντες οράν, τήν αθέατον μορφήν, Άγγελοι διηκόνουν φόβω καί τρόμω, ουρανοί έφριξαν, γή ετρόμαξεν, ορώντες επί γής, τής δόξης τόν Κύριον». (Δοξαστικόν Ήχος πλ. β. Ανατολίου)
Ας επικαλεστούμε τη χάρη του Σωτήρος Χριστού, προσευχόμενοι να λάμψει και στις δικές μας ψυχές το φως της Μεταμορφώσεως, το οποίο οι μαθητές βίωσαν, ως λεπτή πνευματική αύρα, σύμφωνα με την πνευματική δύναμη και την προαίρεση που είχε ο καθένας από αυτούς.
Σήμερα, γίνεται κατάλυση ιχθύος λόγω της Δεσποτικής εορτής της Μεταμορφώσεως.
Επίσης, σήμερα υπάρχει τοπική παράδοση, κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας, να διαβάζεται ειδική ευχή για τα πρώτα σταφύλια.
Πανηγυρίζουν πολλοί ναοί αφιερωμένοι στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος Χριστού, μεταξύ αυτών ο Μητροπολιτικός Ναός στη Λάρνακα, ο ιστορικός ναός στο Παλαιχώρι, ο νέος ναός στο Πέρα Χωριό Νήσου, στον Προσφυγικό οικισμό της Ανθούπολης, ο περικαλλής ναός της κατεχόμενης Ακανθούς και του Λευκονοίκου.
Του Επισκόπου Μεσαορίας Γρηγορίου
