Ωσαννά από τη μία, σταύρωσον από την άλλη. Αν μη τι άλλο ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ο οποίος σήμερα εορτάζει έχει διχάσει με την στάση του. Στο ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟ ΒΗΜΑ από το δημοσιογραφικό μετερίζι που υπηρετούμε έχουμε αντιμετωπίσει με προβληματισμό κάποιες κινήσεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου, έχουμε διαφωνήσει, έχουμε εκφράσει τις ανησυχίες μας και κατά καιρούς θέτουμε ερωτήματα. Ουδέποτε όμως έχουμε καταφερθεί εναντίον του ιδίου του προσώπου του Οικουμενικού Πατριάρχου.
Δυστυχώς, ελαφρά τη καρδία και παραμερίζοντας ηθελημένα τις προτροπές του Κυρίου ¨μην κρίνετε ινα μην κριθείτε” και “ο αναμάρτητος πρώτος το λίθο βαλλέτω”, αλλά και τις διδαχές του νέου Όσιου της Ορθοδοξίας μας Γέροντος Παϊσίου περί της μέγιστης αμαρτίας της κατάκρισης “λυτοί και δεμένοι” με την χριστιανοσύνη, Ιεράρχες, κληρικοί και πλείστοι όσοι λαϊκοί τον έχουν βάλει στο στόχαστρο.
Τον έχουν κατηγορήσει πως δεν διακονεί επάξια και δεν εκφράζει την μακραίωνη και διαχρονική παράδοση του σεπτού Κέντρου, του Οικουμενικού Πατριαρχείου, καθώς επίσης πως δεν κρατά ανόθευτη την Ορθόδοξη πίστη, κυρίως για τις επαφές με τον Πάπα. Το αν όλα αυτά είναι αληθή ή όχι υπάρχει ο μέγιστος κριτής να κρίνει!
Στηλιτεύουν την κατά καιρούς στάση του υποστηρίζοντας ακόμη πως ο θεσμός που εκπροσωπεί δεν είναι υπεράνω της Εκκλησίας, ούτε υπεράνω της πίστεως. Ενώ οι σύγχρονοι “κριτές” του είναι υπεράνω όλων!!!
Το πλέον δυσάρεστο όμως είναι οι προσωπικές επιθέσεις με βαρείς χαρακτηρισμούς προς το πρόσωπο του κ. Βαρθολομαίου, πέραν της ιδιότητάς του ως Οικουμενικού Πατριάρχου. Ιεράρχης τον χαρακτήρισε πρόσφατα μέχρι “νέο Ερντογάν”….
Είναι λυπηρό…
Κι ακόμη πιο λυπηρό είναι πως χρειάζεται να θυμίζουμε με κάθε ευκαιρία πως το Οικουμενικό Πατριαρχείο εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σήμερα πολλά και διάφορα προβλήματα, τα οποία κατά βάση πηγάζουν από την στάση της Τουρκίας;
• Η μη-αναγνώριση της Οικουμενικότητας του Πατριαρχείου και η άρνηση της Νομικής Προσωπικοτητάς του.
• Η αδυναμία εκπαίδευσης νέων κληρικών εξαιτίας της μη επαναλειτουργίας της Σχολής της Χάλκης.
• Η μη έκδοση αδειών παραμονής και εργασίας σε αλλοδαπούς, μη Τούρκους υπηκόους, κληρικούς του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
• Η αρνητική αντιμετώπιση των περιουσιακών και ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων του Πατριαρχείου και της Ομογένειας (βακούφια)
• Η διοίκηση των ελληνορθόδοξων κοιμητηρίων. Η Τουρκία παραβιάζει τη Συνθήκη της Λωζάννης με αποτέλεσμα το Πατριαρχείο να έχει χάσει το δικαίωμα να διοικεί και να ελέγχει περίπου 40 ελληνορθόδοξα κοιμητήρια.
• Η συνολική καταπάτηση των θρησκευτικών ελευθεριών στην Τουρκία. Και λοιπά και λοιπά…..
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης είτε συμφωνεί είτε διαφωνεί κανείς μαζί του φυλάσσει, αμετακίνητος τον ιερό τόπο μαρτυρίου και μαρτυρίας, το Φανάρι.
Τον κατηγορούσαν για φιλοτουρκισμό, μέχρι και ότι δεν προχωράει στην αγιοκατάταξη του Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου επειδή εκείνος είχε μιλήσει με σκληρή γλώσσα για τους Τούρκους. Έχει κάνει ατυχείς δηλώσεις για την Τουρκία, τον Κεμάλ και άλλα, ουδείς το αμφισβητεί, αλλά στην άλλη πλευρά της ζυγαριάς είναι όλοι οι παραπάνω λόγοι.
Το θέμα όμως δεν είναι αυτό. Για αυτό και εμείς θέτουμε προς όλους τους καλοπροαίρετους-θέλουμε να πιστεύουμε-διαφωνούντες ένα ερώτημα. Αν υποθέσουμε πως αύριο για τον Α ή τον Β λόγο ο κ. Βαρθολομαίος αδυνατεί να ασκήσει τα καθήκοντά του. Ποιός έχει το ανάστημα να τον διαδεχτεί; Ποιός κατέχει το ειδικό βάρος εκείνο προκειμένου να καθήσει στον οικουμενικό θρόνο του Φαναρίου; Ποιός έχει την ακεραιότητα εκείνη να εμπνεύσει κλήρο και λαό; Ποιος έχει την επαρκή γνώση επί θρησκευτικών θεμάτων;
Όλα αυτά αποτελούν παρακλάδια του ίδιου ερωτήματος: Αν όχι ο Βαρθολομαίος, ποιός; Αν υποθέσουμε πως η κριτική των διαφωνούντων είναι δίκαιη, ποιος θα μπορούσε για παράδειγμα να τον αντικαταστήσει και να σηκώσει μπαϊράκι στην Τουρκία για να τους ικανοποιήσει;
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ο οποίος σήμερα άγει τα ονομαστήρια του, δεν περνιέται για Άγγελος. Αλλά δεν είναι και ο Εωσφόρος προσωποποιημένος, όπως αρέσκονται κάποιοι να τον παρουσιάζουν.
