Του Πανοσ. Αρχιμ. Συμεών Ηλιοδρομίτη Προϊστάμενου Ιερού Ναού Αγίας Παρασκευής Χαλκίδος
ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ – Σε έναν από τους ψαλμούς του Δαυιδ τον οποίο διαβάζουμε την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής στην ακολουθία του Μεγάλου Αποδείπνου βρίσκουμε αυτόν τον στίχο.
Έμεινα άγρυπνος, έγινα όμοιος με το στρουθίον, που έχασε το σύντροφο του, και θλιμμένο μένει μόνο του επάνω στην στέγη.
Ο αγωνιζόμενος χριστιανός αδελφοί μου,οφείλει να βρίσκεται διαρκώς σε εγρήγορση.Στερεί ύπνο από τα βλέφαρα του προκειμένου να βρίσκει χρόνο για να προσευχηθεί και να απολαύσει αυτήν την μοναδική εμπειρία της κοινωνίας με το Θεό.Άλλωστε γι’αυτό έχουμε περισσότερες ακολουθίες στους ναούς μας αυτή τη χρονική περίοδο και μας δίνονται πολλές ευκαιρίες για προσευχή.
Νιώθει ότι έχει χάσει την συντροφιά του που είναι ο Χριστός και πορεύεται μόνος του.Βιώνει το απόλυτο κενό ιδιαίτερα στην εποχή μας.
Είμαστε σε ένα διαρκές τρεχαλητό που δεν βρίσκει αντίκρισμα.Θέλουμε όλα να τα προλάβουμε και αρκετές φορές δε μας αρκεί ο χρόνος που έχουμε μέσα στην ημέρα.
Ελάχιστες είναι οι φορές που αφιερώνουμε ουσιαστικό χρόνο για να μιλήσουμε με το Θεό και να τα βρούμε με τον εαυτό μας.Ένεκα των αστοχιών μας και της καθημερινής μας φθοράς αρκετές φορές νιώθουμε σαν να απουσιάζει κάτι από τη ζωή μας.
Δε μπορούμε να γεμίσουμε τα εσωτερικά μας κενά γιατί στην πραγματικότητα δεν έχουμε αφήσει χώρο για τον Χριστό πέρα από τον εαυτό μας!
Δύσκολα μπορούμε να συνυπάρξουμε με το Θεό,εδώ καλά καλά δε χωράει στη ζωή μας ο συνάνθρωπος μας που τον βλέπουμε,θα χωρέσει ο Θεός που δε τον βλέπουμε;
Δε χωράει να σταθεί μέσα μας και να αναπαυτεί γιατί εμείς δε του αφήνουμε τόπο.Βάζουμε στο μυαλό και στη καρδιά μας τα πάντα εκτός από τον Παντοκράτορα γεμίζουμε με σκουπίδια την ψυχή μας και όχι με στολίδια.
Δε φροντίζουμε να καθαρίσουμε εσωτερικά την ψυχή μας όπως κάνει ο γεωργός που πριν σπείρει το χωράφι του,το σκαλίζει,το φροντίζει,το λιπαίνει,το ποτίζει,το νοιάζεται.
Αλλά.με επιπολαιότητα ζητάμε από το Θεό να θερίσουμε καρπούς για τους οποίους δεν έχουν καν ιδρώσει για να αποκτήσουμε και ασφαλώς δε μας τους χρωστάει για να μας τους προσφέρει.
Μα ότι σπέρνεις αυτό και θα θερίσεις.
Βρισκόμαστε στη στέγη γιατί αιθεροβατούμε,νεφελοβατούμε και ουρανοβατούμε στο συννεφάκι που έχουμε φτιάξει για τον εαυτό μας χωρίς να είμαστε προσγειωμένοι στο στόχο μας που είναι η Βασιλεία του Θεού.Δηλαδή,η Σωτηρία μας,που μοιάζει με ταξιδάκι αναψυχής και είναι πολύ μεγάλο πράγμα.
Κοροϊδεύουμε και ξεγελάμε τον εαυτό μας λησμονώντας ότι είμαστε πρόσκαιροι και παρεπίδημοι σαν τα πουλάκια του ουρανού που πετάνε και αφήνουν σημάδια στον ουρανό που όμως γρήγορα εξαφανίζονται.
Προκαλούμε θόρυβο και βοή στον περίγυρο μας χτυπώντας τις φτερούγες μας αλλά γρήγορα διέρχεται το σημείο που διαβήκαμε και στο τέλος δεν υπάρχει ούτε καν ίχνος από το πέρασμα μας.Συνήθως μόνο σκόνη σηκώνουμε για να μας προσέξουν και να μας δώσουν σημασία.
Τιτιβίζουμε διαρκώς με γκρίνια και κακομοιριά ζώντας μέσα στη δυστυχία και την μοναξιά ενώ πρέπει να τιτιβίζουμε μελωδικά με ευχαριστιακό ήθος για τις εμφανείς και αφανείς ευεργεσίες του Θεού που μας έπλασε και που μας χάρισε απλόχερα.
Γινόμαστε σαν τα σκιάχτρα που διώχνουν τα πτηνά και φτιάχνουμε έναν άσχημο κόσμο γεμάτο με πολέμους,ακαταστασίες και ποικίλες ανισορροπίες.Δημιουργούμε και χτίζουμε μόνοι μας την κόλαση μας!
Προσπαθούμε να παρουσιάσουμε και να προβάλουμε μια εξωτερική ομορφιά στους γύρω μας για την εικόνα μας που φεύγει γρήγορα και έχει με το χρόνο φυσική φθορά ενώ εσωτερικά έχουμε πλήρη αταξία και βρισκόμαστε σε μαύρα χάλια.Άλλο δείχνουμε και άλλο είμαστε στην πραγματικότητα ζούμε υποκριτικά.
Έχουμε αμαυρώσει την εικόνα μας και δεν έχουμε βιώματα προσευχητικά και μυστηριακά,μας ενδιαφέρει μόνο να περνάμε τάχα καλά χωρίς να ασκούμαστε στην υπομονή και δεν τηρούμε αλλά ούτε και πειθαρχούμε στις εντολές που παρέδωσε ο Κύριος μας.
Ωστόσο,ευτυχώς δεν είμαστε μόνοι,μας κρατάει από το χέρι και μας οδηγεί,θέλει μόνο να τον εμπιστευτούμε και να του απλώσουμε το χέρι για να μας στηρίξει στον αγώνα της ζωής!
Όσο είναι καιρός και όσο μας δίνει ευκαιρίες ο Θεός να πετάμε ψηλά,να κοιτάμε ψηλά και να έχουμε το νου μας ψηλά για να γίνουμε πολίτες του ουρανού,έχοντας συντροφιά μας τον καλύτερο μας φίλο που είναι,ο Ιησούς Χριστός!
Καλή Σαρακοστή!!!
