ΙΔΙΑ ΜΕΡΑ ΜΕ ΤΟΝ ΝΟΡΒΗΓΟ ΦΟΝΙΑ ΕΔΡΑΣΕ Ο ΜΑΚΕΛΑΡΗΣ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ-ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ Η ΠΡΑΞΗ ΤΟΥ
Του Μάνου Χατζηγιάννη
22 Ιουλίου 2011. Πραγματοποιείται από τον υπερεθνικιστή Άντερς Μπέρινγκ Μπρέιβικ η διπλή τρομοκρατική επίθεση στη Νορβηγία κατά την οποία 77 άτομα χάνουν τη ζωή τους.
22 Ιουλίου 2016. 18χρονος Ιρανογερμανός σκορπάει το θάνατο σε εμπορικό κέντρο του Μονάχου
Κι όταν δεν είναι τζιχαντιστές οι δράστες πάλι το Ισλάμ φταίει; Ανατριχίλα προκύπτει από την ταύτιση των δύο παραπάνω ημερομηνιών και γεγονότων.
Κοινό και των δύο επιθέσεων είναι πως οι δράστες τις πραγματοποίησαν επηρεασμένοι από την τρομοϋστερία που έχει καταλαβει τον πλανήτη όχι τους τελευταίους μήνες αλλά εδώ και πολλά χρόνια. Από τους δίδυμους πύργους της Νέας Υόρκης, μέχρι το χτύπημα στο Μετρό της Μαδρίτης, κι απο τα χτυπήματα στο Λονδίνο μέχρι τις πρόσφατες επιθέσεις σε Γαλλία και Βρυξέλλες ένα πέπλο τρόμου έχει σκεπάσει τη Δύση.
Κι όταν δεν δρουν οι εξτρεμιστές του Ισλάμ δρουν εκείνοι που τράφηκαν με την τρομοϋστερία αυτή και έπαθαν αμοκ! Τον ακροδεξιό Μπρέιβικ θέλησαν κάποια να τον βγάλουν τρελό και να χαρακτηρίσουν το περιστατικό μεμονωμένο, μόνο που όσοι θυμούνται τα χτυπήματα στο γαλλικό περιοδικό ή στο Παρίσι ή στις Βρυξέλλες λησμονούν κι ένα άλλο χτύπημα. Αυτό στη Στοκχόλμη στα τέλη του περασμένου Οκτωβρίου όταν 21χρονος μασκοφόρος επιτέθηκε εναντίον σχολείου στη σουηδική πρωτεύουσα και έπεσε νεκρός με το κίνητρό του να αποτυπώνεται από τις αρχές ως ρατσιστικό, αλλά να περνάει στη λήθη.
Η μία συνέπεια λοιπόν των τρομοκρατικών χτυπημάτων των φονταμενταλιστών του Ισλάμ είναι σαφέστατα η άνοδος της ακροδεξιάς. Κι αν στην Ευρώπη καραδοκούν “μοναχικοί λύκοι” του Ισλάμ, ουδείς απασχολείται με τους “μοναχικούς λύκους”-ή όχι και τόσο μοναχικούς-του φασισμού που θεριέυουν κυρίως μέσω διαδικτύου.
Η περίπτωση του ΙρανοΓερμανού του Μονάχου όμως είναι κατά πως φαίνεται μέχρι ώρας διαφορετική παρόλο που στην αρχή τον συνέδεαν και με το Ισλαμ και με την ακροδεξιά σε ένα γαΪτανάκι ενημερωτικής σύγχυσης.
“Είμαι Γερμανός” φέρεται να φώναξε ο 18χρονος δράστης λίγο πριν αυτοκτονήσει.
Το φως της δημοσιότητας είδε ένα βίντεο με μια στιχομυθία του δράστη που στα γερμανικά ΜΜΕ αναφέρεται ως Ντέιβιντ Σ. με έναν άλλον άνδρα. Στο βίντεο που ακολουθεί ο άνδρας που δεν διακρίνεται φωνάζει ότι ο άνδρας στο πάρκινγκ έχει όπλο και ο φερόμενος ως δράστης ακούγεται να λέει: «Γα***ένοι Τούρκοι».
Ο άνδρας από το μπαλκόνι λέει: «Έχει οπλίσει το όπλο του. Φέρτε εδώ τους αστυνομικούς». Ο ένοπλος ακούγεται να απαντά: «Είμαι Γερμανός».
Οι δύο άνδρες ανταλλάσσουν ύβρεις και ο άνδρας που δεν διακρίνεται φωνάζει: «Είσαι μα***ς, αυτό είσαι. Τι στο διάβολο κάνεις;»
Ο ένοπλος απαντάει στα γερμανικά: «Εξ αιτίας σας έχω υποστεί επί 7 ολόκληρα χρόνια ψυχολογική βία (mobbing) και τώρα πρέπει να αγοράσω ένα όπλο για να σας καθαρίσω όλους».
Κατόπιν ο άντρας με το βίντεο τον αποκαλεί «βρωμοξένο» και εκείνος απαντά «Είμαι Γερμανός.Σε εκείνο το σημείο του βίντεο ο ήχος δεν είναι καθαρός αλλά ο δράστης φέρεται να λέει: “Γεννήθηκα εδώ σε περιοχή επιδομάτων ανεργίας… νοσηλεύτηκα σε νοσοκομείο και δεν έχω κάνει τίποτα”.
Στο σημείο αυτό διακόπτεται η εικόνα, ακούγονται πυροβολισμοί, άνθρωποι να ουρλιάζουν και σειρήνες περιπολικών.
Η τρομοκρατία των αγανακτισμένων
Αν-τονισμένο το ΑΝ- το βίντεο αυτό λοιπόν αποτυπώνει τα πραγματικά κίνητρα του δράστη μιλάμε για μια άλλη κατηγορία μετά τους Ισλαμιστές τρομοκράτες και τους ακροδεξιούς φονιάδες. Τους αγανακτισμένους, των οποίων το χέρι οπλίζει η απελπισία! Η απελπισία γιατί λόγω του χρώματος του δέρματός τους η Δύση τους κοιτάζει με μισό μάτι και τους αποκλείει, τους γκετοποιεί, τους καταβαραθρώνει ψυχολογικά παρόλο που επί χρόνια υπήρξαν κομμάτι της. Κι αυτή λοιπόν αποτελεί μια παράπλευρη συνέπεια του ευρω-τρόμου με απροσδιόριστα επακόλουθα… Γιατί τα κίνητρα του 18χρονου-αν αποδειχθεί πως είναι αυτά-δεν απέχουν πολύ από την ακροδεξιά ρητορεία περί των “κακών ξένων’ που ταράζουν την ησυχία της Δύσης και απειλούν την αγγελικά πλασμένη πραγματικότητάς της. Μοιάζει σαν να δημιουργείται μια νέα τάξη, μια συντηρητική ομάδα μεταναστών δεύτερης γενιάς που είναι εγκλωβισμένοι ανάμεσα στο χρώμα τους ή τη φυλή τους και την χώρα που έμαθαν να αποκαλούν πατρίδα.
){kind=link}