Ο Γέροντας Νικόλαος έζησε στην Σκήτη του Αγίου Παντελεήμονος της Ιεράς Μονής Κουτλουμουσίου, με υποτακτικούς τους μοναχούς Μάξιμο και Σπυρίδωνα.
Ο μακαριστός Γέροντας έφυγε από την Κύπρο για το Άγιο Όρος κοντά στο έτος 1890.
Αξιοπρόσεκτη και αξιοθαύμαστη κρίνεται μια διήγηση που αναφέρεται στο Γέροντα, την οποία κατέγραψε ο Αγιορείτης μοναχός Μωυσής και την οποία ο συμπατριώτης μας μοναχός, συχνά έλεγε καλόκαρδα, στο μακαριστό Γέροντα Χερουβείμ.
Η διήγηση σχετίζεται με τους καλύτερους «φίλους» του πατέρα Νικόλαου, που δεν ήταν άλλοι από τα ενοχλητικά έντομα κοριοί. Τα έντομα αυτά βρίσκονταν σχεδόν σε κάθε σπίτι και υποστατικό, τουλάχιστον στο γεωγραφικό χώρο της πατρίδας μας, μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα, περίοδο κατά την οποία, άρχισε εντατικά η καταπολέμηση τους με εντομοκτόνα φάρμακα.
Έλεγε ο καλοκάγαθος, ταπεινός Γέροντας, για τους κοριούς που τους θεωρούσε καλούς συντρόφους και συμπαραστάτες στο πνευματικό έργο του: Δεν μας αφήνουν να κοιμηθούμε περισσότερο από μισή ώρα. Γι’ αυτό τους χρεωστούμε ευγνωμοσύνη. Δεν μας αφήνουν ούτε μια νύκτα μόνους. Μας κάνουν μεγάλο καλό, διότι δεν επιτρέπουν να μας κυριεύσει ο ύπνος. Μας θυμίζουν ότι ο μοναχός πρέπει να βρίσκεται ενώπιον του Θεού, όσο το δυνατόν περισσότερες ώρες. Να λοιπόν που ο θετικός λογισμός μπορεί να μεταβάλει το κακό σε καλό, να αναπαύσει την ψυχή και να δυναμώσει το πνεύμα. Ο Γέροντας Νικόλαος έζησε στο περιβόλι της Παναγίας για πενήντα περίπου χρόνια και κοιμήθηκε γύρω στο 1940.
Πηγή: Περιοδικό Ορθόδοξη Μαρτυρία, Έκδοση Παγκυπρίου Συλλόγου Ορθοδόξου Παραδόσεως «Οι Φίλοι του Αγίου Όρους» τεύχος 5, Λευκωσία Μάϊος–Αύγουστος 1982.
Αναδημοσίευσις από: Κώστα Παπαγεωργίου, Κύπριον Πατερικόν Αγίου Όρους, Εκδόσεις Παλέττα, Κύπρος 2011.
