ΜΑΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ: Αγαπητοί μου χριστιανοί,
Ο Θεός από αγάπη δημιούργησε τον αόρατο και πνευματικό κόσμο και μετά ταύτα, τον ορατό και υλικό κόσμο και τέλος τον άνθρωπο. Και βέβαια δημιουργώντας όλη την κτίση δημιούργησε με την Παντοδυναμία και την Πανσοφία Του και την θάλασσα.
Γράφει η Αγία Γραφή στο πρώτο βιβλίο την Γένεση: «Και είπεν ο Θεός˙ συναχθήτω το ύδωρ… και συνήχθη το ύδωρ, και ώφθη η ξηρά… και εκάλεσεν ο Θεός την ξηράν γην και τα συστήματα των υδάτων εκάλεσε θαλάσσας. Και είδεν ο Θεός, ότι καλόν» (Γεν. 1,9-10).
Η θάλασσα, λοιπόν, είναι ένα από τα πιό ωραία και μεγαλοπρεπέστατα έργα της θείας Δημιουργίας. Τόσο στην Παλαιά, όσο και στη Καινή Διαθήκη πολλές φορές αναφέρεται η θάλασσα. Ο Προφητάναξ Δαυΐδ γράφει στον Προοιμιακό Ψαλμό: «Αύτη η θάλασσα η μεγάλη και ευρύχωρος, εκεί ερπετά, ών ουκ έστι αριθμός, ζώα μικρά μετά μεγάλων» (Ψαλμ. 103,25).
Αλλά και ο προφήτης Ιωνάς, ριφθείς στη θάλασσα από εκεί, και ευρισκόμενος στην κοιλία του κήτους προσευχήθηκε στο Θεό για την μετάνοιά του, και την σωτηρία του. «Και προσηύξατο Ιωνάς προς Κύριον τον Θεόν αυτού εκ της κοιλίας του κήτους και είπεν: Εβόησα εν θλίψει προς Κύριον τον Θεόν μου και εισήκουσέ μου εκ κοιλίας άδου κραυγής μου ήκουσας φωνής μου. Απέρριψάς με εις βάθη καρδίας θαλάσσης και ποταμοί εκύκλωσάν με πάντες οι μετεωρισμοί σου και τα κύματά σου επ’ εμέ διήλθον».
Έπειτα ο ίδιος ο Χριστός αγάπησε την θάλασσα, χρησιμοποίησε εικόνες από την θάλασσα για τις Παραβολές Του και την διδασκαλία Του και αλιείς επέλεξε ως Μαθητές Του και Αποστόλους ανά την οικουμένη.
Τον Χριστό, άλλοτε τον ατενίζουμε περιπατούντα παρά την θάλασσα, άλλοτε επί την θάλασσα και άλλοτε να φανερώνεται μετά την Ανάστασή Του στην ακρογιαλιά της Τιβεριάδος. Άλλη φορά επιτιμά την θάλασσα και οι άνεμοι και η θάλασσα υπακούουν στην εντολή Του και πολλές φορές κάμνει το πλοίον «άμβωνα» και κηρύττει τον θείον λόγον στους ευρισκομένους στην ξηρά. Ο Απ. Παύλος, επιπλέον, όπως πληροφορούμεθα από τις «Πράξεις» και τις Επιστολές του, πόσα και πόσα ταξείδια δεν πραγματοποίησε διά θαλάσσης αλλά και πόσους κινδύνους δεν υπέστη από τα άγρια κύματά της; Και από τους Πατέρες της Εκκλησίας αξίζει να αναφέρουμε τον Μέγα Βασίλειο, ο οποίος στο περισπούδαστο σύγγραμμά του «Εξαήμερος» αναπτύσσει την χριστιανική διδασκαλία με παραδείγματα από την ζωή της θάλασσας και των ιχθύων.
Ιδιαίτερα δε εμείς οι Έλληνες έχουμε το εξαιρετικό προνόμιο η πατρίδα μας να περικλείεται από θάλασσα και από πελάγη και στα νησιά μας στο διάβα των αιώνων ένας μεγάλος ελληνικός και χριστιανικός πολιτισμός δημιουργήθηκε που όλοι τον εξυμνούν.
Και όλοι, προπαντός τους καλοκαιρινούς μήνες χαιρόμαστε την θάλασσα και τα τόσα ευεργετήματα που μας παρέχει.
Αλλ’ όμως, ενώ η θάλασσα μας συντροφεύει, σαγηνεύει, εντυπωσιάζει, εμπνέει και ποικιλόμορφα μας ωφελεί, πολλές φορές δεν την προσέχουμε, δεν δίνουμε σημασία στην αξία της και την ατιμάζουμε, την ρυπαίνουμε και την νεκρώνουμε. Αυτό είναι λάθος, η κακοποίηση του θαλάσσιου περιβάλλοντος, της ακτής και της όλης ζωής της θάλασσας και συνιστά καταστρατήγηση της ωραίας δημιουργίας του Θεού. Δεν πρέπει να συμβαίνει αυτό. Και βέβαια οφείλουμε να γνωρίζουμε ότι αυτή η κακή συμπεριφορά προς την θάλασσα προλαβαίνεται, αν ο καθένας μας κατανοήσει και ενστερνισθεί το νόημα της θεϊκής εντολής «εργάζεσθαι και φυλάσσειν» (Γεν. 2,15) το κάλλιστο αυτό δώρο της Πανσοφίας του Θεού. Προφανώς και για το επικίνδυνο της θαλάσσης πρέπει να δοθεί η δέουσα προσοχή, ως και είναι αυτονόητο να παραλείπονται και οι ποικίλες αταξίες στο θαλάσσιο χώρο.
Έχοντες υπ’ όψει τα παραπάνω, αγαπητοί μου, να είσθε προσεκτικοί και να σέβεσθε την θάλασσα. Να την διατηρείτε καθαρή και να την χαίρεσθε, δοξάζοντας τον Δημιουργό της, τον Ένα και Αληθινό Θεό.
Μετά πολλών πατρικών ευχών
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ο ΜΑΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ Γ’
