Μητροπολίτης Κισάμου Αμφιλόχιος: Έντονο προβληματισμό προκαλεί στην εκκλησιαστική και κοινωνική ζωή η συζήτηση που έχει ανοίξει γύρω από τη ρύθμιση του πολυνομοσχεδίου του υπουργείου Οικονομικών, η οποία προβλέπει σημαντικές αυξήσεις στις αποδοχές των Μητροπολιτών και του ανώτερου κλήρου.
Ρεπορτάζ: Γιώργος Θεοχάρης – ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
Την ώρα που η δημόσια αντιπαράθεση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης λαμβάνει συχνά ακραίες διαστάσεις, με ύβρεις, ειρωνείες και γενικεύσεις κατά της Εκκλησίας, ξεχωριστή βαρύτητα αποκτά η παρέμβαση του Μητροπολίτη Κισάμου και Σελίνου Αμφιλοχίου.
Με λόγο ήρεμο, αυτοκριτικό και βαθιά ποιμαντικό, ο Ιεράρχης δεν επιλέγει την αντιπαράθεση, αλλά την κατάθεση συνείδησης. Μέσα από ένα εκτενές άρθρο δημόσιου προβληματισμού, εξηγεί γιατί θεωρεί ότι η χρονική συγκυρία της συγκεκριμένης ρύθμισης γεννά εύλογα ερωτήματα στην κοινωνία, ιδιαίτερα σε μια περίοδο όπου χιλιάδες οικογένειες δυσκολεύονται να ανταποκριθούν στις βασικές ανάγκες της καθημερινότητας.
Παράλληλα, ο Σεβασμιώτατος απορρίπτει τις επιθέσεις κατά της Εκκλησίας, υπενθυμίζοντας ότι η Εκκλησία δεν ταυτίζεται με λίγους Ιεράρχες, αλλά αποτελεί το σύνολο του λαού του Θεού. Στο πλήρες κείμενό του, που δημοσιεύθηκε μέσω της Ιεράς Μητροπόλεως Κισάμου και Σελίνου, καταθέτει αυθόρμητα και χωρίς περιστροφές τις σκέψεις του για ένα θέμα που έχει προκαλέσει ευρύ δημόσιο διάλογο.
Μια παρέμβαση που ξεπερνά τα στενά εκκλησιαστικά όρια
Ανεξάρτητα από τη θέση που μπορεί να έχει κανείς για τη συγκεκριμένη νομοθετική πρωτοβουλία, η δημόσια τοποθέτηση του Μητροπολίτη Αμφιλοχίου καταγράφεται ως μία από τις ελάχιστες παρεμβάσεις Ιεραρχών που επιχειρούν να προσεγγίσουν το ζήτημα όχι μόνο θεσμικά αλλά και κοινωνικά. Ο προβληματισμός του επικεντρώνεται κυρίως στη χρονική συγκυρία και στο μήνυμα που εκπέμπεται προς μια κοινωνία η οποία συνεχίζει να δοκιμάζεται οικονομικά, θέτοντας στο επίκεντρο την ευθύνη, τη συνείδηση και την ανάγκη μέτρου από όλους.
ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΕΠΙΜΑΧΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ:
Μητροπολίτης Κισάμου & Σελίνου Αμφιλόχιος
Δεν ξέρω αν είναι δόκιμος ο τίτλος για τις σκέψεις, τον προβληματισμό που ακολουθεί· λόγια δανεισμένα από τον 33ο Ψαλμό του Δαυίδ (στ.11), καθώς ο λόγος αυτός του Προφητάνακτος Δαυίδ έχει ευχαριστιακή προοπτική. Ξέρω όμως πως είναι επίκαιρος αφού πολύς λόγος γίνεται στις μέρες μας για τον πολλαπλασιασμό όχι των 5 άρτων στην έρημο, αλλά των αποδοχών των Αρχιερέων.
Ο λόγος περί του άρθρου 56 του πολυνομοσχεδίου του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών λοιπόν, το οποίο τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση. Σύμφωνα με το πολυνομοσχέδιο αυτό οι μηνιαίες αποδοχές των Μητροπολιτών «.. ορίζονται στο ύψος του ενενήντα τοις εκατό (90%) του ορίου της παρ.1 του άρθρου 28 του Ν.4354/2015 (Α΄176), περί ανωτάτων ορίων αποδοχών». Το ποσοστό αυτό, όπως ερμηνεύουν οι έχοντες γνώση του θέματος, «έναντι ορίων αποδοχών», αφορά τον μισθό που λαμβάνει ένας Γενικός Γραμματέας Υπουργείου. Ρωτώντας πόσο μισθό λαμβάνει ένας Γενικός Γραμματέας, καθώς δεν γνώριζα, αντιλήφθηκα ότι οι μηνιαίες αποδοχές ενός Μητροπολίτη, εφ΄ όσον το άρθρο αυτό ψηφιστεί, σχεδόν διπλασιάζονται.
