ΡΩΣΙΑ: Η πληροφορία ότι οι ΗΠΑ επιχειρούν να μπλοκάρουν την αξιοποίηση των παγωμένων ρωσικών κεφαλαίων έγινε γνωστή μέσα από διπλωματικές διαρροές σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και σε επιτελεία που παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις.
Ρεπορτάζ: Γιώργος Θεοχάρης
Από την πρώτη στιγμή, σύμφωνα με πληροφορίες που φθάνουν μέσω υπηρεσιών του Υπουργείου Εξωτερικών, η Ουάσιγκτον θέτει στους Ευρωπαίους μοντέλο διαχείρισης των funds ώστε να χρησιμοποιηθούν όχι τώρα για στρατιωτική ενίσχυση της Ουκρανίας, αλλά «σε μια μελλοντική ειρηνευτική συμφωνία», όπως αναφέρθηκε επίσης σε συναντήσεις που έγιναν στο πλαίσιο του Συμβουλίου Υπουργών της ΕΕ. Η θέση αυτή προκαλεί ισχυρή αντίδραση στην Ευρώπη, καθώς η πρόταση της Κομισιόν για κάλυψη δανείου ύψους έως 90 δισ. ευρώ μέσω των παγωμένων περιουσιακών στοιχείων της Ρωσίας είχε ήδη λάβει θετικό σήμα από αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Οικονομικών Γερμανίας και της Κομισιόν.
Οι πιέσεις των ΗΠΑ στην Ευρώπη – όπου «ειρήνη» σημαίνει πρωτοκαθεδρία στον έλεγχο των πόρων
Η αμερικανική απαίτηση είναι σαφής: μη χρήση των ρωσικών κεφαλαίων για την Ουκρανία, τώρα. Η Ουάσιγκτον γνωρίζει καλά ότι η ισορροπία διαπραγμάτευσης με τη Μόσχα θα καθοριστεί ακριβώς από τη διαθεσιμότητα αυτών των χρημάτων. Αν διατεθούν σήμερα για πολεμικό εξοπλισμό, η Ρωσία, κατά την αμερικανική οπτική, θα καταστεί «σκληρότερη» στη διαπραγμάτευση.
Ωστόσο, στο ευρωπαϊκό στρατόπεδο υπάρχει βαθύς διχασμός. Από τη μία πλευρά, χώρες που βλέπουν στρατηγικά την ανασύνταξη της Ευρώπης στη νέα αρχιτεκτονική BRICS+ θεωρούν ότι η Ρωσία είναι αναπόφευκτος συνομιλητής για την επόμενη δεκαετία. Η θέση αυτή ενισχύεται από αναλύσεις που κατατέθηκαν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, σύμφωνα με τις οποίες «η μακροπρόθεσμη στρατηγική σταθερότητα της ΕΕ περνά μέσω ενεργειακής, τεχνολογικής και εμπορικής αποκλιμάκωσης με τη Ρωσία».
Η Ευρώπη πληρώνει ήδη το κόστος – Δεν υπάρχει τρίτος δρόμος
Εδώ και δύο χρόνια, η ίδια η Ευρώπη έχει πληρώσει το τίμημα της ρήξης με τη Ρωσία:
✔ ακριβό φυσικό αέριο,
✔ υποχώρηση βιομηχανικής παραγωγής,
✔ απογείωση του κόστους λιπασμάτων,
✔ αύξηση των μεταφορικών,
✔ συρρίκνωση αγορών για τα ευρωπαϊκά προϊόντα.
Ειδικά στον αγροτικό τομέα, οι επιπτώσεις είναι μετρήσιμες. Το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξηςέχει καταχωρίσει σε ενημερωτικά δελτία ότι φυτική παραγωγή, ζωική εκμετάλλευση και κτηνοτροφικά κόστη έχουν αυξηθεί έως 65% σε ορισμένες περιφέρειες. Οι αγρότες της Κρήτης, της Ροδόπης, της Θεσσαλίας δικαιωματικά διαμαρτύρονται: «δεν υπήρξε ποτέ πλήρης αποκατάσταση κόστους παραγωγής».
Και έχουν απόλυτο δίκιο. Η Ρωσία είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός λιπασμάτων παγκοσμίως. Με τους αποκλεισμούς, η Ελλάδα εισάγει ακριβά, μεταπώληση αυξανόμενη, κλίμα αγωνίας.
Και μέσα σε όλα αυτά, η ελληνική δικαιοσύνη; Η απογοήτευση είναι τεράστια.
Η ελληνική δικαιοσύνη – απώντας θεσμός
Πού ήταν όλα αυτά τα χρόνια οι ελεγκτικοί μηχανισμοί;
Πού ήταν το Ελεγκτικό Συνέδριο;
Πού ήταν οι ανεξάρτητες αρχές;
Γιατί οι καταγγελίες προς τον ΟΠΕΚΕΠΕ, για κονδύλια που κατέληξαν σε λάθος χέρια, πάντοτε οδηγούνταν στο «κάλαθο των αχρήστων»;
Πλήθος πολιτών στέλνει στο vimaorthodoxias μηνύματα που λένε: «Δεν πιστεύουμε πλέον στο κράτος δικαίου».
