Γόρτυνος Νικηφόρος: Εγκύκλιο για την εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου εξέδωσε ο Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως κ. Νικηφόρος, απευθύνοντας πατρικό μήνυμα προς τον ιερό κλήρο και τον πιστό λαό της Μητρόπολης ενόψει του Δεκαπενταύγουστου.
Ο Μητροπολίτης επισημαίνει ότι η Εκκλησία εορτάζει την Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου όχι ως ημέρα θλίψης, αλλά ως ημέρα χαράς, ελπίδας και πνευματικής αγαλλίασης, καθώς η Παναγία «μεταστάθηκε προς τη ζωή» και εισήλθε στη δόξα της Βασιλείας του Θεού. Υπογραμμίζει ακόμη ότι η Εκκλησία χρησιμοποιεί τον όρο «κοίμηση» και όχι «θάνατος», διότι, μετά την Ανάσταση του Χριστού, ο θάνατος δεν αποτελεί το οριστικό τέλος του ανθρώπου, αλλά πέρασμα στην αιώνια ζωή.
Ο Μητροπολίτης αναφέρεται στο πρόσωπο της Θεοτόκου ως πρότυπο πίστης, ταπείνωσης και υπακοής στο θέλημα του Θεού. Υπενθυμίζει ότι η Παναγία γνώρισε τη φτώχεια, την προσφυγιά, τον πόνο και τις δοκιμασίες, χωρίς ποτέ να χάσει την εμπιστοσύνη της στην πρόνοια του Θεού, μετατρέποντας κάθε γεγονός της ζωής της σε προσευχή.
Στην εγκύκλιό του ο Μητροπολίτης συνδέει το παράδειγμα της Θεοτόκου με τις προκλήσεις της σύγχρονης εποχής, σημειώνοντας ότι πολλοί άνθρωποι βιώνουν ανασφάλεια, μοναξιά, ασθένειες, οικονομικές δυσκολίες και πένθος. Όπως τονίζει, η Παναγία δεν προσφέρει εύκολες ανθρώπινες λύσεις, αλλά δείχνει τον δρόμο της εμπιστοσύνης στον Θεό, της προσευχής, της συμπαράστασης προς τον συνάνθρωπο και της ελπίδας που δεν υποχωρεί μπροστά στις δυσκολίες.
Παράλληλα, υπενθυμίζει ότι η Θεοτόκος παραμένει στοργική μητέρα όλων των ανθρώπων, ακούγοντας τον πόνο και την αγωνία όσων την επικαλούνται με πίστη και οδηγώντας πάντοτε τους πιστούς προς τον Χριστό.
Ο Μητροπολίτης Γόρτυνος επισημαίνει ότι η αληθινή τιμή προς την Παναγία δεν εξαντλείται στις λατρευτικές εκδηλώσεις και στις πανηγύρεις, αλλά εκφράζεται κυρίως μέσα από μια ζωή σύμφωνη με το θέλημα του Θεού. Καλεί τους πιστούς να συμφιλιωθούν με όσους έχουν απομακρυνθεί, να στηρίξουν όσους δοκιμάζονται, να σταθούν δίπλα στους νέους και στις οικογένειες που αντιμετωπίζουν δυσκολίες και να γίνουν οι ίδιοι απάντηση στην προσευχή κάποιου συνανθρώπου τους.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει και στην ανάγκη προσευχής για την πατρίδα, για όσους υποφέρουν από πολέμους, φυσικές καταστροφές και κάθε μορφή αδικίας, καθώς και για τους πυροσβέστες και όλους όσοι αυτές τις ημέρες αγωνίζονται με κίνδυνο της ζωής τους για την προστασία των ανθρώπων, των περιουσιών και του φυσικού περιβάλλοντος.
Ολοκληρώνοντας την εγκύκλιό του, ο Μητροπολίτης εύχεται η Υπεραγία Θεοτόκος να σκεπάζει με τη μητρική της προστασία τις οικογένειες, να θεραπεύει τις πληγές, να ενισχύει την πίστη των πιστών και να τους οδηγεί πάντοτε στον Υιό της, τον Ιησού Χριστό.
Διαβάστε ολόκληρη την εγκύκλιο:
Τον Ιερό Κλήρο, τις Μοναστικές Αδελφότητες και τον ευσεβή Λαό της καθ’ ημάς Ιεράς Μητροπόλεως.
«Εν τη Γεννήσει την παρθενίαν εφύλαξας, εν τη Κοιμήσει τον κόσμον ου κατέλιπες, Θεοτόκε».
Τέκνα μου εν Κυρίω αγαπητά,
Με αυτά τα θεόπνευστα λόγια η Αγία μας Εκκλησία ψάλλει σήμερα το μυστήριο της σεπτής Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας. Μέσα στην καρδιά του καλοκαιριού, ολόκληρη η Ορθοδοξία εορτάζει το «Πάσχα του καλοκαιριού» και στρέφει με ευγνωμοσύνη το βλέμμα προς την Παναγία Μητέρα του Κυρίου μας.