Εδώ λοιπόν είναι που αρχίζει ο προβληματισμός, τον οποίο και καταθέτω εν είδει δημόσιας εξομολόγησης. Επιθυμώ, προοιμιακά, να δηλώσω τα εξής: 1. Γνωρίζω πολλούς Αρχιερείς οι οποίοι τον μισθό τους τον διαθέτουν σε πλήθος αγαθοεργιών, πάσης φύσεως. Συνεπώς θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι, εάν ψηφιστεί, οι δυνατότητες στήριξης και αρωγής αναγκεμένων συνανθρώπων θα πολλαπλασιαστούν. 2. Τον προβληματισμό, τις σκέψεις και τις απόψεις, την εξομολόγηση μας αυτή, καταθέσαμε «εν Συνόδω», ενώπιον όλων των σεπτών μελών της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Εκκλησίας Κρήτης, στην πρόσφατη Σύνοδο της 5ης τρ. μηνός. Προβληματισμός που τέθηκε όχι μόνον από τον γράφοντα. 3. Η δημόσια αυτή κατάθεση ουδεμία αντιπολιτευτική διάθεση έχει. Όποια εξουσία και αν θα ήταν το αυτό θα πράτταμε και θα λέγαμε, λειτουργώντας ‘κατά συνείδηση’· το παρελθόν εξ΄ άλλου βεβαιώνει του λόγου το αληθές. 4. Διαφωνώ, σε απόλυτο βαθμό, με τα όσα γράφονται σε τινά μέσα κοινωνικής δικτύωσης, σχόλια, ειρωνείες και ύβρεις εναντίον της Εκκλησίας, καθώς είναι σαφές ότι κάποιοι δράττονται της, όπως θεωρούν, «ευκαιρίας» να λοιδορήσουν την Εκκλησία, ενδεχομένως χωρίς να έχουν συνείδηση ότι Εκκλησία δεν είναι οι 130-140 Αρχιερείς στους οποίους αναφέρονται, αλλά Εκκλησία είναι και οι ίδιοι, εφ΄ όσον είναι βαπτισμένοι στο όνομα της Αγίας Τριάδας.
Αναζήτησα το πόθεν, δηλαδή το πώς, από πού, προήλθε το άρθρο αυτό στο περί ου ο λόγος πολυνομοσχέδιο, δεν κατάφερα να μάθω. Γνωρίζω όμως ότι, διαχρονικά, η Εκκλησία ζητά από την εκάστοτε Πολιτεία μέτρα τα οποία θα διευκολύνουν το προνοιακό, φιλανθρωπικό και κοινωνικό Της έργο. Μέτρα όπως, για παράδειγμα, την απαλλαγή ΕΝΦΙΑ , μείωση ΦΠΑ, κ.α. σε Κοινωφελή Ιδρύματα Μη Κερδοσκοπικού χαρακτήρα, τα οποία λειτουργούν οι πλείστες των Ιερών Μητροπόλεων. Ιδρύματα όπως: Μονάδες Φροντίδας Ηλικιωμένων, Κέντρα Αποθεραπείας-Αποκατάστασης, ως και άλλες πολλές προνοιακές δομές. Ιδρύματα και δομές που ανακουφίζουν τον ανθρώπινο πόνο και στηρίζουν πλήθος μοναχικών και ευάλωτων προσώπων∙ αιτήματα που, τουλάχιστον, μέχρι σήμερα δεν έχουν γίνει αποδεκτά. Γι΄ αυτό και είναι απορροίας άξιο η χρονική συγκυρία που κατατέθηκε το άρθρο αυτό ως και το μέγεθος της αύξησης που προτείνει.
