ΚΑΛΑΜΑΡΑΚΙΑ: Μπορεί, η πανδημική νόσος του κορονοϊού (Covid – 19) να μας έχει κουράσει, λόγω κάποιων περιορισμών, με σκοπό τον τερματισμό της, δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε τις παραδόσεις μας.
Παράδοση είναι και η παρασκευή ” χοιρινής τσιγαρίδας “, καλαμαράκια του βουνού τα ονομάζουν κάποιοι χαριτολογώντας, έθιμο αρκετών περιοχών της πατρίδας μας (Ξηρόμερου Αιτωλοακαρνανίας, Ευρυτανίας, Αργιθέας Αγράφων, Καρδίτσας ,Τρικάλων, Καλαμπάκας, Γρεβενών, Βοΐου Κοζάνης, Φλώρινας, Παραμυθιάς Θεσπρωτίας, σε μερικές περιοχές της Πελοποννήσου…).
Παλαιότερα ήταν έθιμο του ” Δωδεκαημέρου ” και προερχόταν από το οικόσιτο χοιρινό της κάθε οικογένειας, αφού τότε δεν υπήρχαν στα χωριά κρεοπωλεία.
Σήμερα η συνταγή αυτή μπορεί να παρασκευαστεί από αρχές Νοεμβρίου μέχρι και τον Φεβρουάριο, με τον ακόλουθο τρόπο:
*Σε μια κατσαρόλα, ( παλαιότερα χάλκινη επικασσιτερωμένη – γανωμένη) βάζουμε μέχρι την μέση, χοιρινή πανσέτα χωρίς κόκαλο κομμένη σε κύβους, όπως τα λουκούμια .
* Προσθέτουμε κρύο νερό, χωρίς να σκεπάσει το κρέας.
* Προσθέτουμε λίγη ρίγανη ή ξερό βασιλικό τριμένο, όσο αλάτι επιθυμούμε και ένα κρεμμύδι κομμένο στα τέσσερα.
* Ξεκινάμε με δυνατή φλόγα ( ηλεκτρικό μάτι, υγραέριο ή ξύλα ).
* Όταν εξατμιστεί το νερό και αρχίζει να λιώνει το λίπος χαμηλώνουμε την φλόγα.
* Όλη την διάρκεια της παρασκευής ανακατεύουμε το κρέας, με ξύλινη κουτάλα για να μην κολλήσει στον πάτο του σκεύους.
*Όταν αρχίζουν να ροδίζουν οι ” τσιγαρίδες ” και ξεροψηθούν, είναι έτοιμες τις βγάζουμε με μια τρυπητή κουτάλα και προσθέτουμε λεμόνι.
Ο καιρός έχει κρυώσει και η νηστεία των Χριστουγέννων αρχίζει στις 15 Νοεμβρίου, μέχρι τότε (εκτός Παρασκευής 12/11/2021) μπορούμε να τις απολαύσουμε …για αρχή.
Το υγρό που μένει στο σκεύος είναι λίπος (λίγδα το έλεγαν οι παλαιοί) και το χρησιμοποιούσαν στο μαγείρεμα ή για φωτιστικό καύσιμο.
Το λίπος όπως και τα χρησιμοποιημένα φυτικά έλαια δεν τα απορρίπτουμε στον νεροχύτη του σπιτιού μας, αλλά σε ειδικούς κάδους ανακύκλωσης!
Κείμενο – Φωτογραφίες : Σπύρος Θεοδ. Κουτσοχρήστος
