Πώς η μουρούνα και το χαβιάρι απέτρεψαν την συντόμευση της νηστείας ή όταν ο ζήλος συναντά τα οικονομικά συμφέροντα
Το παρακάτω περιστατικό συνέβη το 1719 και περιγράφεται γλαφυρά από τον Αλέξανδρο Κομνηνό Υψηλάντη, «Τα μετά την Άλωσιν», εν Κωνσταντινουπόλει 1870, σελ. 308, από όπου και το μεταφέρουμε σε απλή δημοτική.
Οι περισσότεροι από τους χριστιανούς που ζούσαν στην περιοχή του Φαναρίου στην Κωνσταντινούπολη δεν κρατούσαν την νηστεία (τεσσαρακοστή) των Αγίων Αποστόλων. Αυτοί όμως που τηρούσαν την νηστεία κατέκριναν αυτούς που δεν νήστευαν.
Παρένθεση: ας σημειωθεί ότι τότε δεν είχε ακόμη εισαχθεί το νέο ημερολόγιο στο εορτολόγιο της Εκκλησίας και η νηστεία αυτή ήταν 13 μέρες μεγαλύτερη από ό,τι σήμερα, καθώς το τέλος της είναι μεν σταθερό (29 Ιουνίου), αλλά η αρχή της κινητή (μία εβδομάδα μετά την Πεντηκοστή). Έτσι, όταν το Πάσχα πέφτει πολύ νωρίς, ο αριθμός των ημερών της νηστείας αυξάνεται σημαντικά, π.χ. εφέτος η νηστεία των Αγίων Αποστόλων θα είναι 30 περίπου μέρες με το παλιό ημερολόγιο, και 30-13= 17 μέρες με το νέο ημερολόγιο.
Ο Πατριάρχης Ιερεμίας Γ΄ (1716-1726) σκέφθηκε να βρει τρόπο, ώστε και αυτοί που κατέλυαν την νηστεία των αγίων Αποστόλων να μην αμαρτάνουν, παραβαίνοντας την εντολή της Εκκλησίας και την παλαιά συνήθεια, και αυτοί που νηστεύουν να μην πέφτουν και αυτή στην αμαρτία, κατηγορώντας και κατακρίνοντας τους «αλλοτρίους οικέτας».
Αφού συμβουλεύτηκε τους αρχιερείς που έμεναν στην Κωνσταντινούπολη, κρίθηκε καλό να εκδοθεί απόφαση της Συνόδου, ώστε όλοι οι χριστιανοί να νηστεύουν κάθε χρόνο πριν την εορτή των αγίων Αποστόλων μόνο δώδεκα συνολικά μέρες, και όχι περισσότερο.
[irp posts=”339419″ name=”Υπέροχο δίδαγμα: Να κοιτάς ψηλά!”]
Έτσι συγκαλείται Σύνοδος με πολλούς αρχιερείς και υψηλόβαθμους κληρικούς της Εκκλησίας, στην οποία συμμετείχε και ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Χρύσανθος ο Νοταράς.
Όμως, οι μπακάληδες και οι ψαράδες, οι οποίοι πριν μερικές ημέρες είχαν ακούσει ότι πρόκειται η Σύνοδος να καταργήσει την νηστεία των αγίων Αποστόλων, και τους είχε κακοφανεί, διότι δεν θα πωλούνταν στην ίδια άφθονη ποσότητα η μουρούνα και το χαβιάρι τους, έτρεξαν τόσοι πολλοί στο Πατριαρχείο, ώστε γέμισε όλη η αυλή από μπακάληδες και άρχισαν να φωνάζουν, με μεγάλη φωνή και αυθάδεια, ότι οι αρχιερείς και τα άλλα μέλη της Συνόδου θέλουν να χαλάσουν την πίστη του Χριστού.
Τα μέλη της Συνόδου φοβήθηκαν την κατακραυγή και τα επακόλουθά της και έτσι η Σύνοδος διαλύθηκε χωρίς να πάρει καμία απόφαση.
