Με όλα τα δεινά που συμβαίνουν στο κόσμο ο Μητροπολίτης Παραμυθίας Τίτος καλεί τους ανθρώπους να στρέψουν το βλέμμα τους στον Χριστό, που μόνο Αυτός μπορεί να δώσει την πραγματική ειρήνη.
Το Χριστουγεννιάτικο μήνυμα του Σεβασμιωτάτου αναφέρει:
Το άγγελμα της ειρήνης των Χριστουγέννων ξανακούγεται και πάλι εφέτος σ’ όλη τη γη, και ο κόσμος, όπως τότε οι πιστοί ποιμένες, δέχεται με χαρά και ανακούφιση το ουράνιο μήνυμά της: «Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη».
Οι άνθρωποι και οι λαοί ταλαιπωρημένοι και πονεμένοι από τα δεινά των πολέμων, νοιώθοντας κάθε στιγμή το φάσμα ενός πολέμου να αιωρείται πάνω από τα κεφάλια τους, ζούν πάντοτε μέσα σε αγωνία και αβεβαιότητα και γι’ αυτό πιο πολύ, πιο δυνατά ποθούν την ειρήνη, και από το στόμα τους ξεφεύγει αγωνιώδης η κραυγή : «Αχ πότε επί τέλους οι άνθρωποι θα μονιάσουν και θα επικρατήση η “ επί γης ειρήνη ”»;
Οι μεγάλοι της γης, που χειρίζονται τις τύχες των λαών, προσπαθούν να κατοχυρώσουν την ειρήνη με διεθνείς οργανισμούς και γραπτές συνθήκες. Όλα όμως μένουν γραμμένα μόνο στα χαρτιά και οι λαοί αιματοκυλιούνται και αλληλοεξοντώνονται με τα όπλα των μεγάλων, ενώ οι ισχυροί μιλούν για ειρήνη και όλο περισσότερο οπλίζονται και ετοιμάζονται για πόλεμο.
Οι λαοί πάλι αντιδρώντας στο επικύνδυνο παιχνίδι των μεγάλων εις βάρος τους, διαμαρτύρονται, φωνάζουν, οργανώνουν συγκεντρώσεις και πορείες ειρήνης, για να τους αναγκάσουν να ακούσουν την φωνή τους και να σεβασθούν την ειρήνη του κόσμου. Ωστόσο η ειρήνη δεν επικρατεί, διότι οι μεγάλοι αλληλοϋποβλέπονται αντιμετωπίζοντας ο ενας τον άλλο με καχυποψία και τα συμφέροντα τους συγκρούονται.
Αλλά τότε η ειρήνη είναι καταδικασμένη; Καί ποιά λοιπόν είρήνη έφερε ο Χριστός στον κόσμο; Μπορεί αυτή να επικρατήση σε όλη τη γη;
Ναί η ειρήνη του Χριστού είναι η μοναδική και αληθινή. Αυτή η ειρήνη δεν γράφεται στα χαρτιά αλλά στις αναγεννημένες καρδιές των ανθρώπων. Γιατί η ειρήνη δεν είναι μια κατάσταση που με μαγικό τρόπο επικρατεί στον κόσμο, αλλά είναι χάρη και δωρεά του Θεού, που μένει στις καρδιές που πιστεύουν και την δέχονται.
Εδώ λοιπόν πριν απ’ όλα υπάρχει ένα μεγάλο κεφάλαιο. Είναι το κεφάλαιο των σχέσεών μας με τον Θεό. Αν πιστεύουμε και αγαπάμε τον Θεό, τότε αυτόματα η ειρήνη του αναπαύεται στην ψυχή μας. Αν όμως μισούμε και διώχνουμε τον Θεό άπό την ζωή μας, πως είναι δυνατόν να έχουμε την ειρήνη του;
Μπορεί όλα να ειρηνεύσουν γύρω σου και εσύ να έχης πόλεμο και ακαταστασία στο εσωτερικό σου. Καί αντίθετα μπορεί να ζης σ’ ένα ταραγμένο κόσμο και να δοκιμάζεσαι και μέσα σου να ειρηνεύης. Η ειρήνη λοιπόν είναι θείο δώρο και πρώτα προσωπική υπόθεση του καθενός, που εκδηλώνεται μετά και σαν συλλογική και παγκόσμια κατάσταση.
Γιά να ειρηνεύση λοιπόν ο κόσμος, χρειάζεται πρώτα η προσωπική μας ειρήνη και φιλία με τον Θεό, που επιτυγχάνεται με την μετάνοια και την επιστροφή κοντά του. Αυτή την ειρήνη έφερε ο Χριστός στον κόσμο. Ειρήνη ουσιαστική, αληθινή, ουράνια. Ειρήνη υπαρξιακή που καλύπτει όλο το είναι του ανθρώπου στις εγκόσμιες υποθέσεις και σχέσεις του, στην ψυχική του κατάσταση και στις μεταφυσικές του ανησυχίες και αγωνίες. Αυτή είναι η ειρήνη Χριστού, αυτή την ειρήνη ύμνησαν οι άγγελοι, αυτή την ειρήνη ποθούμε όλοι. Αυτή η ειρήνη και η ευλογία του γεννηθέντος Χριστού ας είναι πάντοτε μαζύ σας και μαζύ με όλο τον κόσμο.
Χρόνια πολλά και ευλογημένα.
† Ο Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας Τίτος