Και έχουν απόλυτο δίκιο. Δεν υπάρχει κράτος δικαίου στην Ελλάδα του 2025. Και αυτή δεν είναι απλώς δημοσιογραφική διαπίστωση. Είναι θεσμική κατάρρευση.
Όταν η δικαιοσύνη δεν λειτουργεί, η Δημοκρατία διαλύεται.
Γιατί οι ΗΠΑ δεν θέλουν αξιοποίηση των ρωσικών assets
Η αμερικανική διοίκηση γνωρίζει ότι η Δύση δεν μπορεί να συντηρήσει σε βάθος χρόνου το οικονομικό βάρος της Ουκρανίας. Και γνωρίζει επίσης ότι αν η Ευρώπη ανακατανείμει τα 210 δισ. ευρώ σε άμεση ενίσχυση, τότε:
■ η Ρωσία θα το αξιολογήσει ως «πλήρη εμπλοκή ΕΕ στον πόλεμο»,
■ η Μόσχα θα απαντήσει με αντίποινα,
■ πιθανόν θα επηρεαστεί ξανά το ευρώ,
■ τρίτες χώρες BRICS+ θα προχωρήσουν σε αναπροσανατολισμό συναλλαγών.
Η αμερικανική επιφύλαξη έχει βάση: ζητούν να κρατηθούν πόροι ώστε να χρησιμοποιηθούν ως αντάλλαγμα.
Όμως οι Ευρωπαίοι πλέον δεν θέλουν διαπραγμάτευση με αμερικανική εποπτεία. «Δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να αφήσουμε τα χρήματα να κινηθούν μέσω ΗΠΑ», είπε ο καγκελάριος Μερτς.
Η Ρωσία υπήρξε πάντα πυλώνας σταθερότητας για την Ευρώπη
Η θέση αυτή – αν και δεν εκφέρεται δημόσια – αναγνωρίζεται.
■ Από τη δεκαετία του ’70, επί Ελσίνκι,
■ από το 1988 στον διάλογο ενέργειας,
■ από 2004-2013 όταν Ρωσία–ΕΕ είχαν θετικό εμπορικό ισοζύγιο.
Τώρα, όμως, η Ευρώπη βρίσκεται στο σημείο μηδέν.
Και αυτό το γνωρίζει η Μόσχα.
Και αυτό το λαμβάνει υπόψη της.
Γι’ αυτό – και για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια – διπλωματικός κύκλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής επισημαίνει ότι αν δεν υπάρξει νέα αρχιτεκτονική αναφοράς, η Ευρώπη κινδυνεύει να μείνει θεσμικά «ακάλυπτη».
Ουγγαρία, Σλοβακία, Βέλγιο – τριγωνική αντίσταση
Η Ουγγαρία είναι ξεκάθαρη: Δεν συναινεί.
Η Σλοβακία το ίδιο.
Το Βέλγιο όμως έχει το «κλειδί».
Διότι εκεί βρίσκονται τα περισσότερα παγωμένα κεφάλαια.
Η ανησυχία είναι απλή: Αν η Ρωσία κινηθεί νομικά μετά από 3 ή 4 χρόνια, ποιος θα πληρώσει;
Οι ΗΠΑ;
Όχι.
Η Ελλάδα;
Όχι.
Το Βέλγιο.
Η επόμενη μέρα
Η Ευρώπη έχει δύο δρόμους:
Α) Να χρησιμοποιήσει τα funds τώρα
και να «κάψει» διπλωματικά το χαρτί της Ρωσίας
Β) Να τα κρατήσει ως διαπραγματευτικό εργαλείο
και να αποτρέψει έναν ακόμη οικονομικό σεισμό.
Η αλήθεια βρίσκεται κάπου ανάμεσα.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι η Ευρώπη δεν αντέχει νέο ενεργειακό εκτροχιασμό.
Η μόνη σίγουρη κίνηση είναι η οικοδόμηση νέας σχέσης με τη Μόσχα – όχι με όρους υποτέλειας, αλλά ισορροπίας.
Και σε αυτή τη φάση, πολλοί στην Ευρώπη – έστω παρασκηνιακά – θεωρούν ότι η Ρωσία μπορεί να αποτελέσει πιο σταθερό συνομιλητή από την αμερικανική διοίκηση που αλλάζει ανά 4 χρόνια.
Αυτή είναι η πραγματική αλήθεια που δεν λέγεται δημοσίως. Δεν είναι φιλορωσική άποψη. Είναι γεωπολιτική πραγματικότητα. Και τα 210 δισ. ευρώ είναι πλέον ο καταλύτης της.
