Από απρόοπτα και συμβολικά περιστατικά σημαδεύτηκε η καθιερωμένη κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας των ομογενειακών ενώσεων της Κωνσταντινούπολης, παρουσία του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, σε μια εκδήλωση που είχε στόχο να εκπέμψει μήνυμα ενότητας, συνέχειας και ελπίδας για τη Ρωμιοσύνη της Πόλης.
Του Γιάννη Παπανικολάου
Η τελετή πραγματοποιήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, σε μια περίοδο όπου η ελληνική ομογένεια στην Τουρκία συνεχίζει να δίνει αγώνα διατήρησης της ταυτότητας, της γλώσσας και των παραδόσεών της, υπό συνθήκες που συχνά δοκιμάζουν τις αντοχές των κοινοτικών θεσμών. Ωστόσο, όπως μετέφερε ο ανταποκριτής του ΣΚΑΪ στην Τουρκία, Μανώλης Κωστίδης, η φετινή εκδήλωση δεν κύλησε ομαλά, καθώς συνοδεύτηκε από μια σειρά αναποδιών που προκάλεσαν αμηχανία αλλά και σκέψεις.
Το πρώτο απρόοπτο σημειώθηκε μόλις ξεκίνησε η τελετή, όταν υπήρξε ξαφνική διακοπή ρεύματος στον χώρο. Για λίγα λεπτά, η εκδήλωση «βυθίστηκε» στο σκοτάδι, με τους παρευρισκόμενους να προσπαθούν να διατηρήσουν την ψυχραιμία τους, ενώ η τελετή διεκόπη προσωρινά μέχρι να αποκατασταθεί η ηλεκτροδότηση. Το περιστατικό σχολιάστηκε χαμηλόφωνα από αρκετούς, καθώς τέτοιου είδους προβλήματα σε επίσημες εκδηλώσεις προσλαμβάνουν συχνά συμβολική διάσταση.
Το δεύτερο και πιο χαρακτηριστικό απρόοπτο συνέβη τη στιγμή της κοπής της βασιλόπιτας. Όταν ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος πήρε το μαχαίρι για να ξεκινήσει την κοπή, αυτό έσπασε, προκαλώντας έκπληξη στους παρευρισκόμενους. Άμεσα του προσφέρθηκε δεύτερο μαχαίρι, όμως ούτε αυτό στάθηκε αντάξιο της περίστασης, καθώς στράβωσε, δυσκολεύοντας τη διαδικασία.
Με το γνωστό του ύφος, ο Παναγιώτατος σχολίασε το περιστατικό λέγοντας τη φράση «κακός οιωνός», πριν ολοκληρώσει τελικά την κοπή της πίτας. Η φράση αυτή, ειπωμένη με μια δόση χιούμορ αλλά και προβληματισμού, προκάλεσε συζητήσεις, καθώς πολλοί τη συνέδεσαν με τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει διαχρονικά η ομογένεια.
Παρά τα απρόοπτα, η παρουσία του Οικουμενικού Πατριάρχη και η συμμετοχή των ομογενειακών φορέων υπενθύμισαν τη σημασία της συλλογικής προσπάθειας και της πνευματικής συνοχής, που παραμένει ζωντανή γέφυρα ανάμεσα στην Κωνσταντινούπολη και την Ελλάδα.