Η σημερινή ημέρα, αν και φέρει την ανθρώπινη λύπη του αποχωρισμού, είναι συγχρόνως και ημέρα χαράς, ελπίδας και πνευματικής αγαλλιάσεως. Η Παναγία ολοκληρώνει την επίγεια πορεία της και παραδίδει την αγία ψυχή της στα χέρια του Υιού και Θεού της. Οι Απόστολοι, συναθροισμένοι θαυματουργικά από τα πέρατα της οικουμένης, περιστοιχίζουν την κλίνη της. Πονούν ανθρώπινα για την αναχώρησή της, αλλά δεν θρηνούν όπως εκείνοι που δεν έχουν ελπίδα. Γνωρίζουν ότι η Κοίμησή της δεν είναι εξαφάνιση, ούτε αιώνιος χωρισμός, αλλά μετάσταση προς τη ζωή και είσοδος στη δόξα της Βασιλείας του Θεού.
Η Εκκλησία χρησιμοποιεί τη λέξη «κοίμηση» και όχι τη λέξη «θάνατος». Δεν αρνείται την πραγματικότητα του θανάτου, αλλά τη φωτίζει με το φως της Αναστάσεως του Χριστού. Από τότε που ο Κύριός μας κατέβηκε στον τάφο και ανέστη εκ νεκρών, ο θάνατος δεν αποτελεί πλέον το οριστικό τέλος του ανθρώπου. Είναι ένας ύπνος, από τον οποίο θα μας αφυπνίσει η φωνή του αναστημένου Χριστού. Είναι ένα πέρασμα από τα πρόσκαιρα στα αιώνια, από τη φθορά στην αφθαρσία, από τον κόπο και τον πόνο στην ανάπαυση και στη χαρά της θείας παρουσίας.
Αυτή την αλήθεια διακηρύσσει σήμερα με ολόκληρη την ύπαρξή της η Παναγία μας. Εκείνη που δέχθηκε μέσα στην άχραντη γαστέρα της τον Αρχηγό της ζωής, δεν ήταν δυνατόν να παραμείνει αιχμάλωτη του θανάτου. Εκείνη που προσέφερε την ανθρώπινη φύση στον Υιό και Λόγο του Θεού, γίνεται πρώτη μέτοχος της δόξας Του. Με την Κοίμηση και τη Μετάστασή της προαναγγέλλει και τη δική μας κοινή ανάσταση. Μάς βεβαιώνει ότι ο προορισμός του ανθρώπου δεν είναι η φθορά του τάφου, αλλά η αιώνια κοινωνία με τον Θεό.
Η Παναγία, όμως, δεν έφθασε στη δόξα χωρίς προηγουμένως να βαδίσει την οδό της πίστεως, της ταπεινώσεως και της υπακοής. Από τη στιγμή του Ευαγγελισμού και το «Ιδού η δούλη Κυρίου· γένοιτό μοι κατά το ῥήμά σου» (Λουκ. 1, 38) μέχρι τη σιωπηλή παρουσία της κάτω από τον Σταυρό, ολόκληρη η ζωή της υπήρξε μία διαρκής προσφορά στον Θεό. Δεν απαλλάχθηκε από τις δοκιμασίες. Γνώρισε την προσφυγιά, τη φτώχεια, την αγωνία και τον πόνο. Είδε τον Υιό της να συκοφαντείται, να απορρίπτεται και να σταυρώνεται. Παρέμεινε, όμως, σταθερή στην πίστη. Δεν απαίτησε εξηγήσεις από τον Θεό, ούτε έπαψε να εμπιστεύεται την πρόνοια και την αγάπη Του. Φύλαξε όλα τα γεγονότα μέσα στην καρδιά της και τα μετέβαλε σε προσευχή.
Αυτό το παράδειγμα έχουμε ιδιαίτερη ανάγκη στη σημερινή εποχή. Ζούμε μέσα σε ανασφάλεια, φόβο και σύγχυση. Οι οικογένειες δοκιμάζονται, οι νέοι μας αναζητούν προσανατολισμό, πολλοί άνθρωποι υποφέρουν από ασθένειες, μοναξιά και οικονομικές δυσκολίες. Άλλοι πενθούν αγαπημένα τους πρόσωπα και αισθάνονται το βάρος της απουσίας τους. Μπροστά σε αυτές τις δοκιμασίες η Παναγία δεν μας προσφέρει εύκολες ανθρώπινες απαντήσεις. Μάς δείχνει, όμως, έναν ασφαλή δρόμο: να εμπιστευόμαστε τον Θεό, ακόμη και όταν δεν κατανοούμε το θέλημά Του· να προσευχόμαστε, όταν οι ανθρώπινες δυνάμεις μας εξαντλούνται· να στεκόμαστε κοντά στον πόνο του άλλου· να μην αφήνουμε την απογοήτευση να σβήσει την ελπίδα μας.
«Στην Κοίμησή σου δεν εγκατέλειψες τον κόσμο, Θεοτόκε», ψάλλει η Εκκλησία μας. Η Παναγία δεν απομακρύνθηκε από εμάς. Ως στοργική Μητέρα παραμένει κοντά σε κάθε άνθρωπο που την επικαλείται με πίστη. Ακούει τον στεναγμό του ασθενούς, τα δάκρυα της πονεμένης μητέρας, την αγωνία του πατέρα για τα παιδιά του, τη μοναξιά του ηλικιωμένου, την αβεβαιότητα του νέου ανθρώπου και τη σιωπηλή προσευχή εκείνου που δεν βρίσκει λόγια για να εκφράσει τον πόνο του. Δεν αντικαθιστά τον Χριστό, αλλά μας οδηγεί προς Αυτόν. Δεν κρατά τίποτε για τον εαυτό της, αλλά μας διδάσκει πάντοτε να ακούμε τον Υιό της: «Ό,τι αν λέγη υμίν, ποιήσατε» (Ιωάν. 2, 5).
Η αληθινή τιμή προς την Παναγία δεν εξαντλείται στις λαμπρές πανηγύρεις, στις Παρακλήσεις, στα εγκώμια και στις προσκυνηματικές μας επισκέψεις. Όλα αυτά είναι ιερά και πολύτιμα, όταν αποτελούν έκφραση ζωντανής πίστεως. Η Παναγία, όμως, επιθυμεί πρωτίστως να γίνει η ζωή μας περισσότερο σύμφωνη με το θέλημα του Υιού της. Να αποκτήσουμε την ταπείνωσή της, την καθαρότητα της καρδιάς της, την υπομονή της στις δοκιμασίες και την ευαισθησία της απέναντι στις ανάγκες των άλλων.
Άς εξετάσουμε, λοιπόν, κατά τη σημερινή εορτή, εάν υπάρχουν γύρω μας άνθρωποι εγκαταλελειμμένοι, πονεμένοι η λησμονημένοι. Άς συμφιλιωθούμε με εκείνους από τους οποίους μας χωρίζουν η πικρία και ο εγωισμός. Άς στηρίξουμε τις οικογένειες που δοκιμάζονται. Άς αγκαλιάσουμε με κατανόηση τους νέους μας και άς τους προσφέρουμε όχι μόνο συμβουλές, αλλά το παράδειγμα μιάς συνεπούς χριστιανικής ζωής. Άς γίνουμε εμείς η απάντηση στην προσευχή κάποιου συνανθρώπου μας. Τότε η τιμή μας προς την Παναγία θα είναι αληθινή και η πανήγυρή μας ευάρεστη στον Θεό.
Ιδιαιτέρως σήμερα άς αναθέσουμε στη μητρική προστασία της Παναγίας μας την πατρίδα και τον λαό μας, τους ανθρώπους που υποφέρουν από πολέμους, βία, φυσικές καταστροφές και κάθε μορφή αδικίας. Άς την παρακαλέσουμε να φυλάσσει τα παιδιά και τους νέους μας, να ενισχύει τους ασθενείς, να παρηγορεί τους πενθούντες, να προστατεύει τους ταξιδιώτες και να στηρίζει όλους όσοι εργάζονται και αγωνίζονται με εντιμότητα. Άς προσευχηθούμε ακόμη για όσους, κατά τις ημέρες αυτές, προστατεύουν, με κόπο και κίνδυνο τη ζωή τους, τις περιουσίες των ανθρώπων και το φυσικό μας περιβάλλον.
Τέκνα μου αγαπητά,
Η εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου μας καλεί να αντιμετωπίζουμε τη ζωή με ευθύνη και τον θάνατο με αναστάσιμη ελπίδα. Κάθε ημέρα που μας χαρίζει ο Θεός είναι πολύτιμη ευκαιρία μετανοίας, αγάπης και προσφοράς. Άς μη σπαταλούμε τη ζωή μας στην εμπάθεια, στις διαιρέσεις και στην αδιαφορία. Άς τη μετατρέπουμε σε προσφορά προς τον Θεό και τον συνάνθρωπο, όπως ακριβώς έκανε η Παναγία μας.
Με αυτές τις πατρικές σκέψεις εύχομαι προς όλους, στον Ιερό Κλήρο, στις μοναστικές αδελφότητες, στους άρχοντες και σε ολόκληρο τον πιστό λαό της θεοσώστου Επαρχίας μας, η Υπεραγία Θεοτόκος να σκεπάζει τις οικογένειες και τα έργα σας, να θεραπεύει τις πληγές σας, να ενισχύει την πίστη σας, να οδηγεί τα βήματά σας προς τον Υιό της και Σωτήρα μας Ιησού Χριστό και να σας αξιώνει, διά της μητρικής της πρεσβείας, να γίνεσθε μέτοχοι της Αναστάσεως και της αιωνίου ζωής.
Χρόνια πολλά και ευλογημένα!
