Μερικοί βρίσκουν ότι το κακολογείν είναι γλυκύ. Αληθινά, γλυκύ είναι το ν’ αποφεύγωμεν κάθε κακολογία.
Ο κακολόγος υποπτεύεται πάντοτε και φοβάται ότι, αν γίνουν γνωστές οι κακολογίες του, θ’ ακούσει και αυτός χειρότερα και θα εκτεθεί, ίσως, και σε άλλους κινδύνους· ενώ, όποιος έχει εγκρατή γλώσσα και κανένα δεν κακολόγησε, ούτε τίποτε ψιθύρισε, αυτός θα έχει την ευχαρίστηση, που θα του δίνει η η συναίσθηση ότι και αξιοπρεπώς εφέρθη και κανείς δεν θα τον εκδικηθεί, αφού δεν εκέντησε κανένα.
Δι’ αυτό σε συμβουλεύει ο σοφός της Γραφής· ηκουσες λόγον; εν αποθανέτω σοι (Εκκλησ. ΙΘ’ 10). Ηκουσες, λέγει, κακόν λόγον δια κανένα; Θάψε τον εντός σου.
Οφείλεις μάλιστα και να απομακρύνεσαι, όπου αρχίσουν να επικρίνουν και να κατακρίνουν και να κακολογούν!
Αν όμως συνέβη να γίνει ποτέ κακολογία ενω ήσουν παρών, χώσε την εις τα κατάβαθα της ψυχής σου, σύμπνιξέ την, λησμόνησέ την, δια να μη γίνεις όμοιος με εκείνους, που μεταδίδουν τις σπερμολογίας και τις διαβολές για να μην εκτεθείς στις ανησυχίες και τους κινδύνους, που πολλές φορές, βρίσκουν τους κακολόγους!
Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος
