Οι εικόνες που ήρθαν στη δημοσιότητα από το ιατρείο στην οδό Καρνεάδου, μετά τον τραγικό θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη, επαναφέρουν ένα σοβαρό ερώτημα: πόσοι χρησιμοποιούν θρησκευτικές εικόνες και ιερά σύμβολα ως μέσο για να δημιουργήσουν αίσθημα εμπιστοσύνης και να προωθήσουν υπηρεσίες ή προϊόντα;
Του Γιώργου Θεοχάρη – ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
Η παρουσία μιας εικόνας του Χριστού ή της Παναγίας σε έναν επαγγελματικό χώρο ασφαλώς δεν αποδεικνύει από μόνη της εμπορική εργαλειοποίηση ούτε μπορεί να καταδικάζεται. Για εκατομμύρια πιστούς αποτελεί αυθεντική έκφραση πίστης. Άλλο όμως η προσωπική ευλάβεια και άλλο η σκόπιμη αξιοποίηση της θρησκευτικότητας ως «εγγύηση» αξιοπιστίας απέναντι στον πολίτη ή στον πελάτη.
«Ο κόσμος πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός σε τέτοια φαινόμενα. Όταν τα ιερά σύμβολα εργαλειοποιούνται για εμπορικούς ή πολιτικούς σκοπούς, μιλάμε για πράξεις που προσβάλλουν το θρησκευτικό συναίσθημα και αγγίζουν τα όρια της ιεροσυλίας», τονίζει στο vimaorthodoxias.gr πρωτοκλασάτος Ιεράρχης της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα όταν θρησκευτικά σύμβολα εμφανίζονται δίπλα σε υποσχέσεις θεραπείας, ευεξίας ή άλλων υπηρεσιών. Η πίστη δεν μπορεί να μετατρέπεται σε διαφημιστικό εργαλείο ούτε η εικόνα ενός Αγίου σε μέσο προσέλκυσης πελατείας.
Η διάκριση είναι απαραίτητη: άλλο η πίστη και άλλο η εκμετάλλευσή της. Και ο πολίτης οφείλει να κρίνει υπηρεσίες και προϊόντα από πραγματικά στοιχεία, επιστημονική τεκμηρίωση και νόμιμες πιστοποιήσεις — όχι από τα θρησκευτικά σύμβολα που βλέπει σε έναν χώρο.
