ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ: Ένα μεσημέρι κατέβαινα το δρόμο της Ακαδημίας και στο περίπτερο ήταν μια κοπέλα, η οποία τηλεφωνούσε στη μάνα της. Και την βλέπω να χτυπιέται και να φωνάζει:
– Μαμά, βγήκα πρώτη!
Ο περιπτεράς από μέσα νόμιζε, ότι δαιμονίστηκε, ότι τρελάθηκε. Αυτή φαίνεται, ότι πέτυχε σε κάποιο διαγωνισμό και έκανε αυτό το σκηνικό.
Την εξυπνάδα της, την έδωσε η μάνα της ή την απόκτησε μόνη της;
Να είπε άραγε: ”Μαμά, με τη Βοήθεια του Θεού πέρασα”;
Δεν είπε ”ευχαριστώ” στον Θεό. Μακάρι να είπε ”ευχαριστώ”.
Και μακάρι να της είπε και η μάνα της:
– Παιδί μου, πήγαινε να ανάψεις ένα κερί στην Παναγία. Πήγαινε να πεις και ένα ”ευχαριστώ” στον Χριστό.
Ίσως να είμαι εγώ υπερβολικός, αλλά επειδή είμαι καμένος από τέτοια πράγματα και ξέρω, δεν είπαν στον Θεό ”ευχαριστώ”.
”Ευχαριστώ” ο Θεός δεν ακούει και δυστυχώς αποδίδουμε τις επιτυχίες μας στις ικανότητές μας. ΔΕΝ ευχαριστούμε τον Θεό και είμαστε ΑΧΑΡΙΣΤΟΙ απέναντι στον Κύριο.