Σε εποχές που η Πολιτεία λαμβάνει μέτρα για την στήριξη των νοικοκυριών, καθώς ο πληθωρισμός αγγίζει το 5%· εποχές που ο κατώτατος μισθός είναι 920€, με τους νεοδιόριστους εκπαιδευτικούς ως και άλλους δημόσιους λειτουργούς να ασφυκτιούν όταν διοριστούν σε νησιά και τουριστικές περιοχές καθώς αναγκάζονται να πληρώνουν ενοίκιο τουλάχιστον το 1/2 του μισθού τους∙ ενδεικτικό το γεγονός ότι το σχολικό έτος 2024-2025 περισσότεροι από 1500 αναπληρωτές εκπαιδευτικοί αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την θέση τους πριν από την λήξη της σχολικής χρονιάς, καθώς δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν στο υψηλό κόστος διαβίωσης (παρά τις κυρώσεις που προβλέπουν αποκλεισμό διορισμού για τα επόμενα δύο -2- έτη)· εποχές όπου συνεχίζεται η αφαίμαξη των νέων καθώς αναζητούν «ευκαιρίες ζωής» εγκαταλείποντας την Ελλάδα· εποχές όπου προσοντούχοι νέοι, επιστήμονες, αναγκάζονται να εργάζονται σε 2 η 3 δουλειές για να ανταποκριθούν στις ανάγκες της ζωής· εποχές όπου, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της Prorata, ερωτηθέντες νέοι ηλικίας 17 ετών και άνω, δηλώνουν ως βασικό λόγο που δεν μπορούν να προχωρήσουν στην δημιουργία οικογένειας την οικονομική αβεβαιότητα (84%),· εποχές, τέλος, που οι μισοί Έλληνες, μόνο το 50%, σύμφωνα με έρευνα του Ινστιτούτου Έρευνας Λιανεμπορίου Καταναλωτικών Αγαθών (ΙΕΛΚΑ), δηλώνει ότι θα πάει διακοπές το καλοκαίρι, καθώς το άλλο 50% αδυνατεί λόγω οικονομικών δυσκολιών· σε αυτές λοιπόν τις εποχές φρονούμε ότι χρειάζεται συστολή και προσοχή από όλους μας. Θα μπορούσε κανείς να προσέθετε και άλλους λόγους, όπως για παράδειγμα, τις ελάχιστες αμοιβές των Κληρικών, πολλοί από τους οποίους είναι πολύτεκνοι και διακονούν κάτω από αντίξοες και δύσκολες συνθήκες (ιδιαίτερα στην ενδοχώρα), ως και όλων των ανθρώπων του μόχθου και της βιοπάλης. Προφανώς και είναι ουτοπικός, ενδεχομένως και υποκριτικός, ο ισχυρισμός ότι η αλλαγή όλων αυτών των δεικτών εξαρτάται από την αύξηση ή μη των αποδοχών 130-140 προσώπων. Είναι όμως ένα γεγονός.
Εν κατακλείδι και εις ό,τι μας αφορά και, ως καλώς γνωρίζω, και άλλοι Αρχιερείς το αυτό σκέπτονται να πράξουν, εννοώ δηλ. πως δεν έχουμε την αίσθηση, ή μάλλον την ψευδαίσθηση, ότι πράττουμε κάτι σπουδαίο και ξεχωριστό∙ εφ΄ όσον θα υπάρξει η αλλαγή αυτή στις αποδοχές, καθώς ο Θεός γνωρίζει το πώς και το που των τωρινών αποδοχών, θα διαθέτουμε: Το ποσό των 500€, σε μηνιαία βάση, για την στήριξη του Εργαστηρίου Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης Κισάμου∙ Σχολείο με πλείστες ανάγκες, το οποίο φιλοξενεί 15 παιδιά με ειδικές ανάγκες και στηρίζεται, εν πολλοίς ατυχώς, στην φιλοτιμία των εκπαιδευτικών, των γονέων των παιδιών και ευαισθητοποιημένων εθελοντών∙ 2 ετήσιες υποτροφίες ύψους 5.000€ στον/την πρωτεύσαντα/πρωτεύσασα στις Πανελλήνιες εξετάσεις (1 σε Κίσαμο και 1 σε Σέλινο) και, εκ του λοιπού ποσού, σε εμπερίσταστη πολύτεκνη οικογένεια και το Αννουσάκειο Ίδρυμα της Ιεράς Μητροπόλεώς μας. Επαναλαμβάνω, με την βεβαιότητα ότι ουδέν άξιο λόγου πράττουμε, παρεκτός, ενδεχομένως, της δημόσιας αυτής εξομολόγησης, καθώς όπως λέει και ο Ντοστογιέφσκι: «Δεν υπάρχει τίποτα πιο ελκυστικό για τον άνθρωπο από την ελευθερία της συνείδησης του, μα δεν υπάρχει και τίποτα πιο βασανιστικό».
