ΑΝΑΣΤΑΣΗ: Όλοι λέμε ότι ο Χριστός αναστήθηκε από τόν τάφο μετά από τρείς ημέρες. Μιλώντας, βέβαια, γιά Ανάσταση δέν εννοούμε ότι πέθανε η θεότητα, αλλά ότι η ψυχή, πού χωρίστηκε από τό σώμα, χωρίς νά χωρισθεί η θεότητα, επανήλθε στό σώμα, καί έτσι αναστήθηκε από τόν τάφο.
Δημιουργείται όμως ένα πρόβλημα σχετικά μέ τίς τρείς ημέρες. Από πότε υπολογίζονται καί πώς προσμετρώνται, αφού γνωρίζουμε ότι ο Χριστός πέθανε τήν τρίτη απογευματινή τής Μ. Παρασκευής καί αναστήθηκε τίς πρωινές ώρες τής Κυριακής;
Ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός ερμηνεύει ότι πραγματικά έχουμε τρείς νύκτες καί τρείς ημέρες, κατά τίς οποίες ο Χριστός βρισκόταν στόν τάφο. Ερμηνεύοντας τά περιστατικά τής σταυρώσεως λέγει ότι κατά τήν Παλαιά Διαθήκη ο Θεός κάλεσε τό σκοτάδι νύκτα καί τό φώς ημέρα. Έτσι, λοιπόν, τό σκοτάδι, πού έγινε κατά τόν καιρό τής σταυρώσεως από τίς δώδεκα τό μεσημέρι μέχρι τίς τρείς τό μεσημέρι, είναι νύκτα, αφού δέν σκοτίστηκε ο ήλιος από κάποιο σύννεφο πού κάλυψε τήν ηλιακή ακτίνα. Έτσι, περιέπεσε σκοτάδι σέ ολόκληρη τήν γή, αφού εξέλιπε η φωτιστική ενέργεια πού πηγάζει από τό ηλιακό σώμα. Από τίς τρείς η ώρα μέχρι τήν κανονική δύση τής Παρασκευής έχουμε ημέρα. Οπότε συμπληρώθηκε η πρώτη νύκτα καί ημέρα. Στήν συνέχεια έχουμε τήν νύκτα τής Παρασκευής καί τήν ημέρα τού Σαββάτου, πού υπολογίζεται ως δεύτερη νύκτα καί ημέρα. Καί τέλος η νύκτα τού Σαββάτου καί η αρχή, τά ξημερώματα τής Κυριακής, οπότε αναστήθηκε ο Χριστός, απαρτίζουν την τρίτη νύκτα καί ημέρα.
Ο Άγιος ιερομάρτυς Αναστάσιος ο Σιναΐτης δίνει μιά άλλη ερμηνεία, πού κινείται περίπου στό ίδιο πλαίσιο. Λέγει ότι κατά τήν Παλαιά Διαθήκη η ημέρα αριθμείται αφού συνυπολογισθεί καί η εσπέρα. Στό βιβλίο τής Γενέσεως λέγεται: «Καί εγένετο εσπέρα καί εγένετο πρωί ημέρα μία» (Γέν. α΄, 5). Επίσης, από τό μέρος υπολογίζεται καί τό όλο.
Επομένως, κατά τόν Άγιο Αναστάσιο, η ώρα πού πέθανε ο Χριστός, ως τμήμα τής ημέρας τής Παρασκευής, πού άρχισε από τήν Πέμπτη τό απόγευμα, εντάσσεται στήν πρώτη ημέρα. Τό βράδυ τής Παρασκευής καί η ημέρα τού Σαββάτου υπολογίζεται ως δεύτερη ημέρα, καί τό βράδυ τού Σαββάτου μέχρι τά ξημερώματα τής Κυριακής, όταν αναστήθηκε ο Χριστός, επειδή αποτελείται καί από τμήμα τής ημέρας τής Κυριακής, θεωρείται ως τρίτη ημέρα.
(Σεβ. Μητρ. Ναυπάκτου καί Αγίου Βλασίου κ. Ιεροθέου, Οι Δεσποτικές Εορτές, σσ. 274-275)
